Όταν ο πεομάρτυρας Ζαχόπουλος έκανε το ακροβατικό του στο μπαλκόνι, δύο πράγματα με εντυπωσίασαν. Πόσα μπορεί ν΄αντέξει ο άνθρωπος και πόσα μπορεί ν΄αντέξει το ταμείο του κράτους. Βλέπεις, εκείνη την εποχή, βγήκαν στην επιφάνεια κονδύλια του Υπουργείου Πολιτισμού από ταμεία και παραταμεία και πιο καταχωνιασμένα ταμεία και δώστου ταμεία. Τα οποία βέβαια,για νάμαστε δίκαιοι, προϋπήρχαν του Πεομάρτυρος και σαφέστατα συνεχίζουν να υπάρχουν.
Και τι δεν καμαρώσαμε σε κείνες τις λίστες! Ενίσχυση Συλλόγου ΑΚΣ (Άνω Κάτω Σκατότοπου), ενίσχυση συλλόγου ΧΨΚΑ (Χέσε ψηλά κι αγνάντευε), ενίσχυση συλλόγου ΑΥΣΜ (Αν Υπάρχει Σφύρα μου)… Χρήμα και μπερντές! Εκατομμύρια!! Ροή διαπλοκής και ρηχοπολιτικής. Απόλυτη κατασπατάληση. Ελληνικό Αιώνιο Σίχαμα! Τα σκέφτηκα εχθές που έβλεπα στη τηλεόραση τον Υπουργό Οικονομίας Παπακωνσταντίνου να ισχυρίζεται με έντονη αγωνία ότι ο προϋπολογισμός είναι ο δυσκολότερος μετά τη μεταπολίτευση. Το φαντάζομαι…Στέρεψε η πηγή. Μας πήρε χαμπάρι η γειτονιά. Τέλειωσαν τα ψέματα. Για νάμαι ακριβής… Πολύ κράτησαν…
Πάντα απορούσα για πολλά. Απορούσα ας πούμε κάθε φορά που έβλεπα προμηθευτές του Δημοσίου να παραπονιούνται για το πόσους μήνες, χρόνια, αιώνες είναι απλήρωτοι. Φαντάσου σκεφτόμουν πόσο υπερτιμημένα πουλάνε στο κράτος για να παραμένουν προμηθευτές του! Απορούσα πώς αποχώρησε από τις εκδόσεις το ζεύγος Αγγελοπούλου κρίνοντας το «σπορ» πολυέξοδο και ωστόσο παραμένουν εκατοντάδες άλλοι. Απορούσα πώς το βαγόνι του Δημοσίου χωράει τόσους ορθίους και καθιστούς και ακόμα πιο πολλούς ξαπλωτούς. Απορούσα πώς για να σκαφτεί χαντάκι υπάρχει ταμπέλα με προυπολογισμό έργου, που δυσκολεύεσαι να μετρήσεις τα μηδενικά του. Τελευταία φορά που απόρησα ήταν όταν το ΠΑΣΟΚ δήλωσε προεκλογικά ότι σκέφτεται ακόμα και να ξαναγοράσει την Ολυμπιακή (αυτά κι αν ήταν κουβαρνταλίκια!). Α ρε Βγενόπουλε ποια χώρα επέλεξες για να «επιχειρήσεις»!
Πριν καιρό έγραψα ένα κείμενο με τίτλο «Το μαύρο μου ταμείο». Ανέφερα πόσο απόλυτα ζηλεύω ανθρώπους που έχουν τη δυνατότητα να εισπράττουν αφορολόγητο χρήμα. Τους ζηλεύω γιατί μπορούν και κάνουν τα κουμάντα μόνοι τους. Κουμάντα που αφορούν την υγεία, την παιδεία των παιδιών τους, τις οικονομίες τους, τις ανασφάλειές τους, τις ασφάλειές τους… Εν αντιθέσει προς τους φορολογούμενους που παραδίδουν το ταμείο τους σε χέρια που σαφώς δεν εμπιστεύονται. Παραδίδουν χρήματα και κόπους σε ανθρώπους που ακοπίαστα τα ξοδεύουν, τα κατασπαταλούν.
Αν λοιπόν θέλει από κάπου ν΄αρχίσει ο κ. Παπακωνσταντίνου, ας κτίσει στη σχέση εμπιστοσύνης του πολίτη με τους πολιτικούς και μόνο… Ας αρχίσει την οικονομία από το «σπίτι» του. Του ελληνικού δημοσίου που ρέει σπατάλη. Κι αν γίνει αυτό, ο ελληνικός λαός θα ενισχύσει όπως έπραξε στο Τσουνάμι. Γιατί τσουνάμι ζούμε χρόνια και δε μας το λένε προσποιούμενοι δήθεν τους ψύχραιμους και τους καταφερτζήδες. Και γιατί φιλανθρωπία κάνουμε να ενισχύουμε τόσα χρόνια πολιτικούς με ειδικές και μόνο προσωπικές ανάγκες.
Υ.Γ Αναφέρθηκα μόνο στα ταμεία του Υπουργείου Πολιτισμού όχι ως απονήρευτη αλλά ενδεικτικώς… Ίσως γιατί αφορούν τον απόλυτο και μόνο πολιτισμό μας. Της μίζας!
