Η πρώτη εορταστική βόλτα στα βιβλιοπωλεία έφερε ενδιαφέρουσα συγκομιδή. Ανάμεσά τους το τελευταίο του Ορχάν Παμούκ και το άκρως ενδιαφέρον του Νίκου Αλιβιζάτου «Πραγματιστές, Δημαγωγοί και Ονειροπόλοι» – μία σειρά από πορτρέτα Ελλήνων πολιτικών της πράξης και της σκέψης, από τον Καποδίστρια ως σήμερα.
Eπεσα με τα μούτρα. Ιδιαίτερα το βιβλίο του Αλιβιζάτου κοντεύω ήδη να το τελειώσω. Συνδυάζει την οξύτατη αναλυτική σκέψη του συγγραφέα με αυτό που οι Αμερικάνοι ονομάζουν «human interest» – το ανθρώπινο ενδιαφέρον. Μάλιστα επειδή πολλούς από τους σύγχρονους πρωταγωνιστές του τόμου έτυχε να τους γνωρίσω (μερικοί ήταν και φίλοι) το ενδιαφέρον έγινε διπλό.
Ομως η ανάγνωση έφερε και μερικά σωματικά συμπτώματα. Το ένα βιβλίο ζυγίζει ενάμιση κιλό (δεμένο) το άλλο πάνω από ένα. Διαβάζω συνήθως ξαπλωμένος. Έ λοιπόν, το να κρατάς ένα τέτοιο βάρος ψηλά επί πολλή ώρα, σου κόβει τα χέρια. Ο μόνος τρόπος να το διαβάσεις ανώδυνα, είναι καθιστός σε καρέκλα με το βιβλίο ακουμπισμένο σε τραπέζι μπροστά σου. Να, όπως διαβάζαμε τα συγγράμματα στο Πανεπιστήμιο.
Δεν είναι μόνο η ευκολία και η χρηστικότητα. Σκεφθείτε τα ταξίδια και τις διακοπές! Πού να φορτώνεις βαλίτσες με τόμους… Εδώ και χρόνια κουβαλάω μαζί μου βιβλία, ακόμα και στο κινητό μου τηλέφωνο
Τότε βέβαια δεν υπήρχαν άλλες ευκολίες. Σήμερα όμως; Μία ταμπλέτα ζυγίζει 200-300 γραμμάρια και μπορεί να περιέχει εκατοντάδες – για να μη πω χιλιάδες – βιβλία. Η ευκρίνεια των σελίδων είναι άψογη, μπορείς να ρυθμίσεις την φωτεινότητα, το κοντράστ, τον τύπο και το μέγεθος των γραμμάτων. Όσο για το κόστος; Εφάπαξ: ένα ποσό που αρχίζει κάτω από τα εκατό ευρώ.
Δεν είναι μόνο η ευκολία και η χρηστικότητα. Σκεφθείτε τα ταξίδια και τις διακοπές! Πού να φορτώνεις βαλίτσες με τόμους… Εδώ και χρόνια κουβαλάω μαζί μου βιβλία, ακόμα και στο κινητό μου τηλέφωνο. Ξέρετε πόσες φορές με έχουν σώσει σε κενές ώρες αναμονής, στο γιατρό ή στο αεροδρόμιο;
Τα φετινά «βαριά» αναγνώσματα με οδήγησαν σε μία αποκλειστική απόφαση: Ποτέ πια βαρύ βιβλίο! Αν υπάρχει ηλεκτρονική έκδοση, έχει καλώς. Αν όχι, ο συγγραφέας έχασε έναν αναγνώστη. Ζούμε στον 21ο αιώνα! (Κάτι ανάλογο κάνω και με όσους μου στέλνουν βιβλία. Αν έχουν ηλεκτρονική διεύθυνση, τους απαντάω. Αν περιμένουν να πάρω χαρτί στυλό και φάκελο, να βρω γραμματόσημο και να πάω στο ταχυδρομείο, θα περιμένουν πολύ…).
Τα γράφω αυτά εγώ που έχω ένα σπίτι, ένα αχανές υπόγειο και ένα πατρικό διαμέρισμα, γεμάτα βιβλία. (Κατά εκτίμηση: κοντά στις σαράντα χιλιάδες…). Αλλά η εποχή της άρσης βαρών, πέρασε πια…
Όταν διαβάζω ξαπλωμένος, με πιάνει υπνηλία. Πρέπει να φταίει η πίεση στο πίσω μέρος του κρανίου μου.
Πρέπει να είναι πάνω από χίλια βιβλία που δεν έχω διαβάσει έτσι.
Κύριε Δήμου, κατά σύμπτωση σκόπευα να επικοινωνήσω μαζί σας για να ρωτήσω το εξής: Aπό πού μπορούμε να προμηθευτούμε δικά σας βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή; Δεν τα βρίσκω σε κανένα online shop (Google Play Books, Amazon ή ακόμα και κάποια από τα λιγοστά ελληνικά).
Κύριε Δήμου, εξαιρετικό άρθρο για άλλη μια φορά. Είναι καταπληκτικό να βλέπεις έναν άνθρωπο να αγκαλιάζει το νέο. Η μητέρα μου με προβλήματα όρασης, κατάφερε να διαβάσει ξανά βιβλία στο tablet που της έκανα δώρο στα 76α γενέθλια της, πριν 2 χρόνια. Και το χρησιμοποιείπε και για πολλά ακόμη πράγματα. Τα σέβη μου.
Κύριε Δήμου θα ήταν πολύ καλό, αν μπορούσατε να επιρεάσετε όσο είναι δυνατόν την ομάδα development του protagon να απλοποιήσει λίγο την νέα μορφή και να δει με προσοχή την εμφάνιση του στα κινητά. Αν το tablet πρέπει να αντικαταστήσει τα μεγάλα βιβλία (κάτι που ήδη εφαρμόζω) τότε σίγουρα θα πρέπει να μπορούμε να διαβάζουμε απο κινητό το αγαπημένο μας site.
Δεν είμαστε όλοι οι ίδιοι. Εγώ προσωπικά νίωθω ζεστασιά και χαλαρώνω όταν ακουμπάω χαρτί και μυρίζω μελάνι. Πως λύνω το πρόβλημα χώρου και αποσκευών; Προσπαθώ να διαβάζω βιβλία σε διάφορες γλώσσες, έτσι όπου πάω μπορώ να γοράσω ή να δανειστώ τουλάχιστον αγγλικά, και ό,τι δε χωράει πια στη βιβλιόθηκη, το δωρίζω στη Δημοτική βιβλιοθήκη.
Ηλεκτρονικές εκδόσεις των βιβλίων μου θα βρείτε στους εκδότες μου – π. χ. στις εκδόσεις Πατάκη που έχουν τα περισσότερα και τελευταία μου βιβλία.
Να αγιάσει το στόμα σας. κ. Δήμου. Ειδικά με τους έλληνες συγγραφείς η κατάσταση απαράδεκτη από τους εκδοτικούς οίκους.
Συγκεκριμένα εδώ και χρόνια προσπαθώ εν ματαίω να βρω -νομίμως- βιβλία του Π. Μάρκαρη σε ηλ μορφή και ενώ υπάρχουν σε γερμανικά π.χ. δε συμβαίνει το ίδιο με τα ελληνικά. Τόσο δύσκολο είναι για τους ελληνικούς εκδοτικούς οίκους να τα προσφέρουν αυτόματα και σε ηλ μορφή;
Απορώ που με τόσο ευκολία χάνονται τόσα έσοδα.
Συμφωνοι, απλά το ταμπλετ παραμενει ακομα δυσχρηστο για οσους διαβαζοντας ενα βιβλιο αφηνουν κατα τοπους σημειωσεις – σχολια αλα ποστιτ.
nik_killthemall
γιατι δεν φαινονται ολα τα σχολια?
Δεν μπορώ (ακόμα;)να διαβάζω από την οθόνη.
Μ αρέσει να κρατάω το βιβλίο στα χέρια μου.
Και το χειρότερο;
Δεν ευχαριστιέμαι την ανάγνωση με δανεικά βιβλία.
Καλά Χριστούγεννα!
Ξεκίνησα να διαβάζω σε e-book reader (και όχι tablet – άλλου είδους οθόνη, ειδικά αφιερωμένη για ώρες διαβάσματος) πριν τουλάχιστον 7 χρόνια λόγω ανάγκης. Βρισκόμουν σε χώρα που δεν υπήρχαν αγγλόφωνα (έστω) βιβλία και οι παραγγελίες από το amazon έστελναν τα κόστη στο Θεό.
Από τότε δεν έχω ξαναπιάσει στα χέρια μου βιβλίο. Βολεύομαι πια με ένα Kobo Glo (φωτεινή οθόνη για διάβασμα το βράδυ) και ό,τι θέλω να διαβάσω το κατεβάζω πια ψηφιακά από το δίκτυο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπώ τα βιβλία. Τη μυρωδιά τους, το ξεφύλισμά τους, κλπ. Απλά τα δένδρα που κόβω είναι λιγότερα, τα κιλά που πληρώνω σε ταξίδια είναι πάλι λιγότερα και, για μένα που ξαναδιαβάζω το ίδιο βιβλίο κατά καιρούς, η βιβλιοθήκη μου όλη είναι πάντα στα χέρια μου. Επιπλέον το κόστος της αγοράς από το εξωτερικό, ιδιαίτερα για τους αναγνώστες ξενόγλωσσων βιβλίων, που είτε κυκλοφορούν αργά είτε ποτέ στην Ελλάδα, είναι πλέον ελάχιστο.
Υπάρχει η δυνατότητα υπογράμμισης, σχολιασμού, higlight, λεξικά και ένα σωρό ακόμη επιλογές.
Κάποιοι νομίζουν ότι υιοθετώντας άκριτα τις νέες τεχνολογίες, γίνονται αυτομάτως νέοι και μοντέρνοι.
Ας σταματήσουμε τα στερεότυπα και τα σοφιστικέ κλισέ. Σωστός!