Πού πάμε τώρα, μετά από τις δύο μεστές σε ειδήσεις παρουσίες του Μητσοτάκη; Πάμε για ένα οκτάμηνο προεκλογικών μαχών, με ξεκαθαρισμένο πάντως το τοπίο, με την ίδια κυβέρνηση και με τον ίδιο εκλογικό νόμο. Και με τα διλήμματα αποκρυσταλλωμένα: Ο Μητσοτάκης με το «εγώ ή μια κυβέρνηση τερατογένεσης» και ο Τσίπρας με το «εγώ ή η χούντα Μητσοτάκη»
Ξέρω τον αντίλογο: όταν μια ραγάδα στον γλουτό της Καρντάσιαν απασχολεί επί πενθήμερο τα παγκόσμια Μέσα, θα απαιτήσουμε μέτρο και αυτοσυγκράτηση όταν εκπνέει ένας τέτοιος μυθοποιημένος θεσμός; Εντάξει, αλλά από την Πέμπτη, όπου κι αν στρέψεις το κεφάλι, σε κοιτάζει η εκλιπούσα
Να είστε σίγουροι ότι η υπερκατανάλωση ενέργειας θα αναγορευτεί σε πράξη πολιτικής ανυπακοής, ενώ οι κακόμοιροι που θα οριστούν υπεύθυνοι για τα φώτα, τα κομπιούτερ και τα κλιματιστικά, θα αντιμετωπιστούν όπως τα μέλη της πανεπιστημιακής αστυνομίας από την ΚΝΕ. Εδώ θα είμαστε... Αφήστε που θα δημιουργηθεί και κίνημα υπέρ του χριστουγεννιάτικου στολισμού των πόλεων
Με εξιτάρισε το γεγονός ότι είχα γνωρίσει έναν κατάσκοπο, αν και τότε στο μυαλό μου ο έλληνας πράκτορας ήταν δεύτερης κατηγορίας. Με τη γυναίκα του όμως δεν τα πήγαιναν ποτέ ιδιαίτερα καλά και αυτό ο φίλος μου το έφερνε βαρέως. «Οταν ακούς τι γίνεται στις κρεβατοκάμαρες των άλλων», μου είχε πει, «καταστρέφεις τη δική σου…»
Αυτό το άτιμο το άκοπο και το καινούργιο μυθικό κέρας της Αμάλθειας που λέγεται τουρισμός… και τα αιώνια ελληνικά «τζιμάνια», που ευδοκιμούν γύρω μας πιο πολύ κι από την κάππαρη στις αιγαιοπελαγίτικες πλαγιές… και τα ταλαίπωρα τα νησάκια μας, πώς θα καταντήσουν σε λίγα χρόνια…
Στην πολιτική, κανείς δεν πρέπει να κινείται με βεβαιότητες. Μπορεί να το δούμε κι αυτό. Αλλά η στατιστική και η λογική είναι εναντίον του, το πιθανότερο είναι να μην το δούμε. Και να πάμε σ’ ένα φθινόπωρο, με την οικονομία μπροστά. Η οποία δεν ευνοεί αντιμητσοτακικά μέτωπα, μάλλον αντιτσιπρικές αναμνήσεις αναμοχλεύει...
Και ο Μητσοτάκης και ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης θα το θυμούνται για καιρό αυτό το καλοκαίρι - ο καθένας από τη δική του μεριά. Ο τελευταίος, ας πούμε, επειδή θα μείνει ως ο πρώτος και ο μόνος άνθρωπος στη Γη, που όταν επιβεβαίωσε ότι το τηλέφωνο του παρακολουθείται, αντί να τρομάξει ή να μανιάσει, ούρλιαξε από χαρά
«Μέχρι να το πλησιάσουν τα καΐκια, είχε κιόλας μισοβουλιάξει. Μετά, το κατάπιε τελείως η θάλασσα. Τότε πρωτάκουσα “ανατινάχτηκε η Ελλη”, δεν το ‘χα ξανακούσει το κακόμοιρο το πλεούμενο, γυναίκες εμείς, τι ιδέα είχαμε από πολεμικά καράβια;... Πρόσβαλαν την Παναγιά, το πλήρωσαν με ξιφολόγχη. Αλλά τι τα θες; Χάθηκαν εκείνα τα παιδάκια τσάμπα; Χάθηκαν»
Οι μυστικές υπηρεσίες, ανεξαρτήτως μοντέλου διακυβέρνησης, πολιτικά ανήκαν πάντα de facto στην κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας. Στα καλά τους, κανένας δεν ήξερε για τις επιτυχίες τους. Οι γκάφες ή οι στραβοτιμονιές τους πάντα χρεώνονταν και θα χρεώνονται στον πρωθυπουργό. Και αυτό θα συνεχιστεί...
Ζούμε ένα σκηνικό όπου όλοι γνωρίζουν για την υπόθεση Ανδρουλάκη (κάτι, πολλά ή όλα), αλλά φωνάζουν στον απέναντι «πες εσύ», για να λάβουν την απάντηση «όχι, να πεις εσύ». Τελικά δεν λέει κανείς. Κάποιο «εθνικό συμφέρον», που άλλοι το θεωρούν φερετζέ μαφιόζικων πρακτικών και άλλοι πιστεύουν ότι υπηρετήθηκε με λάθος υπηρεσιακό τρόπο, τα σκεπάζει όλα
Η αντίστροφη μέτρηση για τα εγκαίνια του ιστορικού κτιριακού συγκροτήματος του Μεσοπολέμου που μετά την ανάπλασή του θα στεγάζει και πάλι την κεντρική αγορά τροφίμων έχει αρχίσει. Και αναμένεται ότι θα γίνει γαστρονομικός πόλος έλξης ντόπιων και επισκεπτών της πόλης
Μια σπάνια συνάντηση στον «Ιανό» με την πρώην υπουργό και επίτροπο. Καμία σχέση με την αυστηρή και άκαμπτη Αννα. Ενα ωραίο ον, γυναίκα. Από τις εξαιρέσεις που χαίρουν σεβασμού και εκτίμησης