Ο νόμος Παππά με τον οποίο η ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου μεταβλήθηκε σε καζίνο κρίθηκε αντισυνταγματκός. Η απόφαση του ΣτΕ από μία άποψη ανήκει στην Ιστορία, αφού έπειτα από πιέσεις, παρεμβάσεις και μεθοδεύσεις πρωτοφανείς εκ μέρους μίας «δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης», που κατά τα λοιπά νομίζει πως κάνει ό,τι θέλει, η Δικαιοσύνη στέκεται στο ύψος της και κρίνει με βάση τον μοναδικό υπαρκτό γνώμονα: το Σύνταγμα.
Ποια είναι η επόμενη ημέρα;
Το ένα βέβαιο δεδομένο είναι ότι προς το παρόν δεν αλλάζει τίποτε στο τηλεοπτικό τοπίο. Ολοι θα συνεχίσουν να εκπέμπουν. Αν κάποια στιγμή συγκροτηθεί το ΕΣΡ και προκηρυχθεί νέος διαγωνισμός, βλέπουμε…
Η ουσία είναι ότι έπειτα από την απόφαση του ακυρωτικού δικαστηρίου, ένας Πρωθυπουργός, ο στενότερος συνεργάτης του υπουργός Επικρατείας και μία σειρά βουλευτές και λοιποί «υπερθεματιστές» της νομιμότητας μένουν εκτεθειμένοι και πολιτικά μετέωροι.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν φρόντισε ούτε μία στιγμή να πάρει αποστάσεις ασφαλείας από την διαδικασία και τις επιλογές του Νίκου Παππά.
Τις υιοθέτησε όλες -κατά κάποιους μαζί τις είχαν σχεδιάσει- και τις υπερασπίστηκε με κάθε ευκαιρία. Μαζί τα σχεδίασαν όλα, μαζί συνομιλούσαν με τους καναλάρχες, μαζί αποφάσιζαν.
Τώρα πλέον είναι αναγκασμένος να λάβει τις αποφάσεις του, με εντελώς διαφορετικό γνώμονα: την διαφύλαξη της όποιας δικής του αξιοπιστίας και του κύρους της θέσεώς του.
Με την εκκρεμότητα ενός ανασχηματισμού της κυβέρνησης να παρατείνεται, ο κ. Τσίπρας καλείται πλέον να λύσει μία δύσκολη εξίσωση. Θα θυσιάσει τον στενότερο συνεργάτη του προκειμένου να παρατείνει τον δικό του πολιτικό χρόνο, ή θα καλύψει τις αστοχίες του κ. Παππά και θα επιλέξει να συρθεί από αυτόν σε ένα προδιαγεγραμμένο πολιτικό τέλος;
Οι συνομιλίες με στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι αποκαλυπτικές: Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να υπερασπιστεί τον κ. Παππά και η εσωκομματική ισορροπία που διαμορφώθηκε στο Συνέδριο δεν περιλαμβάνει τον υπουργό Επικρατείας. Πολύ περισσότερο αφορά τον Φίλη, τον Βούτση, τον Σκουρλέτη και τους «53». Όλοι κοιτάζουν πλέον να απευθυνθούν σε ένα ακροατήριο που δεν το απασχολεί ποιος είναι καναλάρχης και ποιος δεν είναι, αλλά πολύ περισσότερο ποιος εκφράζει με καλύτερο – για τα δικά τους κριτήρια – την αριστεροσύνη.
Η κατασκευή του «θα τους ταράξουμε στην νομιμότητα» κατέρρευσε με την απόφαση του ΣτΕ με πάταγο. Μάλλον δε η νομιμότητα αποδείχθηκε υπεράνω πολιτικών φληναφημάτων.
Τις επόμενες ώρες και ημέρες και ενώ τα «βοθροκάναλα της διαπλοκής» θα συνεχίσουν να εκπέμπουν, ο κ. Τσίπρας καλείται να κάνει έναν ανασχηματισμό, με τον οποίο θα δείξει αν είναι αυτό που κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να πιστεύουν.
Η παραμονή του κ. Παππά στην κυβέρνηση και πολύ περισσότερο στην σημερινή του θέση, θα καταστήσει τον κ. Τσίπρα όμηρο και «συνένοχο» στην διατάραξη της νομιμότητας.
Η απομάκρυνση του υπουργού Εικρατείας είναι μία κίνηση forcée. Η οποία μπορεί να μην εξαγνίζει τους συμμετόχους, αλλά πάντως προσφέρει λίγο χρόνο πριν το τέλος…
Μπορούμε εμείς να απαλλαγούμε από τον Τσίπρα; Αντιστροφή ερώτησης.
Αν μπορούμε, μπορούμε από όλους τους… παρατρεχάμενους αυτού!
Άκυρο το ερώτημα. Το ορθόν είναι “Θέλει να απαλλαγεί”?
Συμφωνώ απολύτως με το ερώτημα.Και απαντάω κιόλας,ΟΧΙ με τίποτε.Μαζί τα σχεδιάζουν,απλά ο Παππάς είναι ο ταμίας της υπόθεσης για να μη φαίνεται ο Τσίπρας.
Ο Τσίπρας, είτε θελήσει να απαλλαγεί από τον Παππά, είτε όχι, δεν αλλάζει τίποτα. Ένας άλλος Παππάς θα είναι στο τιμόνι, διότι αυτή είναι η κουλτούρα της κυβέρνησης. Ο Παππάς απλώς είναι ο εκφραστής αυτής της κουλτούρας. Ο Τσίπρας, θα έπρεπε ταυτόχρονα να απαλλαγεί από τον Πολάκη, τον Καμμένο, τη Γεροβασίλη με τα απίθανα που είπε χθες το βράδυ, τον Παρασκευόπουλο που διώκει Δικαστές αλλά και από το προπαγανδιστικό έντυπο της Μαύρης Αυγής. Με λίγα λόγια, να απαλλαγεί από τον ευατό του. Εν προκειμένω, προσωπικά προτιμώ να απαλλαγούμε από αυτόν.
Κύριε Κωβαίο, ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί ούτε και θέλει να αποχωριστεί από τον κ. Παππά. Είναι κάτι το φροϋδικό νομίζω. Το βλέπει κανείς και στη φωτογραφία που επιλέξατε, σκοπίμως κατά την αποψή μου.
Σιγά μην τον αποχωριστεί. Ένα και το αυτό είναι ο Τσίπρας με τον Παππά. Τόσο στην αλαζονεία όσο και στην ανικανότητα.
Είναι σαν να ζητάει κανείς από τον ΣΤΑΛΙΝ να απαλλαγεί από τον ΜΠΕΡΙΑ!
Μπορεί ο Τσίπρας να απαλλαγεί από τον Παπά, αλλά δεν θα το κάνει.
Το λάθος στο θέμα των αδειών ήταν προφανώς εσκεμμένο, άρα πολιτική, όχι σφάλμα. Η πολιτική εκπορεύτηκε προφανώς απ’ ευθείας από τον Τσίπρα και ο Παπάς μπορεί να ήταν ο βραχίονας εκτέλεσης, η ‘γκρίζα εξοχότης’ ή και ο μικρός του χωριού, όμως ο Τσίπρας εσχεδίασε.
Το μέγα έγκλημα είναι ότι σχεδίασε πραγματικά ένα πραξικόπημα. Το έντυσε με χιλιάδες ελιγμούς ‘επικοινωνίας’ αλλά ήταν ένα μιά χαρά πραξικόπημα και ο λόγος είναι απλός : Το εν ισχύει σύνταγμα καταφανώς δίνει την αρμοδιότητα γιά τις άδειες στο περίφημο ΕΣΡ. Καλώς η κακώς αυτό είναι απόλυτο. Η συνταγματική αυτή απονομή δικαιοδοσίας δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ή να υπερκεραστεί παρά μόνο με συνταγματική αναθεώρηση. Αυτό είναι τόσο προφανές που και ό πλέον αδαής αναγνώστης του συντάγματος το καταλαβαίνει μιά χαρά.
Η συνταγματική αυτή πρόβλεψη είναι κεφαλαιώδους σημασίας αν αναλογιστεί κανείς ότι γιά την συγκρότηση του ΕΣΡ απαιτείται μιά πολύ ενισχυμένη πλειοψηφία στην βουλή ( 4/5) . Με την ανάθεση της αδειοδότησης στο ΕΣΡ, το Σύνταγμα κατοχυρώνει ένα δικαίωμα ΣΤΗΝ ΜΕΙΟΨΗΦΪΑ και αρνείται στην πλειοψηφία το δικαίωμα να το αφαιρέσει. Δίνει λόγο και στην μειοψηφία. Λέει πεντακάθαρα ότι δεν φτάνει να ‘εχεις την ‘δεδηλωμένη’ των 151 στην βουλή γιά να κάνεις ότι θέλεις με τις τηλεοπτικές άδειες. Πρέπει να συμφωνήσεις και με μέρος της μειοψηφίας , ώστε να διοριστεί ένα ΕΣΡ κοινής αποδοχής, και αυτό να δώσει άδειες.
Το θέμα λοιπόν είναι θέμα τεράστιας σημασίας, ακριβώς γιατί το Σύνταγμα σε αυτό το σημείο περιορίζει την ισχύ μιάς νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας ακόμη και όταν έχουν τους περίφημους 151 ψήφους στη βουλή.
Είναι επιεικώς αλήτικη η προπαγάνδα ότι ‘ το ΣΤΕ δεν αφήνει μιά εκλεγμένη κυβέρνηση να κάνει ότι θέλει ο λαός’. Το σύνταγμα λέει ότι γιά να ‘μπορεί να κάνει ότι θέλει” μιά κυβέρνηση με τις άδειες, δεν φτάνουν οι 151 βουλευτές, αλλά πρέπει να έχει τα 4/5 των ψήφων στη βουλή.
Ας είχε λοιπόν ο Τσίπρας τα 4/5 πλειοψηφία και ας έκανε ότι θέλει. Μέχρι τότε ήταν και είναι υποχεωμένος να συνδιαλλαγεί με την ΝΔ μιά και η συμμετοχή της είναι αναγκαία γιά να φτιαχτεί ένα ΕΣΡ. Και το γεγονός ότι η ΝΔ τορπιλλίζει την συγκρότηση του ΕΣΡ είναι μέσα στο παιχνίδι μιά και έτσι εκβιάζει να υπάρξει συνδιαλλαγή, δηλαδή να της αναγνωριστεί και εμπράκτως το δικαίωμα που της δίνει το Σϋνταγμα.
Είναι ολοφάνερο ότι το Σύνταγμα θεωρεί τις άδειες τόσο σοβαρό θέμα που πιάνει από το αυτί τις κοινοβουλτευτικές πλειοψηφίες και τους βαράει τα κεφάλια προκειμένου να κάτσουν και να ‘τα βρούν’. Δεν κολώνει ούτε με το ενδεχόμενο να διαμορφωθεί μιά κατάσταση αδιεξόδου, αλλιώς θα προέβλεπε κάποιες διαφυγές, δεν το κάνει !
Πρόκειται γιά μιά σπάνια περίπτωση που το ίδιο το Σύνταγμα ‘εκβιάζει’ τα κόμματα να πετύχουν με το ζόρι μιά ‘εθνική συναίνεση’.
Αυτά τα τόσο βασικά τα ήξερε πολύ καλά ο πολιτικάντης Τσίπρας. Και όμως δεν κόλλωσε. Χρησιμοποίησε κάθε κόλπο της μαύρης προπαγάνδας προκειμένου να κινηθεί ενάντιο στο σύνταγμα εκ προθέσεως και να στερήσει από την αντιπολίτευση ένα δικαίωμα που της δίνει η δημοκρατική τάξη.
Πρώτα πρώτα το θέμα μετατοπίστηκε ύπουλα στα λεφτά. Τσίπρας, Κουρής, Λαζόπουλος ( κοίτα να δείς παρεούλα) έβαλαν μπρός την κλάψα γιά τους 4.000 νοσοκόμους που δεν θα προσληφθούν και τα 15.000 παιδάκια που δεν θα πάνε παιδικό σταθμό. Με τα 250 εκ που ΘΑ έπαιρναν σε 10 χρόνια, ήτοι 25,4 τον χρόνο θα κατάφερναν να πληρώσουν 4000 νοσοκόμους ( ήτοι 4.000 Χ 800 ευρώ τον μήνα Χ 12 μήνες = 38,4 εκ) και 15.000 παιδάκια στον παιδικό σταθμό ( 15.000 Χ 12 μήνες Χ 25 ημέρες Χ 7 ευρώ την ημέρα κόστος το παιδί = 31,5 εκ ) δηλαδή με 25,4 εκ τον χρόνο έταζαν δαπάνες 38,4 + 31,5 = 69,9 εκ !!!
Μιλάμε για παπατζήδες, όχι απλώς γιά Παπαδες. Και βέβαια το πραγματικό θέμα είναι θέμα δημοκρατίας και πολύ παρακάτω οικονομικό.
Υστερα έρριξαν κουβάδες λάσπη σε παντα μη συμφωνούντα με τις μεθοδεύσεις ότι ήθελε να συνεχιστούν 27 χρόνια ανομίας. Τεράστιο ψέμα. Πολύς κόσμος δεν ήθελε καθόλου να συνεχιστεί το χάλι με τα κανάλια. Αλλά δεν ήθελε πολύ περισσότερο ένα πραξικόπημα.
Τέλος, έφτασαν σε τακτικές Μαφίας. Και αυτό συμπεραίνει κανείς από ότι βγήκε πρός τα έξω. Μπορεί να φανταστεί κανείς τι έγινε ‘υπογείως’. Αλλη εκτροπή αυτή η χρήση από την θεωρητικά νόμιμη εξουσία μεθοδεύσεων τραμπούκου.
Ο κ. Τσίπρας λοιπόν, έκανε μιά απόπειρα πραξικοπήματος. Και ο Παπάς ήταν ο επιτελικός του και ο αρχηγός των ταγμάτων εφόδου. Πρός το παρόν αναχαιτίστηκε. Ομως η ομάδα έχει εκπαιδευτεί με άλλα πρότυπα και θα δεν θα ακολουθήσει την οδό της ‘αστικής ευθιξίας’ που την ειρωνεύονται ώς ντιλετάντικη εκδήλωση αδυναμίας.
Η KGB υπερηφανευόταν ότι πάντοτε έκανε τα πάντα γιά να προστατέψει τους ανθρώπους της. Οταν αιχμαλωτιζόντουσαν τους αντήλλασσε και ακόμη και νεκρούς επέμενε να τους φέρει στην Ρόντινα ( πατρίδα) ! Αυτή η στάση απηχούσε μιά ολοκληρη αντίληψη ζωής και δράσης.
Δεν θα διώξει ποτέ ο Τσίπρας τον Παπά. Μαζί έκαναν πραξικόπημα. Οφείλει να τον προστατεύσει και θα τον προστατεύσει. Αλλιώς κανείς δεν θα τον ακολουθήσει στα πραξικοπήματα που έρχονται !
Ακριβως οπως το ειπατε!!! Και τωρα, αφου επεσαν στον λακο που σκαψανε, βγαλανε την Ολγα να κλαψει για τους αδικημενους που δεν θα χαρουν τα λεφτα των πλουτοκρατων. Και παντα με τους παπατζηδικους υπολογισμους τους τυπου “με 25,4 εκ τον χρόνο έταζαν δαπάνες 38,4 + 31,5 = 69,9 εκ !!!”
Δεν ξερω αν θελει αλλα σιγουρα δεν μπορει. Μην ξεχναμε πως ο “βασιλιας χωρις ρουχα” χρειαζεται την αυλη γυρω του. Επισης, καθοτι αχρηστος, χωρις τα κομματικα του σωσιβια δεν θα μπορεσει να επιπλευσει ουτε λεπτο.
Μπορουμε αλλα δεν ειμαι σιγουρη πως το θελουμε… “Οι ανθρωποι αυτοι ηταν μια καποια λυσις”, διαφορετικα δεν θα τοθς ειχαμε ψηφισει δυο φορες.
Σιγά μην αποχωριστεί το πιο σημαντικό του δεκανίκι. Απλά, ίσως τον βάλει για λίγο στη σκιά, ώσπου να ξεθωριάσει κάπως το πρόσφατο ξεφτιλίκι. Από την άλλη βέβαια, μια τέτοια κίνηση απόσυρσης προϋποθέτει μια υποτυπώδη πολιτική ευελιξία, την οποία δεν έχει δείξει ως τώρα να διαθέτει.
Το αντίθετο μάλιστα, θα έλεγα.
Πραξικόπημα;;
Την αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης στο τηλεοπτικό τοπίο επικροτεί η συντριπτική πλειονότητα της κοινής γνώμης, σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε, για λογαριασμό της «Εφημερίδας των Συντακτών», στο διάστημα 23-25 Αυγούστου, η εταιρεία Bridging Europe.
Η μεγάλη πλειονότητα των ερωτηθέντων θεωρεί νόμιμο και επιτακτικό τον επικείμενο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, υπερασπίζεται τη συνταγματική επιταγή της αντικειμενικής ενημέρωσης από τα κανάλια και θεωρεί ότι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης, αντιδρώντας στον διαγωνισμό,ουσιαστικά λειτουργούν ως υπερασπιστές της διαπλοκής.
Το 62% συμφωνεί ότι πρέπει να προχωρήσει ο διαγωνισμός για τα κανάλια.
Το 69% των ερωτηθέντων συμφωνεί με τις καταγγελίες της κυβέρνησης ότι στο θέμα της αδειοδότησης των καναλιών, οι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχουν γίνει υπερασπιστές της διαπλοκής.
Το 65% συμφωνεί με το ΣτΕ ότι ο διαγωνισμός για τα κανάλια πρέπει να υλοποιηθεί για επιτακτικούς λόγους εθνικού συμφέροντος.
Το 70% ανέφερε ότι οι μέτοχοί του φταίνε που κλείνει το Mega.
Το 59% τάχθηκε με την άποψη των βουλευτών στη εξεταστική επιτροπή ότι ένα κανάλι δεν μπορεί να προωθεί συγκεκριμένη πολιτική γραμμή, όπως είπε ο Γ. Αλαφούζος στην εξεταστική, οφείλει να είναι αντικειμενικό αφού
κάνει χρήση δημόσιας συχνότητας. (Με τη άποψη Αλαφούζου τάχθηκε το 30% των ερωτηθέντων ).
Το 71% συμφώνησε με την εξεταστική επιτροπή της Βουλής η οποία κάλεσε να καταθέσουν ενώπιον του ελληνικού λαού οι καναλάρχες.
Οι πολίτες τους ψήφισαν όχι γιατί ήταν ικανοί να κυβερνήσουν, αλλά γιατί οι προηγούμενοι ήταν για τα μπάζα. Και αυτό είναι το χειρότερο, να ψηφίζεις το κακό, για να φύγει το χειρότερο.
Δεν καταλαβατε τίποτε. Στην Δημοκρατια ολα γινονται με κανόνες και οι κανονες ειναι το συνταγμα. Ο λαος δεν εκφραζεται αναρχα. ΕΚφραζεται οπως οριζει το συνταγμα. Ακομη και τα δημοψηφισματα γινονται οταν και οπως το συνταγμα οριζει.
Ας λενε λοιπον οι δημοσκοπησεις οτι θέλουν. Και το 100% να δηλώνει οτι επικροτει τον Παπά. ΕΊναι γεγονος απολυτως αδιαφορο. Τό σύνταγμα δεν αναγνωριζει θεσμικο ρολο στις δημοσκοοησεις , αρα ειναι εντελως αδιαφορο το τι λένε.
Στη δημοκρατια οι εξουσιες πηγαζουν απο τον λαο, ομως και ο λαος δεσμεύεται οτι θα ασκούνται ως το σύνταγμα ορίζει.
Και για να γίνει ετι σαφεστερον. Μπορει το 100% των Ελλήνων να ψηφίσει οτι πρέπει να με σκοτώσουν. Αυτο δεν μπορέί να γίνει παρα μόνον όπως ορίζει το σύνταγμα, δηλαδή μετά απο καταδίκη μου από το αρμόδιο δικαστηριο και εφόσον συγκεκριμμένη διάταξη νόμου παρεβιασθη. Αδιάφορο το ότι το 100% το θέλει.
Ακόμη πιό περα, ο λαός δεν μπορέί ούτε το συνταγμα να αλλάξει ακόμη και με 100% παμψηφία όσον αφορά στις θεμελιώδεις του διατάξεις.Aλλιώς δεν θα υπήρχαν κάν ανθρώπινα δικαιώματα. Η πλειοψηφία θα μπορούσε να σας πουλήσει σκλάβο στο ΑΛγέρι.
Καταλαβετέ το καλά. Η πλειοψηφία δεν είναι παντοδύναμη. Η μειοψηφία προστατεύεται από το σύνταγμα και αυτο ειναι θεμελιώδες θέμα της δημοκρατίας. Οταν αυτή η αρχή παραβιάζεται, τότε έχουμε πραξικόπημα. Σαφές?