Στα ελληνικά Α.Ε.Ι. κάθε είδους ανοησία θεωρείται φυσιολογική, κάθε παραλογισμός αποτελεί κεκτημένο, κάθε αυθαιρεσία αντιμετωπίζεται ως δικαίωμα. Και όλα αυτά θα πρέπει να διαφυλαχτούν ως μέρος μιας ιερής παράδοσης. Οπου η ανοησία αποτελεί την επίσημη ιδεολογία ενώ η πλειοψηφία των πανεπιστημιακών είναι έτοιμη να ονομάσει το κρέας ψάρι...

Mέχρι σήμερα άγνωστη ή ξεχασμένη, σχεδόν σίγουρα κατασκευασμένη, καλούσε τον Σεπτέμβριο του 1821 τους «Μακεδόνες, παιδιά του Αλέξανδρου» να εξεγερθούν και έδωσε αφορμή σε κύρια άρθρα, σε σχόλια, ακόμα και σε προφητικές προβλέψεις στις ευρωπαϊκές εφημερίδες, ενθουσιάζοντας τους φιλέλληνες, τους φιλελεύθερους, τους ρομαντικούς, τους ελληνιστές, τους διανοούμενους αλλά και το ευρύ κοινό

Πώς τιμά η πατρίδα τους ήρωές της; Πώς ένας λαός δείχνει την ευγνωμοσύνη του σε εκείνους που πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της Ελευθερίας; Την απάντηση την έχει δώσει ο Αλέκος Σακελλάριος προ πολλού, μέσα από την ανεπανάληπτη ερμηνεία του Βασίλη Λογοθετίδη στην ταινία «Ενας ήρωας με παντούφλες»

Μόλις έμαθαν οι Προεστοί και οι Δεσποτάδες, τον Δεκέμβριο του 1820, ότι ο Δικαίος ήρθε ως εκπρόσωπος της Φιλικής, ταράχτηκαν. Θεωρούσαν ότι αυτή η επιλογή του Υψηλάντη ήταν η χειρότερη δυνατή. Εκαναν τα πάντα για να του κόψουν τη φόρα, να μη βιαστεί και τινάξει την υπόθεση του Γένους στον αέρα