«Είναι όμορφο, είναι παράξενο, είναι καλλιτεχνικό, είναι απροσδόκητο». Με αυτά τα λόγια κυκλοφόρησε μια μικρού μήκους ταινία. Για την ακρίβεια, πολύ μικρού μήκους όπως λέει και ο τίτλος της. Το «A very short film», διάρκειας ενάμισι λεπτού, παρουσιάζει το ταξίδι μιας κοπέλας που διεισδύει σε ένα παράξενο κόσμο. Ενα κόσμο όπου το φως είναι σκοτεινό, τα χρώματα εναλλάσσονται και ο χωροχρόνος έχει ανασταλεί.
Αυτή η πειραματική ταινία είναι μια παραγωγή του στούντιο Βαλέ Ντιαμέλ, με έδρα το Μόντρεαλ του Καναδά, που ειδικεύεται στα special visuals. Την ταινία υπογράφουν οι δύο επικεφαλής του στούντιο, Ζουλιάν Βαλέ και Ιβ Ντιαμέλ, με τη δημιουργία τους να θυμίζει πίνακες ζωγραφικής. Από τον αιωρούμενο βράχο-μπαλόνι (φόρος τιμής στον Μαγκρίτ), μέχρι τις χρωματικές επιφάνειες του φόντου.
Σε μια πρώτη ματιά, η ιστορία είναι απλή. Η πρωταγωνίστρια, μια κοπέλα με κίτρινο φόρεμα, κινείται σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από μια σουρεαλιστική υφή. Χρειάζεται να προσέξεις καλύτερα, για να ανακαλύψεις ένα σωρό λεπτομέρειες. Μικρές ιστορίες διαφόρων χαρακτήρων που συναντά καθώς κινείται η κοπέλα, οι οποίες υφαίνονται στον κεντρικό καμβά.
Ο Λιούις Κάρολ και ο Σαλβαδόρ Νταλί σίγουρα θα χειροκροτούσαν το ονειρικό τοπίο αυτής της ταινίας, με τη ροζ έρημο, τους κύβους και τους καθρέφτες στο ντεκόρ, τα ελατήρια που ανεβοκατεβαίνουν μια σκάλα, τις μαύρες τρύπες από τις οποίες πέφτεις στον έναστρο ουρανό. Την «πολύ μικρού μήκους» δημιουργία των Ζουλιάν Βαλέ και Ιβ Ντιαμέλ «έντυσε» με τη μουσική της η Καμίγ Πολικέν, τονίζοντας το ιδιαίτερο ύφος της, αλλά και την παιγνιώδη διάθεση του σκηνοθετικού ντουέτο.
