Δεν είναι λίγα τα χτυπήματα που έχει δεχθεί η Γαλλία από το Ισλαμικό Κράτος: H μαύρη Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015 με το μακελειό στο Μπατακλάν και αλλού, η τρομακτική επίθεση στη Νίκαια τη 14η Ιουλίου, η σφαγή του ιερέα στη Ρουέν 13 μέρες μετά. Ασύμμετρα αντίποινα του ISIS για την επέμβαση στη Συρία, ένας φρικτός πόλεμος των πολιτισμών, μια δραματική αποτυχία της ενσωμάτωσης του μουσουλμανικού στοιχείου στη γαλλική κοινωνία, συνέθεσαν ένα πλαίσιο που εν όψει και των προεδρικών εκλογών του 2017, έφεραν τους Γάλλους έκθετους στον φόβο αλλά και στη ρατσιστική ρητορική της ακροδεξιάς.
Ο κόσμος είναι πια φοβισμένος απέναντι στο διαφορετικό. Και οι πολιτικοί σπεύδουν δυστυχώς να καλλιεργήσουν το κλίμα και να εκμεταλλευτούν τον φόβο. Ολα αυτά κατανοητά. Αλλά…
Τον περασμένο Ιούλιο το ισλαμικό μαγιό, το περίφημο μπουρκίνι, απαγορεύτηκε σε περισσότερες από 26 πόλεις της Νότιας Γαλλίας και την περασμένη εβδομάδα οι φωτογραφίες από μια γυναίκα που υπό το βλέμμα τριών αστυνομικών αφαιρούσε τη φαρδιά πουκαμίσα (μέρος του μπουρκίνι) της έκαναν τον γύρο του κόσμου και ήραν συζητήσεις για κάθε εκδοχή του «κατά πόσο»…
Κατά πόσο είναι δίκαιο; Δημοκρατικό; Πολιτικά ορθό; Προληπτικό μέσο ενάντια σε πιθανή τρομοκρατική επίθεση; Δεν είναι τίποτα απ΄όλα αυτά.
Ωστόσο η σύγχυση είναι μεγάλη στο εσωτερικό της χώρας ακόμα κι ο πρωθυπουργός, Μανουέλ Βαλς, μπερδεύει τα λόγια του μεταξύ δηλώσεων σε ΜΜΕ και facebook. Αλλοτε λέει πως δεν αρμόζει ένας τέτοιος νόμος στη Γαλλία κι άλλοτε πως η χώρα δεν μπορεί να δεχθεί να καταπιέζονται οι μουσουλμάνες με το μπουρκίνι για να κάνουν ένα μπάνιο στη θάλασσα.
Από την άλλη οργανώσεις για την καταπολέμηση της ισλαμοφοβίας αλλά και υπέρ των δικαιωμάτων των μουσουλμάνων γυναικών στη Γαλλία εξανίστανται και ζητούν τα φώτα της δημοσιότητας με σχόλια όπως: «Αυτός ο νόμος προχωράει ένα ακόμη βήμα παραπέρα τον διχασμό σε σχέση με τους μουσουλμάνους μέσα στη Γαλλία» ή «Πόσοι αστυνομικοί χρειάζονται για να βγάλει τα ρούχα της μια γυναίκα;».
Κατ΄αρχάς για να βάλει ή για να βγάλει τα ρούχα της μια γυναίκα ‒όλες οι γυναίκες‒ εδώ και αιώνες αποφασίζουν οι άνδρες, διά του νόμου:
- Την περασμένη εβδομάδα στην παραλία των Καννών, οι αστυνομικοί υπαγόρευσαν τον νόμο στη λουόμενη που κοιμόταν με τη στολή της πάνω στην άμμο.
- Πριν από 60 χρόνια, στο έτερο στιγμιότυπο που εικονίζεται στο παρόν άρθρο, ο αστυνομικός υπαγόρευσε και πάλι τον νόμο για προσβολή της γυναικείας αιδούς στην κοπέλα με το μπικίνι.
- Αλλά και 50 χρόνια πριν από τη φωτογραφία με το μπικίνι, στις αρχές του 20ού αιώνα, οι αστυνομικοί στις προηγμένες χώρες της Δύσης υπαγόρευαν τον νόμο σε κάθε γυναίκα της οποίας ο ποδόγυρος άφηνε να φανούν τα παπούτσια.
- Στη Μέση Ανατολή επίσης, τη μαντήλα και τη μπούρκα ο νόμος τις υπαγορεύει. Ο θρησκευτικός νόμος, αυτός που επιχειρεί να ενώσει και να φανατίσει τους μουσουλμάνους εναντίον των «άθεων» Δυτικών – ως υπεύθυνων για όλα τα δεινά τους.
Δεν είναι απαραίτητα επιλογή των μουσουλμάνων γυναικών να φοράνε μαντήλα, όπου υπάρχει πιθανότητα να τις δει μάτι άλλου μουσουλμάνου. Σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως να είναι. Σε πολλές όμως σίγουρα είναι προϋπόθεση για να μην εξοβελιστούν από την οικογένεια και τον κοινωνικό περίγυρο. Επίσης είναι και θέμα προσωπικής ασφάλειας.
Οσο για το μπουρκίνι, όπως και η τουρνούρα, στα τέλη του 20ού αιώνα, είναι ένα είδος μόδας, με πρακτική σημασία. Το μπουρκίνι επιτρέπει στις μουσουλμάνες να κολυμπήσουν στη θάλασσα ή να βουτήξουν στην πισίνα, χωρίς να πνιγούν μέσα στους μανδύες. Δεν σχεδιάστηκε καν από μουσουλμάνα, κι όμως οι μουσουλμάνες το αγκάλιασαν, δεν το θεώρησαν «δάκτυλο των άθεων». Το φορούν επειδή τους επιτρέπει να μην αποκλείονται κοινωνικά όταν τα παιδιά τους ή τα αδέρφια τους πηγαίνουν για μπάνιο.
Αντίστοιχα την τουρνούρα, έναν αιώνα πριν οι Δυτικές γυναίκες τη φορούσαν για να διευκολύνουν την κίνησή τους με τα μακριά φορέματα και για να φαίνονται πιο χαριτωμένες. Αυτό το αστείο «πανωσήκωμα» στη φούστα, τις βοηθούσε να περπατάνε στον δρόμο χωρίς να λασπώνουν τις φούστες και τα φορέματα που πολύ δύσκολα καθαρίζονταν εκείνη την εποχή.
Οι Δυτικές για να απαλλαγούν απ΄όλα αυτά έπρεπε να μεσολαβήσει ένας παγκόσμιος πόλεμος και να γίνουν εργάτριες στα εργοστάσια. Ας μην το ξεχνάμε.
Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, οι μουσουλμάνες καταπιέζονται. Ορισμένες ίσως συνηθίζουν να ζουν με αυτή την καταπίεση, άλλες όχι. Ορισμένες όταν βρεθούν σε Δυτική χώρα, πετάνε τις μαντήλες και φοράνε σορτς και τιραντάκια. Συνάντησα μια μεγάλη τέτοια παρέα από Τουρκάλες στη Ρόδο φέτος.
Ηταν τόσο χαρούμενες, τόσο ξέγνοιαστες, που πραγματικά τις έβλεπα και τις χαιρόμουν. Τίναζαν τα μαλλιά τους, έδειχναν τα σκουλαρίκια τους, περπατούσαν ανάλαφρα με τα σορτς και τα πέδιλά τους, το δέρμα τους μύριζε αρώματα και γυάλιζε από τις ενυδατικές κρέμες. Και οι άντρες τους που τις συνόδευαν ένιωθαν ωραία μ΄αυτή την ελευθερία. Δεν φαντάζομαι όμως να ήταν τόσο άνετοι όλοι τους πίσω στην Κωνσταντινούπολη…
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι γνωρίζουμε πως πολλές μουσουλμάνες αναγκάζονται να ντυθούν με τρόπο που τις καταπιέζει και τις διαχωρίζει από το περιβάλλον τους, επειδή το επιβάλλουν αυτό οι μουσουλμανικές κοινότητες. Ζουν σε ευρωπαϊκό έδαφος, θεωρητικά υποχρεωμένες να τηρούν ευρωπαϊκούς νόμους και όμως εξαιρούνται αυθαίρετα και δεν χαίρονται την ισονομία των άλλων όλων επειδή είναι μουσουλμάνες εντός μουσουλμανικών κοινοτήτων. Αυτό, κρίνω, πρέπει να το παλέψουμε παντού. Αν τυχόν σιγουρέψουμε ότι καμία δεν αναγκάζεται, λόγω θρησκείας, να φορέσει μπουργκα ή μπουργκίνι, αν καμία μουσουλμάνα στην Ευρώπη δεν κινδυνεύει πια να της γίνει κλειτοριδεκτομή, τότε υπό συζήτηση το κομμάτι της αισθητικής και ας φορέσουν όποιες θέλουν μπουργκίνι και σινιέ μαντήλες και μπούργκες.
Εγώ το βλέπω διαφορετικά.. Τους περιορισμούς σε αυτές τις γυναίκες τους βάζει η ίδια τους η θρησκεία. Ο περιορισμός στο μπουρκίνι, είναι ακριβώς ο περιορισμός στους περιορισμούς που βάζει στις γυναίκες η ισλαμική κουλτούρα. Δηλαδή η ισλαμική κουλτούρα είναι που λέει ότι “μόνο έτσι θα πας να κάνεις μπάνιο, μόνο έτσι θα πας για ψώνια, μόνο αυτές τις ταινίες θα δεις στο σινεμά κτλ”…
Αυτοί οι περιορισμοί που θέτει η ισλαμική κουλτούρα όμως θα πρέπει να γίνονται επιτρεπτοί σε ένα κοσμικό κράτος? Όχι κατά την ταπεινή μου γνώμη. Η κάθε θρησκεία μπορεί να ασχοληθεί με τα μεταφυσικές και πνευματικές αναζητήσεις των πιστών της, και όχι με την επιβολή κανόνων στο κοσμικό επίπεδο όπως πχ τι να φορούν για να μπορούν να βγουν από το σπίτι τους.
Δεν ξέρω αν σας ακούγεται ρατσιστικό (γιατί ο αντιρατσιστής είναι η πιο εύκολη δουλειά) αλλά αυτοί οι άνθρωποι θα πρέπει να καταλάβουν ότι στον ελεύθερο κόσμο δεν λειτουργούμε όπως στο Αφγανιστάν. Εδώ στον ελεύθερο κόσμο καλώς ή κακώς απαγορεύεται η θρησκεία να σου πει τι απαγορεύεται.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη το μπουρκίνι (και όχι μόνο) προσβάλει τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους μας, μου θυμίζει θεοκρατία και καταπίεση, και ναι, θα πρέπει να απαγορευτεί.
Το μπουρκίνι αποτελεί απελευθέρωση της μουσουλμάνας γυναίκας και ένταξη της στην δυτική κοινωνία. Το αντίθετο αποσκοπεί στους διαχωρισμούς, στην θεωρία της σύγκρουσης πολιτισμών και στο να στερήσει δικαιώματα με βάση την θρησκεία και την θεωρία ότι εσύ είσαι κάτι άλλο από εμάς. Δεν έχεις δικαίωμα στις παραλίες μας. Έτσι και στην παρέλαση με την αιγύπτια που παρέλασε με μαντίλα. Ο κανόνας ήθελε κάτι συγκεκριμένο αλλά το να μην επιτρέψεις στη μαθήτρια να παρελάσει αν δεν βγάλει την μαντίλα είναι σαν να την αποκλείεις με κριτήριο την θρησκεία. Γι’αυτό αν προσαρμόσει τα χρώματα και την εμφάνιση σε κάτι διακριτικό καλώς επιτρέπεται.
Καθαρός ρατσισμός η ιστορία με το ισλαμικό μαγιό;;;;
Μάλλον έχουμε παρεξηγήσει τις λέξεις !!!
Το μπουρκίνι είναι προσβολή για τη γυναίκα από τη στιγμή που δεν είναι μια μόδα, μια επιλογή της, αλλά μια ” διέξοδος” που διαιωνίζει την επιβολή και την καταπίεση.
Χρειάστηκαν πολλοί αγώνες, αγώνες δύσκολοι, για να κερδίσει η γυναίκα στη δύση την χειραφέτησή της.
Από το δικαίωμα ψήφου μέχρι το 8ωρο και τις αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Και υπάρχουν ακόμα πολλά που χρειάζεται να γίνουν.
Εμείς όμως { στις μέρες μας} οικειοθελώς προσπαθούμε να γυρίσουμε πίσω, στο σημείο που ξεκίνησαν οι προγιαγιάδες μας, για να μην χαρακτηριστούμε ρατσίστριες ή από μια κακώς εννοούμενη ” ευαισθησία” στην ” διαφορετικότητα” {!!!}.
Και όλο αυτό προσπαθούμε να το εντάξουμε στην καθημερινότητά μας σαν κάτι φυσιολογικό.
Αντί να προχωράμε μπροστά διεκδικώντας τα αυτονόητα, γυρνάμε ολοταχώς προς τα πίσω, επικροτώντας περιορισμούς και προκαταλήψεις που θέλουν τη γυναίκα πολίτη β΄κατηγορίας.
Εχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που οι γυναίκες της δύσης υποστηρίζοντας το .. Δεν είμαι του πατρός μου, δεν είμαι του αντρός μου, είμαι ο εαυτός μου, διεκδικούσαν το δικαίωμα να ορίζουν τη ζωή και το σώμα τους . Είναι θλιβερό να τα διαγράφουμε όλα αυτά για να μην χαρακτηριστούμε ρατσίστριες.
Η μάχη που η Δύση θα δοκιμάσει τις αντοχές των κοινωνικών κατακτήσεών της ξεκίνησε και ένα κομμάτι ύφασμα είναι ένα από τα πεδία μάχης. Ήταν μαθηματικά βέβαιο πως η ισλαμιστική βία θα προκαλούσε την αντίδραση και έπεται υπέρ-συνέχεια σε κοινωνικό αλλά και πολιτικό επίπεδο. Λίγα ακόμη κτυπήματα και οι μετριοπαθείς φωνές σχεδόν θα καλυφθούν. Προφανώς δε εμείς, πιο χαλαροί, μιλάμε από μια χώρα που δεν έχει πληγεί ακόμη, γιατί εάν πληγεί πολλοί θα μας εκπλήξουν με τις ρήσεις τους. Η Δύση επισήμως προσπαθούσε να είναι ανεκτική τα τελευταία χρόνια στα τυπικά των θρησκειών αν και πολλά αντέβαιναν στο κοσμικό κράτος, τα κατάπινε. Φυσικά αν το θέμα είναι η κοσμικότητα, τότε θα πρέπει να είναι αόρατα και τα σταυρουδάκια, τα βουδιστικά χαϊμαλιά, τα δαιμονικά σύμβολα των μεταλλάδων, ή αν είναι υγιεινό ή απολαυστικό(δεν είναι) ένα μπάνιο με ρούχα σαν το μπουρκίνι σαν ψευτο-βατραχάνθρωπος. Όμως δεν είναι ο λόγος η πίστη ή το στυλ, αλλά η αντίδραση του φόβου στα συμβάντα. Άλλωστε μεγάλο μέρος της Δύσης πιστεύει πως η μουσουλμανική κοινότητα δεν διατίθεται ξεκάθαρα κατά της ισλαμιστικής βίας, ή τουλάχιστον της επιρρίπτει συλλογική ευθύνη στην ύπαρξή της. Αυτό από μόνο του δείχνει πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα. Προσφάτως, ο Αλγερινός συγγραφέας, Μπουαλέμ Σανσάλ, χαρακτήρισε Ισλάμ συνολικά σε όλο του το εύρος επεκτατικό και παραγωγό βίας κ.α., βάζοντας βούτυρο στο ψωμί της ισλαμοφοβίας. Βεβαίως οι δυτικές χώρες θα έπρεπε να ελέγχουν ποιες κάτοικοί του υποχρεούνται βιαίως να καλύπτονται ή να ζουν καταναγκαστικώς υπό τον ισλαμικό φόβο( υποτίθεται πως ένας βασικός λόγος απαγόρευσγης της μαντήλας ήταν η αποφυγή της βίαιης επιβολής της στις γυναίκες από την κοινότητά τους). Προσφάτως ήμουν σε παραλία. Ανάμεσα στους λουόμενους και οικογένειες μουσουλμάνων. Η αντίθεση μεγάλη. Οι άνδρες μουσουλμάνοι σύγχρονοι, ευχαριστιόνταν το νερό με τα παιδιά. Οι γυναίκες ασφυκτικά ντυμένες κάτω από τις ομπρέλες στον καυτό ήλιο, προσέφεραν όποτε χρειαζόταν υπηρεσίες. Γύρω ελληνίδες κ.α. με τα μικρά μαγιό τους. Προσπαθούσα να καταλάβω ματαίως τι σκέφτονταν οι μουσουλμάνες. Ό άλλος κόσμος ήταν μπροστά τους…. Στην πραγματικότητα δεν μπορούσα να απαντήσω σε κανένα ερώτημα εκτός του ότι θέλει ο καθένας ας κάνει, αρκεί να το θέλει και να μην ενοχλεί, αλλά όλα τα περιρρέοντα ερωτήματα αυτής της υπόθεσης θα έχουν πολλές απαντήσεις, αντικρουόμενες και για πολύ καιρό.
Το μπικινι καταργηθηκε και σωστα. Δεν μας είπατε ομως ποια θρησκεία επέβαλε το μπικινι.
Είναι αστείο να βλέπεις γυναίκες να υπερασπίζονται δήθεν τις ελευθερίες τουςμε το να απαιτούν κατι που επιβάλλεται από τη θρησκεία…
Typo Edit: Η απαγόρευση του μπικινι καταρηθηκε κ σωστά
Δεν το επέβαλε κάποια θρησκεία αλλά με την απαγόρευση του μουρκίνι είχε πλέον επιβληθεί από το κράτος.
Εάν κάποιος ιμάμης προσπαθήσει να επιβάλλει στις ντόπιες γυναίκες τα ήθη και έθιμά τους θα είναι πισωγύρισμα και καταπίεση και αυτό πρέπει να αποκρουσθεί αυστηρά.Επίσης και η τυχόν προσπάθεια να επιβληθούν σε μουσουλμάνες που θέλουν να αλλάξουν.Αλλά με το ζόρι να θέλεις να “απελευθερώσεις” γυναίκες που δεν θέλουν είναι λάθος.Η άλλη,μεγαλωμένη σε ένα αυστηρό περιβάλλον,μπορεί να ντρέπεται να εμφανισθεί μισόγυμνη στην παραλία.
Η παρέλαση είναι τελείως διαφορετικό πράγμα.Η Αιγύπτια έπρεπε να αποκλεισθεί ότι γιατί φορούσε μαντίλα αλλά γιατί δεν είχε την ομοιόμορφη στολή παρελάσεως.Η παρέλαση άλλωστε είναι εθελοντική.
Εμείς πάντως δεν έχουμε κοσμικό κράτος αλλά επίσημη θρησκεία με παράλληλη αναγνώριση της ανεξιθρησκείας.
Δεν θέλω να ” απελευθερώσω” κανέναν που δεν το επιθυμεί.
Καυτηρίασα την προσπάθεια ωραιοποίησης ενός αντικειμένου- συμβόλου καταπίεσης και επιβολής, που όσο και αν μερικοί το δικαιολογούν με κάποιους τρόπους, υπάρχουν άλλοι τόσοι λόγοι που αποδεικνύουν πόσο προσβλητικό είναι για τις γυναίκες εκείνες, οι οποίες κάποτε αγνόησαν το φόβο και αγωνίστηκαν να σπάσουν τα δεσμά της υποταγής.
Κάπως έτσι, με τις σημερινές…ανάλαφρες απενοχοποιήσεις, περνά στις νέες γενιές ότι…εντάξει μωρέ, δεν τρέχει και τίποτα !! και κάπως έτσι γίνεται συνήθεια και περνάμε χωρίς να το καταλάβουμε σε…άλλες εποχές.
Παρεμπιπτόντως είναι υπαρκτή η τάση επιβολης των φανατικών μουσουλμάνων { ιμάμιδων και μη} στις χώρες που εγκαθίστανται { αν παρακολουθείτε τα διεθνή θέματα}. Ενώ – θεωρητικά- έφυγαν από ένα καθεστώς που δεν το άντεχαν για διάφορους λόγους , προσπαθούν να επιβάλλουν στην Ευρώπη το ίδιο καθεστώς.
Δεν πρέπει να τους επιτραπεί.Κάθε απόπειρα να επιβληθεί πρέπει να αποκρούεται,όχι όμως με παραβίαση των ατομικών ελευθεριών αυτών που εθελοντικά κουκουλώνονται.Να ενθαρρυνθούν να καταγγέλλουν συγγενείς εφ όσον το επιβάλλουν με μεθόδους που χρησιμοποιούνται τώρα π.χ. για τις γυναίκες που τρώνε ξύλο και δεν τολμούν να το καταγγείλουν – γραμμή καταγγελίας και μέτρα προστασίας – αλλά όχι απαγόρευση σε αυτήν που το φοράει εθελοντικά.
Εύγε Μαίρη για τον τρόπο σκέψης.
Αν εγώ είμαι Σαουδάραβας και δίνω χρήματα σε μουσουλμάνες να προωθούν αυτό που εγώ θέλω μπορώ;;;Ξύπνα λίγο κυρία μου και δες το και από οικονομική πλευρά.
Νέα ισλαμιστική Κολεξιόν από Dolce gabbana, από Τοmmy Hilfiger και άλλους οίκους.
Οι σχεδιαστές μόδας ακολουθούν τις επιταγές του Ισλάμ μιας και οι νέοι κάτοικοι της Ευρωπαικής ηπείρου θα είναι μουσουλμάνοι. Το μόνο που αντιλαμβάνεται ένας επιχειρηματίας είναι η προσφορά και η ζήτηση. Δεν νιώθει την ανάγκη υπεράσπισης κανενός είδου Πολιτισμού. Παγκοσμίως, οι Μουσουλμάνοι ξοδεύουν περί τα 266 δισ. δολάρια για ρούχα (στοιχεία του 2013) περισσότερα από όσα ξοδεύονται μαζί σε Ιταλία και Ιαπωνία!!Μην νομίζετε. Οι μουσουλμάνοι αποτελούν ένα μεγάλο αγοραστικό κοινό. Δεν είναι αμελητέα ποσότητα.
Επειδή μιλάμε για δικαιώματα. Το δικαίωμα της Δυτικής γυναίκας να κυκλοφορεί όπως θέλει χωρίς να πέσει θύμα βιασμού το στηρίζουμε;;
Γιατί αν η κάθε Ρέκελ λέει ότι οι γυναίκες πρέπει να ντύνοναι πιο σεμνά τότε και ο άλλος που την μαχαίρωσε θα μπορούσε να πει ότι και αυτή πρέπει να προσέχει την γλώσσα της. Γιατί η άλλη που βιάζεται δεν μπορεί να πληρώνει τις ηλιθιότητες και τον αντιρατσισμό των άλλων. Και είναι δικαίωμα της να κυκλοφορεί όπως θέλει.
Κυρία μου στον Αλλάχ σου. Ορκίσου μου ένα πράγμα. Αν πριν πολλά χρόνια σου έλεγα εγώ ότι οι Φεμινίστριες θα υπερασπίζονται την μπούρκα πως θα με αποκαλούσες;;Εγώ σου λέω μετά βεβαιότητας ότι δεν είδες τίποτα.
Είναι πολλά τα λεφτά σου λεώ!
Βαλκανοβλάχικο μεν αλλά παρόλα αυτά κοσμικό.
ΥΓ: Συμφωνώ με το θέμα που βάζεις ότι δεν χρειάζεται η αναφορά στην επίσημη θρησκεία.