Στην αρχή ήταν ο Νίκος Ξυδάκης, τώρα είναι ο Νίκος Φίλης. Είναι εύκολο να βγάζεις κάποιον στη σέντρα και να προδιαγράφεις την αποτυχία του, ειδικά όταν μιλάμε για δύο μεγάλους ασθενείς: την Παιδεία και τον πολιτισμό...

Την ευθύνη για το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα, την πήραμε ως ψηφοφόροι τις 25 Ιανουαρίου. Τώρα, γιατί καλούμαστε να πάρουμε (πάλι) την ευθύνη;

Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη δεν θα είναι τελικά Τελετουργός του Θρήνου στις Τρωάδες. Χάσαμε ίσως μια ερμηνεία αλλά κερδίσαμε πάνω από 60.000 ευρώ που θα στοίχιζε τελικά η συμμετοχή της. 

Μπορείς να ξεκινήσεις από τα ραδίκια της γιαγιάς σου, που τα 'βρισκε πικρούτσικα πικρούτσικα αλλά απολαυστικά, και μ' ένα τόσο δα βιβλιαράκι να πας τον χρόνο πίσω-μπρος.

Τζάμπα κόπος εδώ και χρόνια ψυχιάτρων, ψυχαναλυτών, κοινωνιολόγων, ειδικών, των ίδιων των καταθλιπτικών για να φύγει το στίγμα, η ντροπή κι ο φόβος και να μη συνδέεται η κατάθλιψη με την τρέλα...

Πάντα η αριστερά πίστευε ότι το μιλιταριστικό κατάλοιπο δικτατορικών καθεστώτων, οι μαθητικές παρελάσεις, έπρεπε να καταργηθεί, όπως και η πολυδάπανη και άνευ λόγου επίδειξη στρατιωτικών αρμάτων και αεροπλάνων.