Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κατορθώσει να δημιουργήσει μαζικό κόμμα με παραταξιακά χαρακτηριστικά, παρά τη δεκάχρονη στροφή ενός τμήματος της κομμουνιστικής προέλευσης Αριστεράς σε κόμμα εξουσίας. Κι ας αρθρογραφεί βλέποντας άλλα για αυτόν ο καθηγητής Μαραντζίδης

Ενας πρώην Πρωθυπουργός και μάλιστα με το δικό του κύρος, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε σχολιαστή της κυβέρνησης. Ούτε, όμως και της αντιπολίτευσης. Ομιλεί στο τέλος ή μετά από αυτό. Μπορεί, όμως, «να ρίξει ένα τροχιοδεικτικό», όπως έκανε το 2008 για την επερχόμενη δημοσιονομική κρίση ή, το 2019, για την επαπειλούμενη περιφερειακή κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο από τον τουρκικό αναθεωρητισμό

Κατά το «Ελλάς - Γαλλία, Συμμαχία», ο Μακρόν συνεχίζει τη φιλελληνική πολιτική των προκατόχων του, αλλά την ίδια ώρα προωθεί τα συμφέροντα της χώρας του. Δεν νομίζω να έμεινε στον 21ο αιώνα κανείς που να προτιμά «το τουρκικό φακιόλι από την παπική τιάρα», αλλά ως τι; Ως ένα ισχυρό έθνος-κράτος ή ως ένα προτεκτοράτο;

Πέντε χρόνια μετά το «όνειρο θερινής νυκτός» του ΣΥΡΙΖΑ. Ενας χρόνος από τη νίκη της ΝΔ. Η χώρα αναζητεί την παραγωγική αναδιάρθρωση, που θέλει όραμα και πολλά καλά μελετημένα και καλύτερα εκτελεσμένα προγράμματα. Ο Μητσοτάκης είναι ο ικανότερος, αλλά είναι και μόνος του - αυτό που τον περιβάλλει δεν είναι αρκετό

Ολοι οι Πρωθυπουργοί, όταν βρέθηκαν μπροστά στην εθνική μας ασθένεια, έβαλαν στο παρολί τους το στοίχημα των εκλογών. Ασχέτως αν η πολιτική τους ήταν να την καταπολεμήσουν ή να καταφύγουν σε καραντίνα. Οσον αφορά τον κ. Μητσοτάκη, αυτό θα είναι το πιο περίεργο στοίχημα

Η κυβέρνηση όντως έλαβε πιο έγκαιρα από άλλες ευρωπαϊκές μέτρα. Σωστά μέτρα. Τα πηγαίνουμε, ως τώρα, καλύτερα από πολύ πιο ισχυρές χώρες. Εχουμε όμως, ήδη, γκρίζες ζώνες. Διότι καθυστερήσαμε σε τρία σημεία εξαιτίας του γονιδιακού πολιτικού μας πελατειασμού. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά