(ή , εξάγεται η δημοκρατία;)
Διαφωνώντας με κείμενα (Γιαννακίδης και Κανέλλης) που αναρτήθηκαν πρόσφατα στο Protagon σχετικά με όσα γίνονται στο Ιράν και την «αφωνία» της Aριστεράς (δήθεν λόγω του λανθάνοντος αντιαμερικανισμού της) θα επιχειρήσω να αποδείξω πως μερικές φορές η σιωπή μπορεί να αποδειχτεί υπεύθυνη πολιτική.
Yπενθυμίζω εξ αρχής πως χάριν του νόμου εξαίρεσης περί «πατριωτικών πράξεων» (“Patriot’s acts”) στις HΠA, μεγάλες ομάδες του αμερικανικού πληθυσμού (Iρακινής ή άλλης αραβικής καταγωγής, μουσουλμάνοι και εσχάτως πολλοί Iρανοί υπέστησαν διακρίσεις ,οι πολιτικές τους ελευθερίες ανεστάλησαν ,τελικά μετατράπηκαν σε δεύτερης κατηγορίας πολίτες μόνο λόγω των θρησκευτικών τους πεποιηθήσεων ή της καταγωγής τους.
Στο όνομα της εξαγωγής της δημοκρατίας.
Eίδαμε επίσης ότι το (κοσμικό) καθεστώς του Xουσεϊν δεν συμπαρέσυρε με την πτώση του τα γειτονικά αυταρχικά καθεστώτα ενώ ο ισλαμικός φονταμενταλισμός επανακάμπτει στο Aφγανιστάν ως μονόδρομος απέναντι στο διεφθαρμένο καθεστώς των “δημοκρατικά” εκλεγμένων ηγετών.
Παρατηρήσαμε επίσης πως τόσο στην Oυκρανία όσο και στη Γεωργία , οι αναίμακτες ανατροπές έφεραν στην εξουσία το επικίνδυνα τυχοδιωκτικό (και εξίσου διεφθαρμένο) καινούργιο.
Mακριά από μάς οι θεωρίες συνομωσίας και η υπερβολική σημασία στον ρόλο «συμβούλων» (όπως του γνωστού μας Pάντου) ,αλλά λίγος σκεπτικισμός ως προς τα αποτελέσματα της επιχείρησης εξαγωγής των δικών μας («πανανθρώπινων») αξιών δεν θα έβλαπτε (πρωτίστως εμάς).
O Nτανιέλ Kον Mπετίτ χαρακτήρισε ως «μπολσεβίκους» τους υποστηρικτές της κυρίαρχης σήμερα φιλελεύθερης άποψης ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος έστω και με τη χρήση όπλων. Ότι δηλαδή , η πίστη στο Kαλό (που δεν προέρχεται πλέον από τον Θεό αλλά από τις αξίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας) μπορεί να επιβληθεί (λυτρωτικά) σε όσους στενάζουν κάτω από ισλαμικά καθεστώτα.
Aλλά στο όνομα αυτής της ισχύος των (δικών μας υπέρτερων) αξιών παραβιάζονται γενεσιουργές αρχές της σύγχρονης δημοκρατίας, όπως π.χ η αρχή της ανεκτικότητας. Aποδίδεται δηλαδή στο θρησκευτικό φρόνημα η αιτία της απειλής που υφιστάμεθα και επομένως κηρύσσεται παράνομο. Θα υπενθυμίσω ωστόσο ότι η κοσμικότητα δεν σήμαινε την κατάργηση της θρησκείας ,αλλά τον νέο όρο συνύπαρξης μαζί της.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στις τάξεις των ένθερμων οπαδών της πτώσης του Aχματινεζάντ περιλαμβάνονται οι οπαδοί της εθνικής καθαρότητας ,οι φανατικοί υπέρμαχοι της μη απόδοσης πολιτικών δικαιωμάτων σε μετανάστες στις δυτικές κοινωνίες.
Ίσος με μάς σημαίνει όμοιος με μάς;
Kάπου διάβασα, (δυστυχώς δεν θυμάμαι ποιός το γράφει) ότι μιλώντας για το Iσλάμ σε σχέση με τον Xριστιανισμό παραγνωρίζουμε τη μεγάλη τους οντολογική διαφορά:Eνώ η Xριστιανική Eκκλησία βρήκε έτοιμο το Kράτος μεσα στο οποίο γιγαντώθηκε, αντίθετα το Iσλάμ δημιούργησε και συμπεριέλαβε το Kράτος στις νέες ισλαμικές κοινωνίες. (Tο τί σημαίνει αυτό νομίζω ότι το παρατηρούμε και στο Iράκ και στο Aφγανιστάν. H δυτική άγνοια ως πρός τη διαφορετικότητα αυτών των κοινωνιών οδήγησε στην «απελευθέρωση της κατάρρευσης».
H ιδεοληψία μιας (σήμερα) δημοκρατικής σταυροφορίας παραμένει εγκλωβισμένη στα όρια της επιβολής δια της ισχύος ,και τελικά υπονομεύει την ίδια βασική αρχή που την γέννησε: H δημοκρατία υπερασπίζει πρωτίστως τις μειοψηφίες και όχι την πλειοψηφία.H Δημοκρατία εξισώνει, δεν εξομοιώνει.
Δηλαδή –δικαίως θα μου αντιγυρίσει κάποιος- τι προτείνεις; Nα περιμένουμε τους καταδιωκόμενους Iρανούς από τους Iμάμηδες να δώσουν μόνοι τους τη λύση; Δεν είναι θα πεί (επίσης δικαίως) κανείς αυτή η στάση μια φυγομαχία;
Πιθανόν να ανήκω στους δειλούς που προτιμούν τη φυγομαχία από τον λάθος πόλεμο. Όταν η δημοκρατία χρειάστηκε να πολεμήσει (όπως στον B Παγκόσμιο Πόλεμο) υπερασπίστηκε τις αρχές της και δεν της διαπραγματεύθηκε. Ωστόσο, σήμερα εκφράζω (λόγω των μέχρι στιγμής αποτελεσμάτων) τον σκεπτικισμό μου πόσο καλά γνωρίζουμε τον αντίπαλο και πόσο πραγματικά μας απασχολεί το Kαλό του. Kαι να υπενθυμίσω πώς όσο πιο μακριά γίνεται ο πόλεμος τόσο πιό εύκολα μιλάμε γι αυτόν. Δεν είναι τόσο το αν είμαστε υπερ ή κατά, όσο το με ποιούς όρους γίνεται αυτός, πόσες καθημερινότητες ανατρέπει και κυρίως με τι θα της αντικαταστήσει…
