Στην αίθουσα «Ελευθέριος Βενιζέλος» της Βουλής, φιλοξενούνται κειμήλια από την εποχή της μεταπολίτευσης. Μπορεί, βέβαια, τα καλύτερα εξ αυτών να βρίσκονται σε θυρίδες, λογαριασμούς στην Ελβετία ή τοίχους εξοχικών, όμως ο επισκέπτης μπορεί να πάρει μία εικόνα από αυτά που οφείλει να γνωρίζει και να θυμάται.
Τι κάνεις, όμως, όταν το αληθινά μουσειακό είδος δεν βρίσκεται στην αίθουσα «Ελευθέριος Βενιζέλος», αλλά στην ολομέλεια; Και τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα όταν το εν λόγω αντικείμενο είναι έμβιο. Κανονικός άνθρωπος, όσο και αν είναι δυσχερές για ένα μέλος του πολιτικού προσωπικού να διακρίνεται από κανονικότητα.
Η Θεοδώρα Τζάκρη. Ναι, η Θεοδώρα Τζάκρη θα μπορούσε να περνάει μερικές ώρες την ημέρα μέσα σε γυάλινη προθήκη στην αίθουσα «Ελευθέριος Βενιζέλος». Διότι η Θεοδώρα Τζάκρη είναι το μοναδικό μέλος του κοινοβουλίου που έχει επικυρώσει δια της ψήφου του και τα τέσσερα Μνημόνια. Το πρώτο (2010), ως υφυπουργός στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Το δεύτερο (Φεβρουάριος 2012, κυβέρνηση Παπαδήμου), ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Και το τρίτο (Νοέμβριος 2012, κυβέρνηση Σαμαρά), πάλι ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Ακολούθως ψήφισε την πρόταση μομφής που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, ανέβηκε στο τρένο της «αξιοπρέπειας» και αισίως έδωσε τη συγκατάθεσή της στο τέταρτο Μνημόνιο. Ακόμα και αν υπάρξει επόμενο Μνημόνιο, δύσκολα θα βρεθεί ο βουλευτής που θα ξεπεράσει το ρεκόρ της. Η Βουλή οφείλει να σταθεί στο ύψος της περίστασης. Ας βρεθεί ένας χώρος για να πάρει το όνομα της Θεοδώρας Τζάκρη. Δεν χρειάζεται να είναι εξεζητημένος ως προς το μέγεθος. Ας είναι κάτι ελαφρώς μεγαλύτερο από WC.
Ομως υπάρχουν και άλλοι που, μέσα από το τέταρτο Μνημόνιο, διεκδικούν τη θέση τους, αν όχι στην ιστορία, τουλάχιστον σε εκείνα τα κατάστιχα που τηρούνται στις ταβέρνες της χώρας. Από την άλλη, τους βλέπεις και λες ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο ομιλίας σε εκδήλωση TED. Είναι οι άνθρωποι που μετέτρεψαν την κρίση σε ευκαιρία.
Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και η βουλιμία της εξουσίας υπερισχύουν της αξιοπρέπειας. Ποιος είναι εκείνος που θα αφήσει τον καλό μισθό, το γραφείο, την αστυνομική συνοδεία και το αυτοκίνητο;
Να, ο Θεόδωρος Παραστατίδης. Από νεαρός στο ΠΑΣΟΚ και δραστήριος, με φαρμακείο στο Κιλκίς. Βγήκε με το «λεφτά υπάρχουν», όμως αρνήθηκε να ψηφίσει το πρώτο Μνημόνιο. Διεγράφη από τον Παπανδρέου. Επέστρεψε επί Βενιζέλου, επιδεικνύοντας το έρεισμα που διαθέτει στην τοπική κοινωνία. Ελα όμως που διεγράφη και επί Βενιζέλου, αφού δεν ψήφισε το Μεσοπρόθεσμο, αρνούμενος, φυσικά, να αφήσει την έδρα. «Εγώ είμαι συνεπής στις αρχές μου, οι άλλες δεν είναι» δήλωσε. Και εγώ είμαι σταθερός στα εισοδήματά μου, όμως μου ζητούν να πληρώνω περισσότερα. Ομως εγώ δεν είμαι κοινοβουλευτικός, όπως είναι, για παράδειγμα, ο Μάρκος Μπόλαρης. Δεν του άρεσαν το Μνημόνιο του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο εκτίμησε το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, που πολιτεύεται με καύσιμο την ιερή οργή, δεν άντεχε τη λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος από το ΠΑΣΟΚ. Προτίμησε την περήφανη διαπραγμάτευση, του ΣΥΡΙΖΑ. Και ποιος άλλωστε μπορεί να λησμονήσει τον γιατρό του λαού, την λατρεμένη φιγούρα των πάνελ, τον Γιάννη Μιχελογιαννάκη. Αλλαξε τρία κόμματα για να μη ψηφίσει μνημόνιο, αλλά στο τέλος έκανε την καρδιά πέτρα και σήκωσε το χέρι φωνάζοντας ένα υπερήφανο «Ναι». Η αξιοπρέπεια λάμπει και το ηθικό πλεονέκτημα ξεχειλίζει, έχουν να δώσουν και σε άλλους. Ασφαλώς όλοι τους υστερούν έναντι της Σοφίας Σακοράφα που αποφάσισε να μείνει στην εξορία, στις Βρυξέλλες, καταγγέλλοντας, για την επόμενη τριετία, την προδοσία του ΣΥΡΙΖΑ. Θα θυμάστε ότι η Σοφία μετακινήθηκε από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ και έτσι βρέθηκε στην Ευρωβουλή όπου πλέον πολιτεύεται ως ανεξάρτητη. Η ίδια, βέβαια, επικαλείται τη λαϊκή ψήφο, πλην όμως δεν λέει τι σκορ θα έπιανε αν κατέβαινε με άλλο κόμμα, ας πούμε του Βασίλη Λεβέντη.
Συχνά η ηθική διατηρεί αποστάσεις από τη λογική. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και η βουλιμία της εξουσίας υπερισχύουν της αξιοπρέπειας. Ποιος είναι εκείνος που θα αφήσει τον καλό μισθό, το γραφείο, την αστυνομική συνοδεία και το αυτοκίνητο; Και αν μπορούσες να δεις τον Κουρουμπλή ή την Τζάκρη από κοντά θα σου έλεγαν ένα βουνό μπαρούφες μέχρι να παραδεχθούν το αυτονόητο: δεν εγκαταλείπεις εύκολα την εξουσία. Περιμένεις να σε εγκαταλείψει αυτή.
Για τους περισσότερους βουλευτές, περιπτώσεις όπως του Σακελλαρίδη ή της Κατριβάνου σχεδόν φύονται στα χωράφια της αυτοκτονικής γραφικότητας. Ομοίως, περιστατικά τύπου Ζωής, Λαφαζάνη, Ησυχου, Βαλαβάνη δύναται, με βάση τα κοινοβουλευτικά ήθη, να αποτελέσουν αντικείμενο επιστημονικού προβληματισμού. Όμως είναι άδικο να μπαίνουν όλοι στο ίδιο κόσκινο. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Για αυτό, πριν εξετάσετε αυτούς, δείτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και αναρωτηθείτε: τι θα κάνατε αν ήσασταν ο Παναγιώτης Κουρουμπλής;
Ολοι αυτοί τη δουλειά τους κάνουν, έρπουν και ελίσσονται με δεξιοτεχνία και βρίσκουν παντα μια γωνίτσα να βολευτούν. Δεν φταίνε αυτοί. Φταίνε οι ηγεσίες των κομμάτων απο τα οποία ξεκίνησαν, του πασοκ δηλαδή, και κυρίως του Παπανδρέου που τους ανέδειξε στο κόμμα και τους έκανε νοματαίους. Δεν βλέπανε τι σόι πράμα ειναι; Δεν καταλάβαινε κανεις πως κοιτάνε μονο την πάρτη τους και θα τους πουλήσουν με την πρώτη ευκαιρία; Δάγκωσαν το χέρι που εγλυφαν όταν κατάλαβαν πως δεν είχε κάτι αλλο να τους δώσει, κατουρησαν στο σπίτι που έμεναν και την έκαναν για το φυσικό τους χώρο, το βασίλειο της μπαρούφας και της σαχλαμαρας όπου ένωσαν τις δυνάμεις τους με τους σκουρλετοπαπαδες και τα αλλα παιδιά με τα αποτελέσματα που ζούμε ολοι μας…
κ. Γαβαλά, δεν ξεκίνησαν όλοι οι γυρολογοι από το ΠΑΣΟΚ και δεν κατέληξαν στο Σύριζα όλοι οι γυρολόγοι του ΠΑΣΟΚ. Εντάξει, εκεί πήγαν οι περισσότεροι γιατί μυρίστηκαν εξουσία, αλλά μην ξεχνάτε και την περίπτωση του Οικονόμου, που δεν ψήφισε το πρώτο μνημόνιο, διαγράφηκε από τον Γ.Παπανδρέου και μετά βρέθηκε στο Άρμα Πολιτών, στη συνέχεια στη ΔΗΜΑΡ επί τρικομματικής συγκυβέρνησης όπου έγινε ξαφνικά υπερασπιστής του μνημονίου (για άγνωστο λόγο) και κατέληξε βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ. όπου είδε όλο το μνημονιακό φως το αληθινό και έχει ξεχάσει τελείως ότι καταψήφισε το πρώτο μνημόνιο που δεν το “άντεχε” η συνείδησή του.
Μετά, μην ξεχνάτε τον Καμμένο, τον Κουίκ, την Κουντουρά, τον Μαρκόπουλο (άλλη περίπτωση θρασύτατου γυρολόγου) και των υπόλοιπων ανταρτών των ΑΝΕΛ που έφυγαν από τη Ν.Δ. Αυτούς δεν τους έβλεπαν οι νεοδημοκράτες τι σόι πράμα ήταν, όπως λέτε και σεις;
Mην το ψάχνετε. Απλά, κάποιοι είναι ικανοί μέχρι και τη μάνα τους να πουλήσουν προκειμένου να εξασφαλίσουν το βουλευτιλίκι και το υπουργιλίκι και έτσι φτάσαμε να βλέπουμε το πιο χαμηλό επίπεδο βουλευτών και ευρωβουλευτών της Μεταπολίτευσης.
Ας πρόσεχαν και οι ψηφοφόροι όμως ποιούς σταύρωναν. Δεν βλέπανε τι σόι πράμα ψήφιζαν;
μα το κριτηριο των αρχηγων δεν ειναι το ηθος, η προσωπικοτητα η συνεπεια και τα ρεστα….
το καραγκαγκαν κριτηριο ειναι μονο ενα…. το ερεισμα του υποψηφιου στο ποπολο…..ιδιως στην επαρχια, οπου τα πραγματα ειναι μετρημενα κουκια… ….αυτος λοιπον ο ερεισματουχος, ο ικανος λεμε, οχι απλα ο αντε-αντες, ε ναι για.. αυτος λοιπον ο.. ικανος, μεχρι και προλογο πουλαει στον αρχηγο αμα λαχει…..αδρα το τομαρι του που λεμε…. οποτε απο τοιουτους… θα μπορουσε να περιμενει, τιποτα καλυτερο κανεις ;;;
Αν αλλάξει αυτή η νοοτροπία λοιπόν, θα είναι μια μεγάλη πρόοδος
Θλιβερό το γεγονός για τους γυρολόγους της πολιτικής που διάλεξαν το Μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ γιατί τους έπεφτε βαρύ αυτό του Γιώργου Παπανδρέου!!!. Εξίσου όμως θλιβερό είναι το γεγονός, από τη σκοπιά σας, αναπαραγωγής της μονταζιέρας περί του ότι εκλέχτηκαν με το “λεφτά υπάρχουν” δήθεν για μοίρασμα. Εκλέχτηκαν με το “αλλάζουμε ή βουλιάζουμε” αλλά αυτοί πίστεψαν πως πρέπει να αλλάξουν… οι άλλοι, ο διπλανός τους, ο γείτονας, ο συνάδελφος, ενώ οι ίδιοι να παραμείνουν ίδιοι! Αυτό που δυστυχώς πιστεύει και η πλειοψηφία, πως τις φταίει κάποιος άλλος, κάποιος κακός, κάποιος ντόπιος ή ξένος, κάποιος ορατός ή αόρατος εχθρός.
Αν ήμουν ο κουρουμπλής δεν θα μπορουσα να δω τον εαυτο μου στον καθρεφτη!! Κυριολεκτικά!
Οι λαοί είναι αξιοι των πολιτικών που εκλέγουν. Ο Γκόρτζος με ποιο κόμα πολιτέυεται άραγε ?
ειναι θεμα νοοτροπιας μονο ;; μακαρι να ηταν μονο εκει εντοπισμενο το προβλημα…. ειναι νομιζω το οτι ακομα, ναι ακομα, λογω μεγεθους, στην επαρχια ακομα επιβιωνουν εντονα, προκαπιταλιστικες σχεσεις….δεν ειναι κακο αυτο, αλλα ελα που υπαρχει και η αλλη πλευρα αυτου του φεγγαριου….
Το “λεφτά υπάρχουν” κολλάει παντού και από όλους γιατί έτσι τους βολεύει, για αυτό το χρησιμοποιούν με μεγάλη ευκολία. Πουλάει ακόμα. Πόσες και πόσες καριέρες πολιτικάντηδων και δημοσιογραφίσκων δεν χτίστηκαν πάνω σε αυτή τη φράση;
Τι άλλο μένει πια να πουν τώρα; Για τα λεφτά από Ρωσία και Κίνα που δεν έπαιρνε ο Παπανδρέου, για το δήθεν φούσκωμα του ελλείμματος, για τα CDS και τον Αντρίκο που έλεγε το κατακαμμένο ή για τον εκβιασμό που δήθεν έπρεπε να κάνει στους δανειστές και εκείνοι θα συνέχιζαν να δίνουν δανεικά και αγύριστα στους ελληναράδες;