Επρεπε να έρθει ο Ομπάμα για να ακούσουμε από τα χείλη του την αλήθεια για το Κυπριακό και τη μόνη δυνατή γραμμή επίλυσης του. Αυτήν που θεωρητικά προωθούν εδώ και χρόνια Ελλάδα και Κύπρος, αλλά στην Ελλάδα μας είναι δύσκολο ακόμα και να την προφέρουμε. Μίλησε, λοιπόν, για διζωνική, δικοινοτική Ομοσπονδία. Και ρεαλιστής όπως είναι, επισήμανε ότι Ελλάδα και Τουρκία μπορούν να συμβάλουν και σε αυτό θα έχουν την υποστήριξη των ΗΠΑ, ενώ κατέληξε με αυτό με το οποίο θα έπρεπε να αρχίσουν την τοποθέτηση τους οι έλληνες συνομιλητές του: ότι τώρα, αυτή την ώρα υπάρχουν οι καλύτερες προϋποθέσεις για να επιλυθεί το πρόβλημα.
Ομως αυτοί ήσαν σε άλλο κλίμα. Η διατύπωση διζωνική δικοινοτική Ομοσπονδία δεν υπήρξε για αυτούς . Μόνο η απαίτηση για δίκαιη και βιώσιμη λύση, απαίτηση που όταν συμπληρώνει την φόρμουλα για Ομοσπονδιακή λύση έχει νόημα. Οταν όμως η τελευταία αποσιωπάται εύκολα συνάγεται το συμπέρασμα ότι η Ομοσπονδία δεν είναι λύση δίκαιη και βιώσιμη, όπως ακριβώς ισχυρίζονται οι πάσης φύσεως απορριπτικοί σε Ελλάδα και Κύπρο. Ο κ. Παυλόπουλος εξάντλησε το λογίδριό του σε τι δεν πρέπει να είναι η λύση, δεν βρήκε μια λέξη ενθάρρυνσης για Αναστασιάδη και Ακιντζί . Απέπνεε το γνωστό κλίμα των απορριπτικών: φόβο και επιφύλαξη ότι «θα μας την φέρουν». Οτι αυτοί που συστηματικά λησμονούν την χώρα μας κατασκευάζουν μια τεράστια παγίδα και εξαπολύουν ένα τσουνάμι πιέσεων.
Ο Πρωθυπουργός λεκτικά ήταν σαφώς πιο συγκρατημένος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μίλησε για λύση (χωρίς βέβαια και αυτός να προσδιορίζει τον χαρακτήρα της), αναφέρθηκε στις προσπάθειες του Προέδρου Αναστασιάδη και θυμήθηκε ότι στην εξίσωση μπαίνουν και οι Τουρκοκύπριοι. Ομως στη συνέντευξη Τύπου, είτε από άγνοια και κακές συμβουλές είτε κάτω από την πίεση του συμμάχου του –και πολέμιου των εθνομηδενιστών– Πάνου Καμένου, έριξε την «ηρωική» ατάκα: «Εγώ στην πολυμερή συνάντηση θα πάω μόνο για να πω ότι πρέπει να καταργηθούν οι εγγυήσεις». Θέλω ειλικρινά να πιστεύω ότι δεν συνειδητοποίησε εκείνη την στιγμή το τεράστιο όπλο που έδινε στους πάσης φύσεως απορριπτικούς και ότι θα διορθώσει στην πράξη το σφάλμα του. Και το ελπίζω ειλικρινά γιατί το Κυπριακό δεν προσφέρεται για εύκολη αντιπολίτευση, πόσο μάλλον όταν και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις φροντίζουν να μένουν μακριά από το πρόβλημα και να μην ακουμπάνε την καυτή πατάτα που λέγεται Κυπριακό. Μέχρι βέβαια να αναγκαστούν να το κάνουν στο τέλος της διαδρομής αφήνοντας όμως μέχρι τότε την κοινή γνώμη βορά στην προπαγάνδα του διάχυτου ανορθολογισμού. Η κίνηση του Τσίπρα να μιλήσει τηλεφωνικά με τον Ερντογαν για το Κυπριακό θέλω να πιστεύω ότι αποτελεί βήμα συνειδητοποίησης του υποστηρικτικού ρόλου που μπορούν να διαδραματίσουν Ελλάδα και Τουρκία στις προσπάθειες Αναστασιάδη και Ακιντζί. Γιατί ουδείς φαντάζεται ότι μιλούσαν για τις εγγυήσεις και μόνο.
Σε αυτό το κρίσιμο σημείο έκανε το σφάλμα ο Πρωθυπουργός και λεκτικά συντάχθηκε με τους απορριπτικούς. Και εκεί ακριβώς τον «διόρθωσε» ο Ομπάμα τονίζοντας την αναγκαία και επιθυμητή συμβολή Ελλάδας και Τουρκίας
Την Πέμπτη το βράδυ παρακολούθησα από το ΡΙΚ συζήτηση για το Κυπριακό η σύνθεση και το σκηνικό της οποίας είχε ως εξής: Συντόνιζαν δύο δημοσιογράφοι απροκάλυπτα εχθρικοί προς την λύση. Καλεσμένοι ήσαν ο Ανδρέας Αγγελίδης στέλεχος του ΔΗΚΟ (κόμμα Παπαδόπουλου), ο Νίκος Κατσουρίδης παλαιό στέλεχος του ΑΚΕΛ που τώρα έχει ανασταλεί η κομματική του ιδιότητα και ο Μιχάλης Παπαπέτρου ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς και κυβερνητικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Κληρίδη. Ο Αγγελίδης συζητούσε για τη λύση διευκρινίζοντας ότι είναι υπέρ της μη λύσης γιατί «προσωπικά δεν αποδέχεται την διζωνική δικοινοτική Ομοσπονδία». Λιγότερο μετωπικός αλλά επί της ουσίας εξίσου και πιο έξυπνα απορριπτικός ήταν ο Κατσουρίδης. Η δική του παρουσία είχε ιδιαίτερη σημασία γιατί η διαφοροποίηση από την εξαιρετική στάση που τηρεί ο Ανδρός Κυπριανός και το ΑΚΕΛ είναι απαραίτητη στους απορριπτικούς. Και έμεινε ο Μιχάλης Παπαπέτρου να υπερασπίζεται με σθένος και επιχειρήματα την εν εξελίξει διαδικασία. Ο Κατσουρίδης έβαλε την κόκκινη γραμμή πίσω από την οποία οχυρώθηκαν όλοι οι υπόλοιποι: «Τίποτε λιγότερο από αυτό που είπε ο έλληνας πρωθυπουργός, δηλαδή κατάργηση των εγγυήσεων».
Οι εγγυήσεις υπάρχουν από την εποχή των συνθηκών Ζυρίχης Λονδίνου. Ελλάδα, Τουρκία και Βρετανία αποτελούν τις εγγυήτριες της τήρησης των συνθηκών δυνάμεις. Επί 50 χρόνια, από το Σχέδιο Ατσεσον μέχρι το Σχέδιο Αναν ουδέποτε το θέμα απασχόλησε την ελληνοκυπριακή η την ελληνική πλευρά, ουδέποτε ήταν όρος και μάλιστα sine qua non για την επίλυση του Κυπριακού.
Προφανώς οι εγγυήσεις με τη μορφή εκείνη είναι αναχρονιστικές, πόσο μάλλον όταν η Βρετανία έχει ολοσχερώς αποσυρθεί από την υπόθεση. Θέτει λοιπόν ο Αναστασιάδης το θέμα με προφανή διαπραγματευτική σκόπευση, να απαγκιστρωθεί από εκείνες τις εγγυήσεις και να φτάσουν σε μια μέση λύση που θα διασφαλίζει την ασφάλεια και των δύο πλευρών. Οι απορριπτικοί το απολυτοποιούν, το αναδεικνύουν ως την μητέρα των μαχών, ξέροντας ότι είναι αδύνατον οι Τουρκοκύπριοι να αποξενωθούν από κάποια μορφή εγγυήσεων από μέρους της Τουρκίας. Και από κοντά η Ρωσία του Πούτιν που θυμήθηκε τις εγγυήσεις στην προφανή προσπάθεια να δυναμιτίσει την λύση γιατί θεωρεί ότι θα υπονομεύσει τα δικά της οικονομικά συμφέροντα στο νησί. Μια τέτοια απόλυτη εξαφάνιση κάθε μορφής εγγυήσεων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο ναυάγιο των διαπραγματεύσεων. Σε αυτό το κρίσιμο σημείο έκανε το σφάλμα ο Πρωθυπουργός και λεκτικά συντάχθηκε με τους απορριπτικούς. Και εκεί ακριβώς τον «διόρθωσε» ο Ομπάμα τονίζοντας την αναγκαία και επιθυμητή συμβολή Ελλάδας και Τουρκίας. Γιατί οι λέξεις έχουν πάντα σημασία.
Αμεση συνέπεια της αποδοχής αυτού του στερεότυπου είναι η αντίληψη ότι το Κυπριακό ξεκινά το ’74. Το Κυπριακό είναι θέμα και εισβολής και κατοχής δεν είναι όμως θέμα μόνο εισβολής και κατοχής
Το δεύτερο σημείο που επικεντρώθηκε η συζήτηση, στενά συνδεδεμένο με το πρώτο, είναι το θέμα της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων. Προφανώς λύση χωρίς αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής δεν νοείται. Ο τρόπος και ο χρόνος αποχώρησης είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης γιατί συνδέεται με την ασφάλεια και των δύο κοινοτήτων. Θα μεταφέρω αυτούσια την έξοχη τοποθέτηση του Μιχάλη Παπαπέτρου: «Σύμφωνα με πληροφορίες το 75% των τουρκικών στρατευμάτων θα αποχωρήσουν την πρώτη ημέρα της εφαρμογής της συμφωνίας. Τα υπόλοιπα σε ένα σαφώς προσδιορισμένο χρονικό διάστημα. Μας λέτε να φύγουν όλα σε μια μέρα με το επιχείρημα ότι σε μια μέρα ήρθαν, σε μια να φύγουν. Ξεχνάτε πώς ήρθαν». Εννοούσε ότι ήρθαν με πόλεμο και θα φύγουν χωρίς πόλεμο με ειρηνική συμφωνία. Αυτό προσδιορίζει και το πλαίσιο και τον χρόνο της αποχώρησης. Και σε αυτό το σημείο δεν μπορώ παρά να προσθέσω ότι όλα αυτά θα αποτελούσαν κακή ανάμνηση αν είχε ψηφιστεί το σχέδιο Αναν γιατί και ο τελευταίος τούρκος στρατιώτης θα είχε αποχωρήσει εδώ και δύο χρόνια.
Αυτό πού μου έκανε εντύπωση στη συζήτηση –και προδικάζει και τον τρόπο που θα διεξαχθεί η συζήτηση εν όψει δημοψηφισμάτων– είναι η εμμονή των απορριπτικών σε στερεότυπα. Τη λεξη «Ακιντζί» μόνο ο Παπαπέτρου την εκστόμισε. Οι άλλοι μόνο στον Ερντογάν αναφέρονταν, μόνο η Τουρκία υπάρχει όχι η τουρκοκυπριακή κοινότητα. Αυτό αντανακλά την πάγια και τελικά καταστροφική αντίληψη που είχε η ηγεσία των Ελληνοκύπριων από την εποχή της αγαστής συνεργασίας Μακάριου – Γρίβα για τους Τουρκοκύπριους. Αυτή η αντίληψη αποξένωσε τους τελευταίους από την Κυπριακή Δημοκρατία και τους έριξε για χρόνια στην αγκαλιά της Τουρκίας και του Ντενκτάς. Σφάλματα στα οποία αναφέρεται διεξοδικά στα απομνημονεύματα του ο Γλαύκος Κληρίδης. Αμεση συνέπεια της αποδοχής αυτού του στερεότυπου είναι η αντίληψη ότι το Κυπριακό ξεκινά το ’74. Το Κυπριακό είναι θέμα και εισβολής και κατοχής δεν είναι όμως θέμα μόνο εισβολής και κατοχής. Εχει ιστορία πίσω του, έχει χυθεί αίμα και πριν το 74 και από τις δύο πλευρές.
Τώρα προσφέρεται μια τελευταία δυνατότητα να ενώσουν το νησί, να προσπαθήσουν πιο σοφοί απά τα μαθήματα και τα ποθήματα του παρελθόντος να ζήσουν μαζί. Η λογική λέει ότι μπορούν αρκεί να το θέλουν. Οποιος παρακολουθούσε την συζήτηση στο ΡΙΚ δεν δυσκολευόταν να διακρίνει την πλευρά της λογικής και των επιχειρημάτων από εκείνη του φόβου και του παραλογισμού.
Ομως ζούμε στη εποχής της post truth politics, όπου ο Τραμπ νίκησε την Χίλαρι, οι Κολομβιανοί ψήφισαν ότι θέλουν συνέχεια του εμφύλιου, οι Βρετανοί BREXIT και δεν ξέρω τι μας επιφυλάσσει το μέλλον σε Γαλλία και Ιταλία.
Αναστασιάδης και Κυπριανός, Ακιντζί και Ταλάτ θα δώσουν μια πολύ σκληρή μάχη, όταν υπάρξει συμφωνία. Θα πρέπει να κερδίσουν τα δημοψηφίσματα. Ελπίζω η ελληνική κυβέρνηση να είναι με τη σωστή πλευρά.
* Ο Νίκος Μπίστης διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών



Σοβαρα τωρα. Γνωριζετε καποιο αλλο ευρωπαικο κρατος για το οποιο εγγυητρια δυναμη θα ηταν καποια τριτη μη ευρωπαικη χωρα και πολυ περισσοτερο η Τουρκια του Ερντογαν? Και απο ποτε σε ενα συγχρονο ευρωπαικο κρατος, μελος του ΟΗΕ και ολων σχεδον των διεθνων οργανισμων επιβαλλονται εγγυητριες δυναμεις? Ποια ευρωπαικη δημοκρατικη χωρα θα αποδεχοταν κατι τετοιο? Η Τουρκια εισεβαλε και διατηρει παρανομα κατοχικο στρατο!! Το θεμα κυριε ειναι πρωτιστως θεμα παρανομης εισβολης, κατοχης και εποικισμου. δικοινοτικο παρουσιαζεται απο την τουρκια για να νομιμοποιησει το εγκλημα. Θα εγγυηθει ο τουρκικος στρατος την εκτελεση της οποιας συμφωνιας οπως προεβλεπε και το σχεδιο Αναν και μετα θα αποχωρησει? Με ποιες εγγυησεις? ποτε σεβαστηκε συμφωνια η χωρα που αυτη τη στιγμη που μιλαμε αμφισβητει μεχρι και τη συνθηκη της Λωζανης!! Η τουρκια προφανως θελει το νησι δορυφορο της γι’αυτο και απαιτει να ειναι εγγυητρια δυναμη ωστε να εχει ρολο κατα τα συμφεροντα και τις εκαστοτε επιδιωξεις της. Ευρωπαικο κρατος τραβεστι με εγγυητρια την δημοκρατικη τουρκια!! Αυτο δε, που βαζετε στο ιδιο τσουβαλι το θυμα με τον θυτη και κολλατε την ταμπελα του αντιδραστικου εθνικιστη κλπ σε οποιον δε δεχεται ακριτα τις ισοπεδωτικες αντιληψεις και τα κοντοφθαλμα ευχολογια (για τις αγαθες προθεσεις της τουρκιας) πραγματικα με ξεπερνα. Αν ανησυχουν οι τ/κυπριοι για την ασφαλεια τους τι θα επρεπε να αισθανονται οι ελ/κυπριοι που υπεστησαν τις αγριοτητες του αττιλα?? Συντασσεστε απροκαλυπτα με την υπουλη τουρκικη αδιαλλαξια που θεωρει την τελευταια εστια ελληνισμου στην ανατολικη μεσογειο συνορο της καρδιας της και μας κουνατε και το δαχτυλο. εσεις ενας ελληνας. Λυπαμαι πολυ!!!
Σας υπενθυμίζω ότι ήταν υπουργός του simiti. Περιμένατε κάτι διαφορετικό;
Επιπροσθετως, θα ηθελα να ξερω αν οι ρολοι αντιστρεφονταν και πχ η Τουρκια ζητουσε την αποχωρηση των εγγυητριων δυναμεων ενω η Ελλαδα ζητουσε την παραμονη της ως εγγυητρια δυναμη θα λεγατε τα ιδια επικρινοντας την Τουρκια? Μαλλον θα μιλαγατε για εθνικιστικη δηθεν αδιαλλαξια της Ελλαδας. Ειτε ετσι ειτε αλλιως η ιδεοληψια σας θα εριχνε παντα την ευθυνη στην ελ/κυπριακη πλευρα.
Και τιμή του και καμάρι του. Έκανε βέβαια ένα μεγάλο λάθος, που θα το πληρώνει σε όλη του τη ζωή: Δεν σε συμβουλεύθηκε πριν δεχθεί την θέση.
διαβάζοντας τα σχόλια διακρίνω το πραγματικό πρόβλημα των Ελλήνων. Δεν σκεφτόμαστε με βάση την πραγματικότητα αλλά με βάση το ποια πραγματικότητα θα θέλαμε. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, η Τουρκία είναι μια πολύ ισχυρή χώρα η οποία σε λίγες μέρες μπήκε στην βόρεια Κύπρο και από τότε με την στρατιωτική της δύναμη παραμένει εκεί. Αυτό είναι ένα γεγονός. Εμείς τώρα λέμε, η Τουρκία να τα μαζέψει και σε μια μέρα να έχει φύγει.
Να υπενθυμίσω ότι ήταν η κυβέρνηση Σημίτη με υπουργό εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου που με την συμφωνία του Ελσίνκι εξασφάλισε την είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαική Ένωση
Εξαιρετικό.
«Και εκεί ακριβώς τον «διόρθωσε» ο Ομπάμα τονίζοντας την αναγκαία και επιθυμητή συμβολή Ελλάδας και Τουρκίας»!
Μα το πρόβλημα της Κύπρου αυτό ακριβώς ήταν. Οι «εγγυήτριες δυνάμεις»(Ηνωμένο Βασίλειο, Ελλάδα και Τουρκία), που στην πράξη, αποδείχτηκε πως ήταν μόνο μία, η Τουρκία. Όταν η Κύπρος είναι σε απόσταση αναπνοής από την Τουρκία η οποία συγχρόνως έχει έναν από τους μεγαλύτερους και καλύτερα εξοπλισμένους στρατούς στον κόσμο, είναι γελοίο να μπαίνουμε ως συν-εγγυητές της εδαφικής ακεραιότητας
του νησιού και της προστασίας των ελληνοκυπρίων. Είναι λογικό ο Ομπάμα και ο κάθε πρόεδρος των ΗΠΑ να επιθυμεί δύο χώρες του ΝΑΤΟ ως εγγυήτριες δυνάμεις σε μια ανεξάρτητη χώρα, η οποία κάποτε ανήκε στην ομάδα των αδέσμευτων χωρών και τώρα εξακολουθεί να είναι στρατιωτικά ουδέτερη.
Η λύση είναι «κανένας εγγυητής σε μια ανεξάρτητη χώρα και μέλος της ΕΕ» ή εγγυήτρια δύναμη η ΕΕ. Εν ανάγκη ας παραιτηθεί μονομερώς η Ελλάδα από το ρόλο της εγγυήτριας δύνβαμης, γιατί σε μια μελλοντική τεχνητή κρίση που θα προκαλέσει σκοπίμως η Τουρκία για να μας γελοιοποιήσει, θα αποδειχτεί πάλι εγγυήτρια μόνο στα χαρτιά.
Ο ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ… Ν.ΜΠΙΣΤΗΣ, “ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΣ”.. ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΘΗΚΕ.. ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΕ ! ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ & ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ.. ΜΕ ΔΥΣΝΕΞΙΑ ΚΑΤΑ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ ! Η ΚΥΠΡΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΕΥΡΩΠΑΊΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΜΕ ΕΓΓΥΗΤΡΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑ-ΕΡΝΤΟΓΑΝ ?!?! “ΚΟΣΟΒΟ”.. ΠΡΟΚΤΕΤΟΡΑΤΟ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ? ΑΝΕΡΜΑΤΙΣΤΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ.. ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.. ΥΠΟΤΕΛΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ! ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ, ΙΔΙΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ & ΦΟΒΙΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΑ.. ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ, ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ! ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ… ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΤΑΚΤΙΚΗ.. ΙΣΧΥΣ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ “ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ” ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ! ΑΥΤΑ… ΔΕΝ ΠΡΕΣΒΕΥΕΤΑΙ ?!?!?
ενταξει αφου σε λιγες μερες μπηκε στη μιση κυπρο, ας τη διευκολυνουμε να μπει σε ολοκληρη.
δε βλεπουμε εμεις την πραγματικοτητα αλλα τη βλεπετε εσεις.
Οπως υποθετω ότι είναι προφανες, κατά την κριση του κ. Τσιπρα και του υπευθυνου για τα εξωτερικα κ.Κοτζια δεν πρόκειται για σφαλμα, αρα τα περι αναστρεψιμοτητας καμια αξια δεν εχουν, παρα τις “διορθωσεις” Ομπαμα. Επομένως το αρθρο είναι εκτος τοπου και χρονου.
Τα λοιπα θα τα βρουμε σε καμια δεκαπενταετια, οποτε ελπιζω να μη χρειαζεται να λεμε παλι τα ιδια. Ισως οι επερχόμενες καταστροφες βελτιωσουν την αντιληψη μας. Ελπιζω. Και αντιθέτως προς τον Καζαντζακη, φοβάμαι κιολας.
Η Κυπρος μπηκε στην Ευρωπαικη Ενωση διοτι ειχε δηθεν “ανθηρη” οικονομια. Δεν εκαναν χαρη στο Σημιτη.
Αυτο που πετυχε ο Σημιτης ηταν να μετατρέψει Ελληνικα νησια σε χωρο κατασκήνωσης για τον Τουρκικο στρατο, να παρει ο αερας μια σημαια και να ευχαριστησουμε κιολας τους φιλους μας για όλα αυτα.
Και σας το γραφει καποιος που εχει την μπουρδα της “εθνικης υπερηφανειας” γραμμενη στα παλια του τα παπουτσια.
Αλλα να αναγορευεται ο Σημιτης, που επι των ημερών του συνεβησαν τα μέγιστα των σκανδαλων, σε εθνικο ευεργετη ειναι too much που λενε στο χωριο μου στα Τζουμέρκα.
Σωστή.
Πραγματικά εξαιρετικό το σχόλιό σας.
Αλλά το ” εσείς ένας έλληνας” μάλλον ως… προσβολή θα το πάρει ο κ. Μπίστης. Από όσα μπορεί κάποιος να καταλογίσει στον Καμένο – και είναι πάρα πολλά – ο κ. Μπίστης βρήκε το ” πολέμιος των εθνομηδενιστών” { χωρίς εισαγωγικά που θα έδειχναν έστω κάποια ειρωνική διάθεση}. Προφανώς η στρατηγική επιλογη του κ. Μπίστη είναι υπέρμαχος του εθνομηδενισμού!
εγώ θα τον ρωτούσα μόνο και μετά την Κύπρο Τί;
Μήπως σειρά θάχει η Θράκη π.χ.;
Οπως επίσης ήταν η κυβέρνηση Σημίτη που με την συμφωνία της Μαδρίτης { 1997} δημιούργησε τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο και νομιμοποίησε τις επεκτατικές επιδιώξεις της Τουρκίας.
Τεχνηέντως δλδ δημιούργησε ένα ..πολιτικό κεκτημένο που εξίσωνε τα νόμιμα δικαιώματα της Ελλάδας με τις αυθαίρετες ενέργειες της Τουρκίας και τις συνέπειες τις αντιμετωπίζουμε στις μέρες μας.
Θυμίζω τι προέβλεπαν οι συνθήκες και για τους Έλληνες της Πόλης και με ποιο τρόπο έφυγαν. Και αυτό σε αντίθεση με τους μουσουλμανους της ανατολικής Θράκης. Αν είναι να υπογράφουμε συμβάσεις με την Τουρκία (χώρα με πολύ αρνητικό track record) τις οποίες θα τηρούμε μονάχα εμείς να μας λείπεται!
Όταν έρχεσαι σε διαπραγματεύσεις με κάποιον δεν πρέπει να λαμβάνεις υπόψιν μόνο τη διαπραγματευτική του δύναμη αλλά και την επιθυμία του να τηρήσει τα συμφωνηθέντα. Η Τουρκία στο τελευταίο δεν έχει και τόσο καλό track-record! Οι συμφωνίες με στις οποίες έχουμε έρθει μαζί τους αποτέλεσαν σε αρκετές περιπτώσεις τρόπο μονομερούς υποχώρησης μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι Έλληνες της πόλης οι οποίοι σταδιακά εκδιωχθηκαν και τα δικαιώματα τους καταπατήθηκαν σε αντίθεση με τους μουσουλμάνους της δυτικής Θράκης που παρέμειναν ενώ εξαιτίας της διαρκής Τουρκικής επιρροής αποτελούν μοχλό πίεσης και διαρκή κίνδυνο. Τα δεδομένα σήμερα υποδεικνύουν πως δεν θα έπρεπε να εμπιστευτούμε το γειτονικό κράτος αλλά να επιδιώξουμε ανταλλαγή πληθυσμών και στη Θράκη. Οι ευσεβείς πόθοι δεν εξυπηρετούν τίποτα – η ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν περισσότερο ουσιαστική. Και ρεαλιστική θεώρηση που δεν λαμβάνει υπόψιν και το ποιόν εκείνου με τον οποίο επιθυμούμε να καθίσουμε στο τραπέζι δεν υπάρχει!
Αν μας ενδιαφέρει η πραγματικότητα να λάβουμε υπόψιν και την επιθυμία της Τουρκίας να αποδεχθεί τα συμφωνηθέντα. Την έχουμε πληρώσει έτσι αρκετές φορές αλλά μάθημα δεν πήραμε.
Tα πράγματα δυστυχώς, είναι ακόμη χειρώτερα!
Εστω εκ των υστέρων, φαίνεται ότι χάρις, το διχασμό και τον ανορθολογισμό μας, βοηθήσαμε και δώσαμε τις αφορμές και τις αιτίες, να μπεί μέσα σε λίγες μέρες η Τουρκία στη Κύπρο και να παραμείνει εκεί.
Από την πλευρά της Κύπρου, ο Μακάριος, το έπαιζε ”μαθητευόμενος μάγος” και ”Βαρουφάκης” της εποχής του. Φιλοδοξούσε να γίνει…. ”Φιντέλ Καστρο”, στην πιο ευαίσθητη γαιοπολιτικά περιοχή της Μεσογείου και μάλιστα χωρίς καμία δική του πραγματική ισχύ! Η έστω, τα πήλινα ”συμαχικά” πόδια, πλοία και πυραύλους, κάποιας Σοβιετικής Ενωσης, που θα μπορούσε, έστω θεωρητικά, να είναι κάποιας μορφής ”ρεαλιστικό” αντίβαρο στην ισχύ του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στη συγκεκριμένη περιοχή, τουλάχιστον με τις πεποιθήσεις της τότε εποχής!
Αντί αυτού, το ντε φάκτο, από την ίδρυσή του, αδύναμο κρατίδιο της Κύπρου, επέλεξε τότε, με απόφαση και πολιτική Μακαρίου, αντί των προφανώς και ντε φάκτο ισχυρών της περιοχής, δηλαδή του ΝΑΤΟ- Ισραήλ και των Αμερικανών, να έχει την ακόμη χειρώτερη ”προστασία” των ….”Αδεσμεύτων”. Των υπόλοιπων δηλαδή τριτοκοσμικών αιθεροβαμόνων και ”ξηπόλητων” αυτού του κόσμου, όπως λ.χ του Αραφάτ, που δεν είχε καν δικό του κράτος ή έστω την εκτίμηση, όλων των Παλαιστινίων και των Αράβων. Επί της ουσίας, ως ”σύμμαχοι” της Κύπρου, ορίστηκαν με πολιτική Μακαρίου….οι υπόλοιποι… ”Αδέσμευτοι Μακάριοι”, που ως Δον Κιχώτες ένωναν, υποτίθεται, την … αδυναμία τους για να ”πολεμήσουν” τους πραγματικά Ισχυρούς της τότε εποχής! Παρά το γεγονός, ότι δεν ήταν σε θέση να προστατεύσουν, ούτε τον εαυτό τους! Επιπλέον από την ίδρυσή του, το Κυπριακό κράτος, με απαράβατο όρο, ”προστατευόταν” και από τρείς ”εγγυήτριες Δυνάμεις”. Δηλαδή, Τούρκους, Βρετανούς και … τους Ελληνες, που σχεδόν πάντα, είχαν συγκριτικά, ισχύ”τσοπανόσκύλου…. Πεκινουά” ως αντίβαρο, στους άλλους δύο ”Λύκους”, που υποτίθεται πως… ”φυλάνε τα πρόβατα”. Κύπριοι και Έλληνες, σαν να μην τους έφταναν όλα αυτά τα κουσούρια, σαν τους τριτοκοσμικούς μεγαλοιδεάτες κατοίκους της Ινδικής Χερσονήσου και τους άλλους ”Αιθεροβάμονες”, Ασίας, Βαλκανίων, Λατινικής Αμερικής και Αφρικής, ήταν και είναι επιπλέον, πολλαπλά και βαθιά διχασμένοι, εθνικά, θρησκευτικά και ιδεολογικά.
Αντίστοιχα, από την πλευρά των Ελλήνων, ο άμυαλος, παράνομος και αιθεροβάμονας, σχεδόν υπό κατάρευση δικτατορίσκος Ιωαννίδης, αποφάσισε… πραξικόπημα στη Κύπρο, για…. ”να την σώσουν” από τον ”κουμουνιστή” Μακάριο, με ”σχέδια” και ”τακτικές”, χειρώτερες του Σαντάμ ή του σημερινού Ασαντ.
Βασίστικαν όπως και οι παραπάνω Αραβες δικτακτορίσκοι, σε προσωπικές εμμονές και μωροφιλοδοξίες και στις ”φιλικές συμβουλές” και ”διαβεβαιώσεις” των ”συμμαχικών” κυβερνήσεων και των μυστικών υπηρεσιών τους. Πατούσαν μία μία και με τα δύο πόδια, τις ”μπανανόφλουδες” που τους έριχναν ”οι Κίσινγκερ” της κάθε περίπτωσης και εποχής! Όλοι αυτοί, ξεχνούσαν και ξεχνούν, πως οι ίσχυροι ”σύμμαχοί τους”, το πρώτο που κοιτούν πάντα, είναι τα δικά τους συμφέροντα! Όχι τους αδύναμους, ”συμμάχους” τους, που δεν είναι παρά, απλά ”αναλώσιμα στρατιωτάκια στη σκακιέρα”. Ούτε καν, Πύργοι ή Βασίλισες.
Επιπλέον ξεχνούν τους θεμελιώδεις κανόνες επιβολής της πολιτικής των ισχυρών, που διαχρονικά είναι, το ”διαίρει και βασίλευε”. Για αυτό, φαίνεται να καταπίνουν κάθε φορά τα δολώματα διχασμού που τους ρίχνουν, μαζί με το αγκίστρι, και οδηγούνται σε πράξεις αυτοχειριασμού!. Ποτέ ένας διπλωμάτης -”σκακιστής” ,δε θα λυπηθεί τα ”πιόνια” του στο παιγνίδι!
Μόνη ελπίδα, είναι να προστατεύσουν και να λυπηθούν αυτά, στο μέτρο των δυνατοτήτων τους , τον εαυτό τους. Όταν δε, θα τεθεί το δήλημα να σώθει το στρατιωτάκι, έναντι του Πύργου ή της Βασίλισσας, χωρίς δεύτερη σκέψη, θα προτιμηθεί, το πιό ισχυρό και χρήσιμο πιόνι, για να συνεχιστεί το ”παιγνίδι”.
Όσοι Βασιλικο-Βενιζελικοί, Μακάριοι, Ιωαννίδιδες, Μιλόσεβιτς, Σαντάμ, Καντάφι και Ασαντ, ”ξέχασαν” αυτούς τους θεμελιώδεις κανόνες, νομοτελελιακά, δημιούργησαν ανθρωπιστικές και εθνικές τραγωδίες στις χώρες τους, και πολλαπλές, σκληρές και αιματηρές, συγκρούσεις, έχθρες και εσωτερικούς και εξωτερικούς διχασμούς. Τέλος, προκαλούν σύντομα και το δικό τους, προσωπικό Αφανισμό!
Πάραυτα, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε με βεβαιότητα, αν ο Πρωθυπουργός, (ή ο κύριος Μπίστης), έχουν δίκιο και σε πιο βαθμό. Ούτε εύκολα και αβασάνιστα να αποκαλέσουμε ”αιθεροβάμονες” ή ”ηληθίους”, παρά τον ”πρώην ανέντιμο βίο” και τις καταφανώς πλέον, λάθος προηγούμενες κινήσεις τους π.χ στο θέμα του Χρέους. Δυστυχώς, αυτές αποδεικνύονται στα μάτια του λαουτζίκου, ολέθριες, πέραν πάσης αμφιβολίας, πάντα, κατόπιν εορτής. Ούτε θα τους αποκαλέσω ελαφρά τη καρδία, τους παραπάνω, ”κουμουνιστές”,”φασίστες”, ”προδότες”, ”Αθλιους Διεθνιστές” ή ”εθνομηδενιστές”.
Το Κυπριακό κανονικά, δε πρέπει να είναι κουβέντα καφενείου, ούτε ευκαιρία για μικροπολιτική ή άναρθρες κραυγές. Ούτε προσφέρεται για ”ξερόλες καφενείου” και πάσης φύσεως αφοριστές, που αγνοούν ντε φάκτο, τις πραγματικές συνθήκες και τα παρασκήνια, πολύ περισσότερο από τους νόμιμους, ( ή παράνομους), εκπροσώπους και πρωταγωνιστές! Είναι πασιφανές, ότι σε μία τέτοια αντιπαράθεση, ο αγώνας από τη μεριά μας, είναι ντε φάκτο άνισος και πολύ δύσκολος. Για αυτό, πρέπει τουλάχιστον να είμαστε σοβαροί, ΕΝΩΜΕΝΟΙ και να μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Να μην οδηγούμαστε , διχασμένοι, και στη πιο αδύναμη φάση μας, στις πάσης φύσεως διαπραγματεύσεις ! Αλλιώς θα έχουμε στον υπέρτατο βαθμό, νέες Μικρασιατικές καταστροφές, εμφυλίους, Κυπριακά, Γιουκοσλαβικά, Γεωργίες, Ουκρανίες, Παλαιστινιακά, Κουρδικά, Ιράκ, Αφγανιστάν και Συρίες. Αίμα, καταστροφές, πόνο, ξεριζωμούς και το χειρώτερο, εθνική και κοινωνική έχθρα και διχασμό, το πιο καταστροφικό όπλο μαζικής καταστροφής της πολιτικής, ”διαίρει και Βασίλευε” και το βασικό μέσον συνέχισής της !
Επίσης συχνά, ο ”χειρώτερος συμβιβασμός”, είναι καλύτερος, από μία σύγκρουση ή αναβολή, κυρίως από μέρος του αδυνάτου. Αυτό αποδεικνύουν ιστορικά, πολλές απορρίψεις ”αναίσχηντων”, προγενέστερων σχεδίων, που σήμερα φαντάζουν ως λύσεις, άπιαστα όνειρα. Ο χρόνος που κυλά ή η κατά μέτωπον σύγκρουση, συνήθως είναι υπέρ των ισχυρών. Για αυτό, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και όχι ντε φάκτο, κατά των υποχωρήσεων. Κάποιες φορές, μπορεί πράγματι, κάποιες ρεαλιστικές υποχωρήσεις, να φέρουν πραγματική λύση, μακροπρόθεσμα, υπέρ μας!
Όταν ο λαός είναι αμόρφωτος (i.e. δεν έχει μάθει παρά μόνο όσα ήθλε το κόμμα -ένα ήταν- να μάθει), οι ελευθεριακοί κομμουνιστές, όπως ο Μπίστης, μπορούν να καμώνονται τους φιλελεύθερους και να σου λένε με την ιδια άνεση τόσο ότι η Κύπρος πρέπει να απεμπολήσει τα εθνικά της δικαιώματα (γιατί τάχα μου θα “κατακτήσει” του Τουρκοκύπριους οικονομικά, εφόσον δεχθεί τη μείωση της ανεξαρτησίας της) όσο και ότι ο ‘νεοφιλελευθερισμός’ είναι η πηγή όλων των κακών. Πόση ακόμα σπέκουλα σε βάρος δύσμοιρων αμόρφωτων προβάτων (ευτυχώς οι Κύπριοι είναι πολύ πιο ξύπνιοι); Δεν τους λυπάστε κύριε Μπίστη; Αφού τους θεωρείτε ηλίθιους, τους αναγνώστε/δυνητικούς ψηφοφόρους σας, γιατί δεν το πάτε μέχρι τέλους; Πείτε το ξεκάθαρα:
“Το 1821 έγινε ένα τραγικό λάθος. Κάποιοι αποπροσανατολισμένοι σλάβοι και ανατολίτες πείστηκαν (από τους Διαφωτιστές, όπως ο Κοραής και ο Ρήγας) ότι είναι Έλληνες και έπρεπε να ακολουθήσουν ένα δικό τους εθνικό κίνημα και να φύγουν από την αυτοκρατορία στην οποία άνηκαν με τα αδέλφια τους τους Τούρκους. Έκτοτε όλο και περισσότεροι σλάβοι και ανατολίτες ζήτησαν την απόσχιση από αυτή τη λαμπρή ένωση στην οποία περνούσαν τόσο ωραία (μην ακούτε για παλουκώματα, παιδωμαζώματα, δήμευση περιουσιών κλπ όλα προπαγάνδα των εθνικιστών-φασιστών).
Οπότε, τώρα (ένενα παγκοσμιοποίησης) που ήρθε η ώρα της διάλυσης των εθνικών κρατών, σιγά σιγά καιρός είναι να αντιστρέψουμε την πορεία που χαράχθηκε από τότε. Ποια καλύτερη ευκαιρία από το να οδηγήσουμε τους άλλους αποπροσνατολισμένους που νομίζουν κι αυτοί ότι είναι Έλληνες, αυτούς καλέ που κατοικούν στην Κύπρο, να αλλάξουν το ‘κράτος’ τους και από ‘ανεξάρτητο’ ευρωπαϊκό να γίνει τουρκικό προτεκτοράτο. Αυτό είναι η λογική επιλογή.”
Πείτε τα παραπάνω ξεκάθαρα. Γιατί ντρέπεστε; Καιρός δεν είναι; Εντάξει μπορεί να μην βγήκε ο σωστός πρόεδρος στην Αμερική, αλλά που ξέρεις μπορεί να πιάσει η προπαγάνδα ότι ο Τραμπ (που τον κατηγορούν για ισλαμοφοβία, ρατσισμό και έχει πει ότι θα βομβαρδίσει το ISIS μαζί με τους Ρώσους) θα είναι ο καλύτερος σύμμαχος της Τουρκίας (τριχοτομώντας την…). Οπότε, σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να πειστεί το φιλο-proodeftiko κοπάδι και να υποστηρίξει ότι ‘ήρθε η ώρα να τελειώνουμε με τους φασίστες που θέλουν την Κύπρο ανεξάρτητη’. Ε; Τομλήστε το…
Μπράβο και από μένα
Πως αλλιώς να νομιμοποιήσουν άρον άρον την διχοτόμηση, για να αρχίσουν τις επενδύσεις τους οικονομικές και γεωπολιτικές;
Μπράβο Μαίρη, έτσι ακριβώς!
Η πραγματικότητα είναι ότι με την Ελλάδα και την Τουρκία ως εγγυήτριες δυνάμεις, αν ο Ερντογάν θέλει πχ να δημιουργήσει ένα θερμό επεισόδιο στην Κύπρο, είμαστε υποχρεωμένοι είτε να κάνουμε πόλεμο είτε να το βουλώσουμε. Δηλαδή ο μηχανισμός με τον οποίο η Τουρκία κατέκτησε την μισή Κύπρο προτείνεται να είναι η βάση για την συνθήκη της επανένωσης της! Δε νομίζω ότι κάποιος μαλώνει με την πραγματικότητα όταν λέει ότι αυτό είναι παράλογο.
Προφανώς και έχετε δίκιο, για το παράλογο των εγγυητριών δυνάμεων και το απολύτως ανισοβαρές και αναχρονιστικό της εν λόγω ”εγγύησης”. Το ερώτημα όμως είναι, τι είναι το πιό επικίνδυνο, ή ”μπανανόφλουδα”! Να εμείνουμε στη κατάργηση και το αναχρονιστικό και παράλογο των ”εγγυητριών δυνάμεων”, και ενδεχομένως να τορπιλίσουμε μία συνολική συμφωνία; Μήπως αυτό είναι η ευκαιρία και η αφορμή κάποιων, να τορπιλίσουν μία λύση, η οποία εκ των πραγμάτων, δεν μπορεί ντε φάκτο, να είναι η απόλυτη για εμάς λύση;
Μην απλοποιούμε τα πράγματα και μην μπερδεύουμε το σωστό ή το επιθυμητό, με το εφικτό. Μη ξεχνάμε πως οι ”εγγυήτριες δυνάμεις”, ήταν μία από τις αδιαπραγμάτευτες ”μπανανόφλουδες” που πέταξαν οι Βρετανοί για να αποχωρήσουν από το νησί και να του δώσουν ανεξαρτησία, με σκοπό να δημιουργήσουν διχασμό στους Κυπρίους, σύμφωνα με το ”διαίρει και βασίλευε” και να διατηρήσουν κάποιο λόγο και επικυριαρχία στο νησί!
Μήπως αυτή τη στιγμή, ξαναπαίζει τέτοιο ρόλο από σημερινούς κακόβουλους παράγοντες, τορπιλίζοντας ξανά μία εν δυνάμει συμφωνία; Αλλωστε μη ξεχνάτε αγαπητή Αννα, πως στο τέλος, όποια λύση και αν συμφωνηθεί, αν συμφωνηθεί, θα επικυρωθεί από το λαό της Κύπρου, που στο τέλος , όπως έγινε και με το σχέδιο Ανάν, θα κληθεί να αποφασίσει για την επικύρωσή της ή όχι! Aυτός τελικά θα λάβει τη τελική ευθύνη και μακάρι να αποφασίσει σωστά! Και το σωστό πολλές φορές είναι σχετικό, όχι και τόσο ξεκάθαρο και μπορεί να επιδέχεται πολλές ερμηνίες. Π.χ θα μπορούσε εκ των υστέρων, να ισχυριστεί κανείς, πως χωρίς την συμφωνία με τους Βρετανούς δε θα υπήρχε Ανεξάρτητο Κυπριακό Κράτος και η δυνατότητα αυτή των Κυπρίων, να αποφασίζουν έστω και με τους υπάρχοντες περιορισμούς αυτόβουλα, ή ότι αλλιώς η Κύπρος θα ήταν Ελληνική ή το ακριβώς το αντίθετο. Κάποιος άλλος ”εθνομηδενιστής”, ή Βρετανός ”σύμμαχος”, εξίσου αυθαίρετα, θα μπορούσε να πει ότι αν δεν υπήρχε τότε η συμφωνία ανεξάρτησίας της Κύπρου, σήμερα όλοι οι Κύπριοι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, θά ήταν Βρετανοί Πολίτες και θα ζούσαν πολύ καλύτερα και αδελφωμένοι, ως Βρετανοί ή ότι θα βυθίζονταν σε χρονοβόρο εμφύλιο και θα κατέληγαν ρημαγμένο προτεκτοράτο της Τουρκίας ή της Ελλάδος! Όλα αυτά όμως , είναι φαντασιώσεις και της λογικής αν η γιαγιά μου είχε ρόδες θα ήταν πατίνι! Οι άπειρες θεωρητικά εναλλακτικές ”πραγματικότητες” δεν έχουν καμία άλλη χρήση, πέραν της αμπελοφιλοσοφίας.
Εδώ καλώς ή κακώς τα πράγματα έχουν ως εξής! Ανεξάρτητη Κύπρος, με συγκεκριμένους όρους και συσχετισμούς δυνάμεων, που δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί στο σύνολό τους να αλλάξουν. Οχι Ελληνική, ή Κυπριακή ή Τουρκική. Με ένα μέρος της κατεχώμενο, από ισχυρές δυνάμεις του Αττίλα, που βρίσκονται πάνω στο νησί και Τουρκοκύπριους με έχθρες και αντιπολατότητες και στη πλειοψηφία τους,απομονωμένους από τον έξω κόσμο και καταπιεσμένους από τους ”ομοεθνείς” Τούρκους. Ελληνοκύπριους ξεριζωμένους από τα σπίτια τους και τις περιουσίες τους. που μετρούν και θρηνούν, νεκρούς και αγνοούμενους, πόνο και πίκρες και ανασφάλεια από τη Δαμόκλειο σπάθη των δυνάμεων κατοχής. Τούρκους εποίκους, που σήμερα μετρούν και τρίτη γενιά γεννημένη πάνω στο νησί, που καλώς ή κακώς, από τη πλευρά τους, τη θεωρούν πατρίδα τους! Αυτή είναι η αμείλικτη πραγματικότητα και μόνο αυτή, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε! Ελπίζω οι Κύπριοι αδελφοί μας, να έχουν τη φώτιση να λύσουν ή όχι, αυτό το γόρδιο δεσμό και εμείς να τους σταθούμε σε όποια τους απόφαση, ενωμένοι! Όλοι φέρουμε κάποια μικρή ή μεγάλη ευθύνη, έστω άθελά μας, για ότι συνέβει από την δικτακτορική παράνομη κυβέρνησή μας και τους εθνικιστικούς μεγαλοιδεατισμούς μας,όπως και οι Κύπριοι ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι και οι ηγεσίες τους, φέρουν αντίστοιχα, κάποιο δικό τους,μερος ευθύνης. Μα πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά, και αυτό το ”μπροστά” ας γίνει όπως αποφασίσουν, οι άμεσοι ενδιαφερόμενοι, αν τελικά τους αφήσουν οι ”γνωστοί άγνωστοι” και βασικοί υπαίτιοι που δυστυχώς, είναι ακόμη και σήμερα βασικοί ρυθμιστές, αυτής της τραγικής ιστορίας! Θα είναι το καλύτερο και το σωστότερο!
Καμμια λυση που περιλαμβανει παραμονη κατοχικων στρατευματων (ηδη οι τουρκοι προτεινουν μερικη αποχωρηση και τα υπολοιπα στρατευματα να αποχωρησουν σε βαθος πεντε εως δεκα ετων λες και τα χρονια ειναι μηνες) δε μπορει να γινει αποδεκτη. Ουσιαστικα αυτο που επιδιωκουν ειναι η νομιμοποιηση-μονιμοποιηση της παρουσιας (του λυκου που φυλαει τα προβατα) στο νησι με τη ΔΙΚΗ ΜΑΣ υπογραφη. Καμμια λυση που παραβιαζει το ευρωπαικο κεκτημενο δεν πρεπει να γινει αποδεκτη. Η Κυπρος εχει το προνομιο να ειναι ανεξαρτητο,ανεπτυγμενο, δημοκρατικο κρατος μελος της ΕΕ. Πειραματα που μεσο-μακροπροθεσμα θα τη δεσουν χειροποδαρα στα ποδια της Τουρκιας μονο αυτοκτονικα θα ειναι για τον κυπριακο ελληνισμο. (η ιμβρος, η τενεδος αραγε σε τι καθεστως συμφωνιας υπαγονταν και πως κατεληξαν). Η σημερινη κυπρος μια χαρα ισορροπημενες σχεσεις εχει με τους ισχυρους, στο θεμα του φυσικου αεριου, εξυπνα εχει βαλει μεσα γαλλικα, αμερικανικα και εβραικα συμφεροντα, ανακαμπτει μετα την ταχυτατη εφαρμογη του μνημονιου, ειναι μια ασφαλης δυτικου τυπου δημοκρατια διπλα στην κολαση της Μ.Ανατολης. Γιατι να διακινδυνευσει το σημερινο status με λυσεις που πιθανον να οδηγησουν σε κοσσυβοποιηση αλα τουρκα. Η αποψη τυπου λυση τωρα οπως οπως, να τελειωνουμε γιατι ο χρονος λειτουργει εναντιον μας πιστευω οτι ειναι κοντοφθαλμη και επιπολαιη.
Δε θα διαφωνησω μαζι σας σε πολλα λαθη που αφορουν το παρελθον. ΑΛΛΑ η βρεττανια παραχωρησε ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ανεξαρτησια στην κυπρο με τις καταπτυστες συνθηκες ζυριχης-λονδινου που υπο πιεση (και ελληνικη ωστε να ξεφορτωθουν οπως οπως το κυπριακο) δεχτηκε να υπογραψει ο μακαριος.
H τουρκια τον Ιουλιο του ’74 με τον φερετζε της εγγυητριας δυναμης εισεβαλε στο νησι με αφορμη το προδοτικο πραξικοπημα για να προστατευσει δηθεν τους τ/κυπριους(που η αληθεια ειναι οτι κανεις δεν πειραξε την επιμαχη περιοδο). Δεν εμεινε ομως εκει. Αφου της ανοιξε η ορεξη τον Αυγουστο του ’74 συνεχισε με τον ακομη χειροτερο αττιλα 2 (εν τω μεταξυ η δημοκρατια στην ελλαδα ειχε αποκατασταθει, ο τοτε εκτελων χρεη προεδρου αειμνηστος Γλαυκος κληριδης γονυπετης ζηταει στην αθηνα βοηθεια καθως η τουρκια εχει καταπατησει την καταπαυση πυρος και αναγγελει τον αττιλα 2 αλλα η κυπρος κειται μακραν). Επιστρεφει στην Κυπρο ο Κληριδης οπου μαθαινουμε οτι ειμαστε αφημενοι στη μοιρα μας.
ΟΜΩΣ ενω οι τουρκοι επελαυνουν (με βομβες ναπαλμ που κατακαιουν ανθρωπους και γη, τανκς κλπ) με τα λιγα μεσα ακομη αντιστεκομαστε (δυστυχως η ελδυκ ειχε ηδη αποχωρησει μετα απο απαιτηση του μακαριου που φοβοταν οτι του ετοιμαζαν πραξικοπημα) και μια ομαδα ΗΡΩΙΚΩΝ ελλαδιτων καταδρομεων δινει τη μαχη των μαχων. Οι Τουρκοι θελουν να καταλαβουν το αεροδρομιο λευκωσιας και αν τα καταφερουν η κυπρος εχει τελειωσει. Σ’αυτη τη μαχη των μαχων αυτοπτης μαρτυρας ηταν ο ιδιος ο πατερας μου και με διαπερναει ριγος συγκινησης απ’τις περιγραφες του. Στο round-about του κολοκασιδη λιγες εκατονταδες μετρα απ’το αεροδρομιο οι ελλαδιτες καταδρομεις γραφουν ιστορια. Κρατησαν το αεροδρομιο (που μετα περασε στα ΗΕ) και τη Λευκωσια ορθια. Ο ταγματαρχης τους βαρια τραυματισμενος κρατουσε τα σωθικα του μεσα στα αιματα και φωναζε στους ανδρες του. εν αναγκη στις ερπυστριες εν αναγκη στις ερπυστριες. Δηλαδη ως εσχατη αντισταση να βαλουν τα κορμια τους μπροστα στα τανκς. Και τα καταφεραν!! οι τουρκοι οπισθοχωρησαν και παρατησαν και μερικα αρματα. Καταλαβαινετε οτι το αεροδρομιο ηταν στρατηγικης σημασιας για την καταληψη ολου του νησιου. Κι’ομως στην προδοσια απεναντι σταθηκαν με αυτοθυσια οι ανωνυμοι ηρωες. Κι’οπου υπηρχε οργανωμενη αντισταση οι τουρκαλαδες το βαζαν στα ποδια.
Γιατι τα γραφω ολα αυτα? Απλα για να σας καταδειξω οτι ο ρολος της εγγυητριας δυναμης που απαιτει η τουρκια δεν ειναι τιποτε αλλο παρα ενας νομιμοποιημενος φερετζες των επεκτατικων της βλεψεων. Ουτε που ενδιαφερεται για τους τ/κυπριους. Αποδειξη οτι μερικα χρονια μετα την εισβολη πληθος τ/κυπριων (που ειδαν τη ζωη τους να υποβαθμιζεται και την πολιτικη τους επιρροη να συρρικνωνεται λογω του εποικισμου απο πληθυσμους που μεταφερθηκαν στα κατεχομενα απο τα βαθη της ανατολιας με δικαιωμα ψηφου ωστε η τουρκια να εχει τις δικες της μαριονετες) μεταναστευσαν στην αγγλια.
Ρε σεις που τον ξεθάψατε αυτόν;
Δεν πας καλύτερα στον Άσαντ με τον οποίο ο Σουλτάνος έκανε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις (εναντίον του Ισραήλ!) λίγους μήνες πριν αποφασίσει ότι είναι “δολοφόνος του λαού του” και εχθρός του Ισλάμ και κηρύξει διεθνές τζιχάντ για την ανατροπή του.
Και αυτό. Και έχει το θράσος να μιλάει και από πάνω.
Παρακολουθώ ομολογώ χωρίς την παραμικρή έκπληξη τα σχόλια στο άρθρο μου απο οπαδούς της μη λύσης. Μόνο που πρέπει να το πούνε καθαρά: δεν θέλουμε λύση γιατι θα περιέχει συμβιβασμό. Τώρα βέβαια πρέπει να μας πουν πώς αποκλεισμένου του πολέμου( εκτός αν δεν τον αποκλείουν) και αποκλειομένης της ΔΔΟμοσπονδίας θα φύγουν τα στρατεύματα κατοχής. Με κάποιο μαγικό τρόπο προφανώς θα σηκωθούν ένα πρωί και ήσυχα και ωραία και θα φύγουν. Είναι μια άποψη, δεν λέω…
Αν δεν πιστεύεις πως θα τηρηθούν τα συμφωνηθέντα τότε δεν έχει νόημα να συζητάς για καμία συμφωνία. Οπότε τι κάνεις; Ή πρέπει να βρεις κάποιον τρόπο να εξασφαλίσεις την τήρηση, π.χ. επιδιαιτησία, ή απλά δεν πας καθόλου σε διαπραγμάτευση.
Η παναγιά βοήθησε, ο Σημίτης δεν έκανε τίποτα.
Δεν τους ενδιαφέρει η λύση κ. Μπίστη. Θέλουν ήττα χωρίς συμβιβασμό. Μετά θα χρεώσουν την ήττα σ’ αυτούς που προσπάθησαν να βρουν λύση και όλα θα είναι μια χαρά.
Ανάποδα τα λες. Αυτοί που βάζουν όρους που είναι αδύνατο να γίνουν δεκτοί από την άλλη πλευρά ωθούν στη διχοτόμηση. Οποιαδήποτε πιθανή λύση περιέχει συμβιβασμούς. Όποιος αρνείται τους συμβιβασμούς ωθεί την κατάσταση στη μη λύση, δηλαδή στη διχοτόμηση.
Σιγά μη δημιούργησε τις γκρίζες ζώνες η συμφωνία της Μαδρίτης. Πού τις διαβάζετε αυτές τις χαζομάρες ρε παιδιά; Ποιος σας είπε πως χρειάζεται άδεια η Τουρκία για να εγείρει αξιώσεις; Ο Ερντογάν τώρα αμφισβητεί τη συνθήκη της Λωζάνης. Έγινε καμιά συμφωνία που του έδωσε δικαίωμα να το κάνει; Όχι φυσικά, αισθάνεται πως είναι ισχυρός, θέλει να πουλήσει μούρη, πιστεύει πως μπορεί να τα καταφέρει, ένας θεός ξέρει τι έχει στο μυαλό του. Δεν θα μας ρωτήσει για να διεκδικήσει ούτε θα περιμένει να δει αν του το επιτρέπουμε.
Γιατί, ήταν κακό που μπήκε η Κύπρος στην ΕΕ;
Η παράνομη διχοτόμηση είναι αποτέλεσμα της εισβολής του 1974.
Τώρα την νομιμοποιούν με τέτοιο συμβιβασμό. Και ανοίγουν ορέξεις κι άλλες…
Η δίκαιη λύση είναι να ζουν όλοι οι Κύπριοι μαζί όπου επιθυμούν (Τουρκοκύπριοι και ελληνοκύπριοι). Οτιδήποτε άλλο είναι συμβιβασμός. Αλλά η υπογραφή στην νομιμοποίηση της Τουρκίας ως εγγυήτριας ξεπερνάει τα όρια συμβιβασμού είναι πολιτικό και εθνικό έγκλημα. Κάτι έχει σήμερα το προταγον για Ερντογαν και Λωζάνη πάλι. Μη ξεχνάς ότι το σκεπτικό είναι και το εξής…εισβάλλουμε σε Θράκη και σε λίγα χρόνια δίκαιη λύση με διχοτόμηση και εγγυήτρια την Τουρκία…
Θα με χάσεις κι απ’ το πρόταγον αν το παν με περιφέρειες
Πας στο τραπέζι ζητώντας πράγματα τα οποία σου παρέχουν κάποια εξασφάλιση. Δεν υπογράφεις κάτι που αφήνει τις πόρτες ορθάνοιχτες στην παραβίαση – που βασίζονται στη καλή θέληση και εμπιστοσύνη.
η ελ/κυπριακη πλευρα υπο τον αναστασιαδη εχει κσνει πολλους συμβιβασμους repoman. η εμμονη της τουρκιας να παραμεινει εγγυητρια δυναμη και η παραμονη κατοχικου στρατου ειναι θανασιμη παγιδα. απορω που εσυ repoman ( εγω θαυμαζω την ευφυια σου) δεν το βλεπεις.
δε μπορει να εισαι ευρωπαιστης και να δεχεσαι μια μη ευρωπαικη χωρα, την τουρκια του δικτατορα ερντογαν να εγγυαται για ενα κρατος μελος της ΕΕ. ειναι αν μη τι αλλο οξυμωρο. σημερα βγηκε παλι ο σουλτανος και ξεκαθαρα πλεον μιλησε για αναθεωρηση της συνθηκης της λωζανης. οι φιλελευθεροι στην ευρωβουλη ζητησαν την αναστολη ενταξιακων διαπραγματευσεων με την τουρκια. τη θεωρουν επικινδυνη και απροβλεπτη.
δεν σου κτυπουν ολα αυτα καμπανακια για να ανησυχεις?
Στη συμφωνία αυτή υπάρχουν σημεία τα οποία δεν διευκρινίζονται ξεκάθαρα, λεπτομερώς και όπως θα έπρεπε – όχι τυχαία βέβαια- και τα οποία { όπως βλέπουμε επι των ημερών μας} η Τουρκία ερμηνεύει όπως θέλει. Π.χ. η διάταξη του κειμένου της συμφωνίας περί…” ζωτικών συμφερόντων και ενδιαφερόντων της κάθε χώρας στο Αιγαίο”…. διατυπώθηκε τόσο…διφορούμενα, ώστε σήμερα η Τουρκία να μιλά για ” διαφιλονικούμενα νησιά” και μέσω της συζήτησης επ΄αυτών προσπαθεί να αναδιαμορφώσει τον χάρτη του Αιγαίου.
Να σου θυμήσω ότι με αυτή τη συμφωνία η κυβέρνηση Σημίτη άνοιξε την …όρεξη στην Τουρκία , η οποία μέχρι σήμερα συνεχιζει να πραγματοποιεί πτήσεις με μαχητικά αεροσκάφη και ελικόπτερα πάνω από ελληνικά νησιά, κατοικούμενα από έλληνες – και όχι μόνο βραχονησίδες- αμφισβητώντας την νομιμότητά τους.
Να σου θυμήσω ότι το 2007- 10 χρόνια μετά την υπογραφή αυτής της συμφωνίας – ο Τούρκος υπεξ. Α. Γκιούλ επικαλέστηκε σε συνέντευξή του τα…” νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα της χώρας του στο Αιγαίο που έχει αναγνωρίσει η Ελλάδα{ !!!}”.. { εννοώντας βέβαια αυτή τη συμφωνία}.
Υ.Γ. Ελπίζω αυτό το μικρό συνοπτικό δείγμα να σου έδωσε μια …ιδέα, γιατί βαριέμαι και τις αναλύσεις υπό μορφή σχολίου. Το ότι εσύ ενημερώνεσαι επιλεκτικά δεν σημαίνει ότι όλοι κάνουν το ίδιο.
Δεν μπορείς να κάνεις διαπραγμάτευση με κόκκινες γραμμές. Αν το πρόβλημά σου είναι πως δεν εμπιστεύεσαι την άλλη πλευρά για την τήρηση των συμφωνηθέντων, βρίσκεις τρόπους να την εξασφαλίσεις, δεν βάζεις όρους που δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί ο άλλος με τη δικαιολογία πως δεν τον εμπιστεύεσαι. Δεν μπορείς να πεις στον άλλο “αυτό δεν το δέχομαι με τίποτα γιατί ξέρω πως δεν έχεις καλή πίστη και δεν θα το τηρήσεις”. Τέτοιου είδους προσέγγιση οδηγεί τις διαπραγματεύσεις σε σίγουρη αποτυχία.
“Η δίκαιη λύση είναι να ζουν όλοι οι Κύπριοι μαζί όπου επιθυμούν (Τουρκοκύπριοι και ελληνοκύπριοι). ”
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά για σένα;
ποιους ορους εβαλε η ελ/κυπριακη πλευρα που κατα τη δικη σου γνωμη repoman ειναι αδυνατο να δεχθει η απεναντι πλευρα?
με τις απαιτησεις των τουρκων εισαι οκ? τιποτε δε σε ενοχλει?
ολα καλα.
Ενιαίο Κράτος, ανεξάρτητο και κυρίαρχο η βάση.
Οι πολίτες του να μπορούν να κατοικήσουν σε όποια μέρη επιθυμούν με παραχωρήσεις γης από το κυπριακό κράτος. Είναι πανεύκολο να γίνει. Πχ. στα κατεχόμενα, ναι μπορούν να συμβιώσουν αδιακρίτως. Να δοθούν σπίτια και γη για όλους. Αυτά τα έκαναν το 1928 στην Ελλάδα των προσφύγων και του κράτους πείνας. Η Κύπρος μπορεί και η ΕΕ μπορεί να βοηθήσει σ’ αυτή την λύση.
Σκέψου γιατί όχι, ποιον συμφέρει η διχοτόμηση;
Ενιαίο κράτος δεν υπάρχει καμία περίπτωση να δεχτούν ποτέ οι τουρκοκύπριοι γιατί είναι μειοψηφία. Συνεπώς η λύση που προτείνεις όχι απλά δεν είναι πανεύκολη, είναι εντελώς ανέφικτη.
Αν βάζεις όρο να φύγουν σε μια μέρα τα τουρκικά στρατεύματα δεν υπάρχει καμία περίπτωση να φτάσεις σε συμφωνία.
Δεν έχει καμία σημασία με τι είμαι εγώ οκ και με τι όχι. Συζητάμε με ποιους όρους μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία. Αν βάζεις κόκκινες γραμμές που δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί η άλλη πλευρά απλά παρατάς τη διαπραγμάτευση και τελειώνεις. Αλλά όπως λέει ο Μπίστης, κάντο συνειδητά. Αποφάσισε πως προτιμάς τη διχοτόμηση από τους συμβιβασμούς και δέξου τις συνέπειες. Δεν είναι δυνατό να απαιτείς από τους διαπραγματευτές να βάλουν όρους που δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί κα ιμετά να τους κατηγορείς γιατί δεν κατάφεραν να κάνουν συμφωνία.
Νομίζεις….δεν είναι οι τουρκοκύπριοι που δεν θα δεχθούν, αλλά η Τουρκία.
Και η ΕΕ μπορεί να την αποκόψει μαζί με τις ΗΠΑ και τους διεθνείς οργανισμούς. Γιατί δεν το κάνουν;
Οι τουρκοκύπριοι γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό κι αν ρωτηθεί ο λαός τους ΝΑΙ θα σου πουν. Φυσικά μιλάμε για ισονομία και ισοπολιτεία και και ..απολυτες κατοχυρώσεις για αμφότερα τα μέρη.
Γιατί δεν εμπλέκονται σε τέτοια λύση; και μοιράζουν το εδαφικό….ποιο της Κύπρου; Ενιαίο είναι και το έδαφος και το υπέδαφος…
Γιατί σε τελικό στάδιο δεν απειλούν την Τουρκία με πόλεμο ενώ έκαναν πόλεμο στην Ουκρανία και σε όλη τη Μέση Ανατολή, Ιράκ κλπ. μέχρι και για υποψία πυρηνικών……
Οι διεκδικήσεις των Τούρκων δεν βασίζονται σε καμία ασάφεια της συμφωνίας της Μαδρίτης. Η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο, αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να δεχτούν πως δεν έχουν κανένα συμφέρον στην περιοχή. Αυτό όμως δεν αφορά τις λεγόμενες γκρίζες ζώνες.
Η αμφισβήτηση της Ελληνικής κυριαρχίας στις λεγόμενες “γκρίζες ζώνες” βασίζεται σε ερμηνεία που κάνουν οι Τούρκοι στη συνθήκη της Λωζάνης. Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία μια σειρά από βραχονησίδες (βασικά κάποιες που βρίσκονται κοντά στις τουρκικές ακτές αλλά έχουν αναφέρει κι άλλες που δεν είναι) δεν συμπεριλήφθηκαν ονομαστικά το 1923 στην Ελληνική κυριαρχία ούτε στην Τουρκική και συνεπώς είναι αμφισβητούμενες. Δεν είναι βέβαιο πως έχει νομική βάση το επιχείρημα αλλά μόνο ένα δικαστήριο θα μπορούσε να το κρίνει. Αν δεν γίνει κοινή προσφυγή σε διεθνές δικαστήριο για να λυθεί νομικά (όπως είχε συμφωνήσει ο Σημίτης στο Ελσίνκι και βλακωδώς ο μπουγάτσας απέφυγε), η Τουρκία θα το κρατά ανοιχτό και δεν μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα για αυτό.
Εσύ ενημερώνεσαι επιλεκτικά. Είναι προφανές πως δεν έχεις ιδέα πώς ξεκίνησε και πού στηρίζεται το θέμα των γκρίζων ζωνών. Οι γενικές κι αόριστες “αναλύσεις” του τύπου “ο Σημίτης άνοιξε την όρεξη των Τούρκων” φυσικά δεν έχουν καμία ουσία και καμία σοβαρότητα. Οι Τούρκοι δεν περιμένουν κανέναν να τους “ανοίξει την όρεξη” όταν θέλουν να διεκδικήσουν κάτι. Μέχρι και το διεθνές δίκαιο αμφισβητούν όταν κρίνουν πως μπορούν.
Δεν μπορούμε τόσο εύκολα να κρίνουμε τι είναι εφικτό και τι όχι σε μια διαπραγμάτευση. Βασική αρχή στις διαπραγματεύσεις είναι να διακρίνεις τα συμφέροντα και τις πραγματικές επιθυμίες των δύο πλευρών. Όχι τις θέσεις που εκφράζουν αλλά τα συμφέροντα που βρίσκονται από πίσω. Αν πιστεύεις πως η Τουρκία σκοπεύει να εισβάλλει και στην υπόλοιπη Κύπρο τότε δεν έχει νόημα να συζητάς επανένωση του νησιού. Αν αυτός είναι πραγματικά ο στόχος της δεν θα δεχτεί ποτέ να πάρει το στρατό της από το νησί και οποιαδήποτε συμφωνία απλά θα της δώσει χώρο να εκτελέσει τα σχέδιά της. Άρα η μόνη λύση για σένα είναι να μην γίνει καμία συμφωνία. Αν είναι έτσι δεν θα διαφωνήσω μαζί σου, όμως περιμένω από σένα να το παραδεχτείς πως αυτό πιστεύεις. Δεν μπορείς να υποστηρίζεις πως επιθυμείς επανένωση του νησιού όταν θεωρείς δεδομένο πως η μία πλευρά σκοπεύει τελικά να εισβάλλει στην άλλη.
«Εγώ στην πολυμερή συνάντηση θα πάω μόνο για να πω ότι πρέπει να καταργηθούν οι εγγυήσεις»
Εγώ δεν κατάλαβα πως αυτό τώρα έγινε μια άποψη που σε κατατάσσει αυτόματα στους “απορριπτικούς”, όπως και για ποιο λόγο είναι κάτι που δεν πρέπει να είναι η θέση ενός κυρίαρχου Κράτους ότι δεν μπορεί να είναι “εγγυητής” της κυριαρχίας ενός άλλου Κράτους. Αν οι Κύπριοι θέλουν εγγυητές (λέμε τώρα) εμείς τι φταίμε και πρέπει να μπούμε με το ζόρι? Και τι σημαίνει “εγγυητής” κύριε Μπίστη μπορεί κάποιος να το αναλύσει τι ευθύνες προκύπτουν για τον “εγγυητή”? Και επίσης αυτό που δεν κατάλαβα και θέλω να μου πει ο κύριος Μπίστης είναι γιατί θέλει η Τουρκία να υπάρχουν “εγγυητές” για το Κυπριακό κράτος.
Θα σου απαντούσα σε όσα λές αλλά η φράση σου …” είναι προφανές πως δεν έχεις ιδέα….” δείχνει πως θα είναι μάταιος ο κόπος. Επανειλημμένα προσπαθείς να μειώσεις τα γραφόμενά μου, για λόγους που εσύ μόνο φυσικά γνωρίζεις, αν και κάθε φορά σου αποδεικνύω ότι γνωρίζω τα θέματα επί των οποίων εκφέρω άποψη.
Εκείνο που με βάζει σε σκέψη είναι γιατί η τόση σου εμμονή με εμένα, όπως επίσης το γεγονός ότι το προηγούμενο σχόλιό σου, στο οποίο απάντησα, ήταν ΜΟΝΟ δυο σειρές όταν έγραφα την απάντηση και τώρα βλέπω ένα διαφορετικό σχόλιο.
Υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος που λέει για τους υποστηρικτές του “λύση να ναι και ότι να ναι”. (από το γυναίκα/άνδρας να ναι και ότι να ναι)
Να γίνει μια συμφωνία αλλά γιατί αυτή η συμφωνία είναι καλή λέτε? Και επειδή το καλό είναι σχετικό και υποκειμενικό αν υποθέσουμε ότι η Ελλάδα επιθυμεί μια Κύπρο ανεξάρτητη και ειρηνική, πως θα βοηθήσουν συνθήκες που βάζουν άλλα Κράτη ως “εγγυητές” δεν το καταλαβαίνω.
Το τι συμφωνία θέλουν να κάνουν οι δύο κοινότητες της Κύπρου μεταξύ τους είναι δικό τους θέμα, αλλά το να μπει η Ελλάδα ή μια άλλη δύναμη ως εγγυητής της Κύπρου μας αφορά και πρέπει να έχουμε λόγο. Εκτός και αν η διπλωματία μας πρέπει να περιορίζεται στο yes sir!
Βέβαια θα μου πεις ότι και τώρα είμαστε εγγυητές αλλά χωρίς ουσία σε μια de facto κατάσταση, είναι διαφορετικό να μπούμε εγγυητές σε μια συμφωνία που δημιουργεί μια νέα κατάσταση και μας δεσμεύει – και ακόμη χειρότερα- γυρίζει την Κύπρο στο παρελθόν επειδή η Τουρκία δεν δείχνει να θέλει μια ανεξάρτητη Κύπρο, αλλά θέλει να επιβάλει στον εαυτό της τον ρόλο του εγγυητή (που μεταξύ άλλων σαμποτάρει και μια πραγματική Κυπριακή εθνική ταυτότητα).
Εν τέλει ως Έλληνας φορολογούμενος και κάτοχος διαβατηρίου σας λέω ας μην υπάρξει και λύση αν η άλλη μοναδική επιλογή είναι η Τουρκική λύση.
Αν δεν γνωρίζεις πως η θεωρία των γκρίζων ζωνών βασίζεται νομικά στη συνθήκη της Λωζάνης και νομίζεις πως ξεκίνησε επειδή ο Σημίτης “άνοιξε την όρεξη των Τούρκων με τη συνθήκη της Μαδρίτης”, εμφανώς δεν έχεις ιδέα για το θέμα. Γεγονός είναι. Αν δεν σου αρέσει, ενημερώσου και μην παπαγαλίζεις ότι διαβάζεις σε εθνικιστικά sites ανίδεων ανθρώπων.
Δεν έχω καμία εμμονή με σένα, μάλιστα γενικά σε αποφεύγω γιατί θεωρώ πως δεν έχουμε κανένα σημείο επαφής, απλά δεν συνενοούμαστε. Έχω όμως μια ευαισθησία με τον Σημίτη. Παρακολουθώ την πολιτική από τα τέλη της δεκαετίας του 80 και ο Σημίτης ήταν ο μόνος π/θ που έχω δει ο οποίος είχε σχέδιο και έφερε αποτελέσματα στην οικονομία και την εξωτερική πολιτική. Ταυτόχροναι είναι και ο πιο συκοφαντημένος και με ενοχλεί αυτό.
Το διόρθωσα το σχόλιο γιατί δεν γράφω καλά και συχνά χρειάζεται να ξαναπερνάω μερικές φορές τα σχόλια για να βεβαιωθώ πως έχω πει σωστά αυτά που είχα στο μυαλό μου. Δυο γραμμές πάντως δεν ήταν, τα ίδια πάνω κάτω έλεγε από την αρχή.
“δεν είναι οι τουρκοκύπριοι που δεν θα δεχθούν, αλλά η Τουρκία”
Αυτο που μπλόκαρε τις διαπραγματεύσεις δεν ήταν τα στρατεύματα των Τούρκων αλλά το εδαφικό. Οι τ/κ δεν δέχονται να παραχωρήσουν τόσα εδάφη όσα θέλουν οι ε/κ. Συνεπώς αυτό που λες δεν φαίνεται στην πράξη. Οι τ/κ θέλουν να διατηρήσουν την κυριαρχία τους σε όσο μεγαλύτερο μέρος του νησιού μπορούν.
“Φυσικά μιλάμε για ισονομία και ισοπολιτεία και και ..απολυτες κατοχυρώσεις για αμφότερα τα μέρη.”
Και πώς κατοχυρώνεται η ισονομία και ισοπολιτεία; Σε ένα ενιαίο κράτος οι τ/κ θα είναι μειοψηφία και συνεπώς η κυβέρνηση θα είναι πάντα ε/κ. Για σκέψου λίγο τί θα γίνει μετά από μια ένωση: ε/κ πολίτες θα προσφύγουν μαζικά σε ε/κ δικαστήρια για να διεκδικήσουν περιουσίες και αποζημιώσεις. Ποιός θα εξασφαλίσει στους τ/κ και πώς πως δεν θα βρεθούν ξεσπιτωμένοι;
Μια σειρά από ερασιτεχνικά λάθη Κυπρίων και Ελλήνων εθνικιστών, που δε διδάχτηκαν από τη συμφορά του 1922, έφεραν την Κύπρο σ’ αυτήν την κατάσταση και τα λάθη συνεχίζονται τώρα και από αριστερούς. Το πρώτο λάθος της δεκαετίας του 30, όταν άρχισε το κίνημα «ένωση με την Ελλάδα»(μόνο το ΑΚΕΛ ήταν εναντίον), που αγνόησε την πάγια τακτική του «διαίρει και βασίλευε» της Μ Βρετανίας σε όλες τις αποικίες της, η οποία αξιοποίησε το φόβο των Τουρκοκυπρίων με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Δεύτερο λάθος, της δεκαετίας του 50, ο αγώνας της ΕΟΚΑ ενάντια δήθεν στη βρετανική κατοχή, με ηγέτη έναν άνθρωπο των μυστικών υπηρεσιών της Μ. Βρετανίας, με ένα και μόνο σύνθημα της «Ενωσης», που ξύπνησε Τουρκοκύπριους και Τούρκους, που ανάγκασε τους Βρετανούς να χρησιμοποιήσουν τους πρώτους στις μυστικές υπηρεσίες τους(στις δίκες των αγωνιστών της ΕΟΚΑ τοποθέτησαν βοηθό εισαγγελέα
τον Ντενκτάς) και να τους βοηθήσουν να ιδρύσουν την Αντι-ΕΟΚΑ τους την Τ. Μ.Τ. Οι ενέργειες της ΕΟΚΑ, αφύπνισαν τους Τούρκους και οδήγησαν στο πογκρόμ των Ελλήνων της Πόλης (1955), που μετά το 1922 έβαλαν για πάντα την ταφόπλακα του ελληνικού στοιχείου της Μ Ασίας. Σε μια συνέντευξή του, είχε ισχυριστεί ο Ινονού, ότι μέχρι το 1955 η Τουρκία αδιαφορούσε εντελώς για την Κύπρο, αγνοούσε ακόμη και την ύπαρξη
τουρκικής μειονότητας.
Εγιναν και πολλά άλλα λάθη, αλλά η πηγή όλων ήταν οι λεγόμενες «Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959», με τις οποίες ιδρυόταν «ανεξάρτητο» κράτος, η Κυπριακή Δημοκρατία υπό την εγγύηση των τριών
δυνάμεων του ΝΑΤΟ, που εγγυόταν ότι το «Μεγαλύτερο Υπερωκεάνιο της Μεσογείου»(η Κύπρος) δε θα έπεφτε στα χέρια των σοβιετικών.
Για όσους το αγνοούν, εκτός από την αναγνωρισμένη μειονότητα της Θράκης, υπάρχει, για τους Τούρκους και μια μικρότερη στην Ρόδο και στην Κω. Βάζοντας στην Κύπρο εγγυήτρια δύναμη την Τουρκία, μόνο ανόητος θα μπορούσε να ισχυριστεί με βεβαιότητα ότι δε θα απαιτήσει κάποια στιγμή «κοινωνικών-φυλετικών αναταραχών» να μπει εγγυήτρια και αλλού στα Βαλκάνια.
Οποιος μελετήσει λίγο πιο διεξοδικά και δίχως προκαταλήψεις την ιστορία, τίποτα δεν αποκλείεται.
Όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα από το Αφγανιστάν μέχρι τη Λιβύη, το Ιράκ, την Ουκρανία και σύντομα στη Νοτιοανατολική Ασία, είναι αποτελέσματα εγγυητριών δυνάμεων για Ειρήνη και Ασφάλεια δική τους και όχι των χωρών και των περιοχών τους.
Δεν είμαι φίλος της “με το ζόρι ειρήνης”, αλλά δεν είμαι ούτε φίλος του “μπαίνω σε έναν χαμένο εκ των προτέρων αγώνα γιατί δεν εκτίμησα σωστά τις δυνάμεις μου και μετά κλαίγομαι γιατί έφαγα ξύλο”. Αυτό για κάποιους ηλίθιους που δεν έμαθαν τίποτα από τις πολλές σφαλιάρες, ως αποτέλεσμα της ηλιθιότητάς τους.
Ο Γρίβας ήταν πράκτορας των Άγγλων; Τι άλλο θα διαβάσουμε… Κατά τα άλλα, έτσι όπως είναι σήμερα η Τουρκία, οποιαδήποτε συμφωνία για επανένωση της Κύπρου είναι το λιγότερο ριψοκίνδυνη ενέργεια. Εκτός βέβαια και αν υπάρξουν θεαματικές υποχωρήσεις από τους Τουρκοκυπρίους, που δεν το βλέπω πιθανό.
Το γεγονός ότι η Βόρεια Κύπρος αποικίζεται από Τούρκους, που έχουν περάσει σε αριθμό τους Τουρκοκυπρίους και πολλοί από αυτούς είναι τρίτης γενιάς και σύντομα τέταρτης, είναι κοντόφθαλμη και επιπόλαια άποψη; Δεν είναι γεγονός, που όσο ο χρόνος περνάει, απομακρύνει τη λύση; Όπως και γεγονός δεν είναι, ότι πληθυσμιακά, οικονομικά και στρατιωτικά, η σχέση μεταξύ Τουρκίας έναντι Ελλάδος-Κύπρου συνεχώς επιδεινώνεται; Δηλαδή αν δεν υπάρξει συμφωνία, δε θα συνεχιστεί αυτό και δε θα παραμείνουν τα στρατεύματα κατοχής και σε βάθος χρόνου; Δε θά έχουμε κάποια στιγμή με κάποια ευκαιρία και αφορμή, de facto διχοτόμηση του νησιού και Τουρκοποίηση της κατεχόμενης Κύπρου; Αυτά δε πρέπει να ληφθούν υπ όψιν; Τα πιο ισχυρά χαρτιά της Κύπρου και της Ελλάδος, είναι η θέση τους στην ΕΕ και το Ευρώ, και η επιθυμία πολλών Τουρκοκυπρίων, για επανένωση του νησίου, είτε κάτω από την πίεση της απομόνωσης και της οικονομικής δυσπραγίας, είτε επειδή οι παλιοί Τουρκοκύπριοι, γνωρίζουν πως η παλιά Ενωμένη Κύπρος, ήταν για αυτούς καλύτερη και ενδεχομένως να είναι οι μόνοι που σήμερα αντιμάχονται ένωση με τη Τουρκία. ¨Οσο περνα ο χρόνος αυτό το πλεονέκτημα δε χάνεται; H βόρεια Kύπρος δε γίνεται όλο και περισσότερο Τουρκική; Το ζήτημα της Κύπρου δε ξεχνιέται με το πέρασμα του χρόνου διεθνώς και μπαίνει στο χρονοντούλαπο, όπως τόσες και τόσες τραγωδίες; Ποιός διασφαλίζει στο μέλλον τη σταθερότητα της ΕΕ και του Ευρώ ή τις θετικές προς την Ελλάδα και Κύπρο θέσεις της; Μήπως αυτή τη στιγμή και εκεί τα πράγματα χειροτερεύουν; Tέλος, είναι απολύτως λογικό να μην εμπιστεύεται κανείς τους συνομιλητές του, ύστερα από όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν! Αν εμμείνουμε όμως πεισματικά στο παρελθόν και δε δείξουμε διαλακτικότητα και κάποια στοιχειώδη εμπιστοσύνη, καμία συνομιλία δεν έχει τύχη και καμία θετική αλλαγή δε μπορεί να συμβεί, παρά μόνο από διαβολική τύχη. Αν π.χ οι μεγάλες Δυνάμεις απόφασίσουν ξανά για δικούς τους λόγους, να καταστρέψουν την Τουρκία! Διαλακτικότητα δε σημμαίνει de facto, ηττοπάθεια ή παράδοση, αλλά ευελιξία. Στη διαπραγμάτευση δεν υπάρχει μόνο άσπρο ή μαυρο, αλλά στάθμιση των παραμέτρων και των πραγματικών συνθηκών, αλλιώς, απλά δεν υπάρχει διαπραγμάτευση. Αλλά ακόμη και αν υπάρχει μονομέρεια και αδιαλαξία από την άλλη πλευρά, όπως υποστηρίζουμε, έχουμε καθήκον, μέσω της δικής μας στάσης στο διάλογο να την αναδείξουμε, όχι μόνο για τα πρακτικά και την ιστορία, αλλά και για την δημιουργία των σωστών διεθνών εντυπώσεων.
Η μη παραδοχή της πραγματικότητας και η αδιαλαξία σε ορισμένα θέματα, μπορεί επίσης να θεωρηθεί κοντόφθαλμη, επιπόλαιη και ενίοτε καταστροφική. Οι Ελληνικοί μεγαλοιδεατισμοί του παρελθόντος π.χ δεν είναι ένα τέτοιο παράδειγμα; Τέλος αν η άποψη της Κύπρου και της Ελλάδος για τη Τουρκία και τους εν δυνάμει συμμάχους μας, είναι με τόση βεβαιότητα, αδιάλακτη και αρνητική, τότε διαπράτουμε τρισμέγιστα λάθη και έχουμε εντελώς λάθος προτεραιότητες!
Η μόνη μας ελπίδα σε αυτή τη περίπτωση, είναι διπλασιασμός της στρατιωτικής θητείας, ο δεκαπλασιασιασμός των στρατιωτικών δαπανών, ουσιαστική στρατιωτική εκπαίδευση ανδρών και γυναικών και η δημιουργία πολυβολείων και οχυρώσεων, αντί για Μαρίνες, τράπεζες και ξενοδοχεία, η διεκδικήσεις για μισθούς και συντάξεις και κάθε λογής ”κεκτημένων”!. Προτεραιότητα θα πρέπει να είναι, η προετοιμασία μας για πόλεμο, και δημιουργία Ελληνων και Κυπρίων με φρόνημα και αποφασιστηκότητα σαν των καταδρομέων που προστάτεψαν το 74 το αεροδρόμιο της Λευκωσίας, που όπως δυστυχώς αποδείχτηκε, ήταν πολύ γεναίοι και ήρωες, αλλά όχι αρκετοί ! Αλλιώς, έχουμε πάρει τη ζωή μας εντελώς λάθος και απλά εργαζόμαστε, για να βρεί μια νέα γενιά Τούρκων εισβολαίων, περισσότερα λάφυρα και ευκολότερα θύματα για να ατιμάσει!
ανταλλαγή πληθυσμών και στη Θράκη = ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ!!! ΕΠΡΕΠΕ ΝΑΧΕ ΓΙΝΕΙ ΗΔΗ ΤΟ 1955!!!!
Καλά! Αν με ” αποφεύγεις” και μου κάνεις τόσες επιθέσεις, σκέψου τί θα γίνει αν πραγματικά …ασχοληθείς μαζί μου!!!
-Εχεις κάθε δικαίωμα να συμπαθείς το Σημίτη και μπορείς να τον εκθειάζεις όσο θέλεις. Αυτό όμως δεν σου δίνει το δικαίωμα να εμποδίζεις όσους έχουν διαφορετική εικόνα γι΄αυτόν { και ειδικά αν έχουν ζήσει από κοντά κάποια πράγματα ασχολούμενοι με την πολιτική από πολύ πριν το΄80} να πούν την άποψή τους πάνω σε θέματα που έχουν επιρρεάσει την ζωή όλων μας.
– Αντε να σου πώ και μερικά πράγματα για τις γκρίζες ζώνες, μη τύχει και …μου βάλεις κακό βαθμό. Οντως η έκφραση γκρίζες ζώνες ανήκει στην τουρκική εξωτερική πολιτική, που αμφισβητεί την κυριαρχία της Ελλάδας σε νησίδες του Αιγαίου, με …νομικό επιχείρημα ότι τα διεθνή κείμενα αφήνουν ένα ” νομικό” κενό σε ότι τις αφορά.
Για να μην μακρυγορώ, όλες αυτές οι αιτιάσεις των Τούρκων είχαν απαντηθεί αρκετές φορές από αρμόδιους, μέχρι που ήρθε ο Σημίτης και με την Συμφωνία της Μαδρίτης { υπό την επίβλεψη της Ολμπραϊτ} αναγνωρισε τα ” ζωτικά συμφέροντα ” της Τουρκίας στην περιοχή και αναζωπύρωσε τις ” ορέξεις” των Τούρκων.
Οσο για τα ” εθνικιστικά sites” κάτι πάρα πάνω θα γνωρίζεις για να το λές. Ισως τα παρακολουθείς. Εγώ πάλι, όχι. Και πού΄σαι! μην μπερδεύεις τον πατριωτισμό, την φιλοπατρία με τον εθνικισμό. Ενας τόσο καταρτισμένος όσο εσύ θά΄πρεπε να μπορεί να διακρίνει τη διαφορά.
η ιμβρος, η τενεδος = Το σχετικό κεφάλαιο της Συνθήκης της Λωζάννης τους δίδει πλήρη αυτονομία, η Τουρκία απλώς το παρέβλεψε και η Ελλάς έβαλε την ουράν υπό τα σκέλη!!!
Αυτή δυστυχώς ήταν η πραγματικότητα της τότε εποχής αγαπητή Αννα. Η Κύπρος Αγγλική κτήση και με δυνατότητα να επιβάλει όρους, αυτή η ηγεσία μας και οι διαπραγματευτές μας, η πίεση ασφυκτική, εκείνη ήταν η συμφωνία. ¨Ετσι πράγματι χάθηκαν το 74, εκείνα τα παλικάρια και όχι μόνο! Το αν θα μπορούσε να είναι καλύτερα ή όχι, είναι κοινή αμπελοφιλοσοφία, αφού αυτό συνέβει, μαζί με πολλά άλλα καλά και κακά που έγραψαν ιστορία! Αυτό είναι ΠΑΡΕΛΘΟΝ. Δεν αλλάζει δε σβήνεται και στο χέρι μας είναι να μας κάνει σοφότερους ή να μας στοιχειώνει! Η μόνη χρήση στην αναδρομή του είναι να ενδοσκοπούμε , να διδασκόμαστε και να βλέπουμε τα λάθη μας και να κατανοούμε καλύτερα το παρρόν μας! Εμείς είμαστε στο παρρόν! Και πρέπει να κινηθούμε και να δράσουμε με σοφρωσύνη και σύνεση για ένα καλύτερο μέλλον!
Εχουμε τη δυνατότητα να επιρεάσουμε σε κάποιο βαθμό το μέλλον, ελπίζω σοφότεροι προς το καλύτερο και προς αποφυγή τόσο μεγάλων μελλοντικών λαθών και τραγωδιών!
ΑΙΩΝΙΑ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΗ: Οταν έγινε η αποκατάστασις της Δημοκρατίας υπήρχε μόνον το προγεφύρωμα της Κυρήνειας και ο Ελλην υπουργός των Εξωτερικών, ο γνωστός Γεώργιος Μαύρος, είπε οτι «Αν προχωρήσουν οι Τούρκοι αυτό σημαίνει πόλεμος»! Οι Τούρκοι προχώρησαν και η Ελλάς ΔΕΝ αντέδρασε!
Η δίκαιη λύση είναι να ζουν όλοι οι Κύπριοι μαζί όπου επιθυμούν = ΟΠΩΣ ακριβώς ορίζει η Συνθήκη του Daytone γιά την Βοσνία!
ΟΠΩΣ ακριβώς ορίζει η Συνθήκη του Daytone γιά την Βοσνία!
Γιατί Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι είναι τόσον διαφορετικά ζωολογικά είδη ώστε δεν μπορούν να ζουν σε ενιαίο κράτος, ενώ Ζουλού και Ολλανδοί ζουν στην Νότιο Αφρική; Διατί να μην ισχύει και στην Κύπρο ό,τι ισχύει στην Νότιο Αφρική;;
Διότι εις όλην την ιστορίαν του Κυπριακού η στάσις της Ελλάδος υπήρξε καθαρώς ψοφοδεής!!
Εξασφάλισε όμως και την είσοδο της Τουρκίας!!
Δηλαδή μου λες να μη βάλεις όρους που δεν πρόκειται να δεχθεί ο άλλος αλλά να δεχθείς όρους που δεν πρόκειται να τηρήσει ο άλλος! Και αυτό για να μην αποτύχει η διαπραγμάτευση! Είναι επιτυχημένη η διαπραγμάτευση στη οποία μπαίνεις και το σίγουρο είναι πως θα χάσεις πολλά περισσότερα από όσα έχεις; Και να το κάνεις πότε; Όταν ο άλλος είναι εντελώς αδιάλλακτος και επιθετικός και η συγκυρία είναι πολύ αρνητική για εσένα
Δεν λέω κάτι τέτοιο, όχι. Το ζήτημα δεν πρέπει να τεθεί ως απαράβατος όρος ούτε από τη μία ούτε από την άλλη πλευρά. Το ζήτημα είναι γιατί θέλουμε (ή δεν θέλουμε) εγγυήτριες δυνάμεις και πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε πως οι, θεμιτές πάντα, επιδιώξεις των δύο πλευρών θα συμβιβαστούν. Αν π.χ. η Τουρκία έχει κάποιες θεμιτές ανησυχίες για την ασφάλεια των τ/κ και γιαυτό θέλει τον στρατό της στο νησί, μπορούν να συζητηθούν εναλλακτικοί τρόποι να επιτευχθεί ο στόχος ή ίσως ένα συμφωνημένο πλάνο αποχώρησης του στρατού με συγκεκριμένα κριτήρια, χρονικά όρια και δικλείδες ασφαλείας. Αν δεν δέχεται να κάνει καμία υποχώρηση στο θέμα των εγγυήσεων τότε προφανώς η διαπραγμάτευση καταρρέει. Το ίδιο όμως ισχύει και για τη δική μας πλευρά, αν βάλουμε κόκκινη γραμμή την άμεση αποχώρηση του τουρκικού στρατού τότε θα είμαστε εμείς που οδηγούμε την διαπραγμάτευση σε αποτυχία.
Μια ακόμα προσπάθεια δεν βλάπτει . Για τους καλοπροαίρετους της άλλης άποψης, οχι για τους χουλιγκάνους. Πρέπει να είναι σαφές στους οπαδούς της μη λύσης- επειδή δεν τους αρέσει η επειδή την θεωρούν τουρκική- οτι τουλάχιστον για δυο γενιές δεν θα επανέλθει ο διεθνής παράγων. Και ισως λεω λίγο παίρνοντας υπόψη οτι αναλαμβάνει ο Τραμπ και η Αμερική θα αποσυρθεί απο δευτερεύοντα μέτωπα( ηδη το Κυπριακό απο την κορυφή ειναι προς τέλος των διεθνών θεμάτων , ποτέ δεν είμασταν το κέντρο της γης, πόσο μάλλον τώρα). Οτι είναι εξαιρετικά πιθανό -αν τώρα αποτύχουν- η de facto διχοτόμηση να εξελιχθεί με δυσμενείς συσχετισμούς σε de jure. Αυτη την στιγμή λόγω Ερντογαν και της αντίθεςης του με την ΕΕ δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος. Αύριο όμως; Σε καθε περίπτωση όσο η διχοτόμηση προχωράει επι του εδάφους αλλα και στις καρδιές των νέων ανθρώπων και στις δυο πλευρές η πληγή θα μείνει ανοικτή και κάποια στιγμη θα πυοροήσει. Εντάξει, λέτε, το status quo μας βολεύει. Αντιθέτως. Ο χρόνος πάντα έτρεχε σε βάρος μας. Να θυμίσω οτι μετα το 1964 κυρίαρχη άποψη ήταν οτι το status quo μας βολεύει και οτι θα κρατήσει. Το 74 μας προσγείωσε ανώμαλα. “Τουρκική ” λύση έχουμε αυτή την στιγμη και για 42 χρόνια. Η συμβιβαστική λύση θα διόρθωνε σε μεγάλο βαθμό με ειρηνικό τρόπο τα επώδυνα αποτελέσματα ενός πολέμου. Και παρακαλώ ας μου πει κάποιος πως νομίζει οτι θα φύγουν τα στρατεύματα κατοχής. Δυο τρόποι υπαρχουν ή με πόλεμο ή με συμφωνία. Όποιος έχει τρίτη λύση να την πεί, αλλά να έχει κάποια στοιχεία ρεαλισμού. Το οτι δεν θέλουμε τουρκικά στρατεύματα ειναι κοινή διαπίστωση, δεν είναι όμως πρόταση.
1. Κι εγώ έχω αρκετά καλή άποψη για τον Σημίτη από άνθρωπο που ήταν σύμβουλός του και τον οποίο γνωρίζω προσωπικά και εμπιστεύομαι απόλυτα. Εξάλλου, δεν συζητάμε για προσωπικές απόψεις εδώ αλλά για αντικειμενικά δεδομένα. Αυτά λένε πως τόσο στην οικονομία όσο και στην εξωτερική πολιτική ο μόνος π/θ που έφερνε αποτελέσματα ήταν αυτός.
2. Όσες φορές και να απαντήσουν οι Έλληνες “αρμόδιοι” υπάρχουν και Τούρκοι “αρμόδιοι” που θα ανταπαντήσουν. Το θέμα δεν μπορεί να κλείσει αν δεν υπάρξει προσφυγή σε δικαστήριο. Και στο θέμα της υφαλοκρηπίδας από το 1973 οι Έλληνες “αρμόδιοι” λένε κάτι και οι Τούρκοι “αρμόδιοι” κάτι διαφορετικό. Ούτε αυτό έχει κλείσει και δεν φταίει καμία συμφωνία της Μαδρίτης.
Δεν καθορίζουμε εμείς τι θα κάνουν οι Τούρκοι. Δεν περιμένουν άδεια για να εγείρουν αξιώσεις ούτε κάνουν πίσω επειδή κάποιος “αρμόδιος” στην Ελλάδα τους λέει πως έχουν άδικο.
Τώρα που ο Ερντογάν ανοίγει θέμα αμφισβήτησης της ίδιας της συνθήκης της Λωζάνης και ο Ράμα μια σειρά από διμερή θέματα τα οποία οι Έλληνες “αρμόδιοι” λένε πως δεν υφίστανται ποιος τους “άνοιξε την όρεξη”; Ο Σημίτης πάλι;
Ας μη κοροϊδευόμαστε. Η Τουρκία δεν έχει θεμιτές ανησυχίες για την ασφάλεια των ΤΚ. Η Τουρκία δεν θέλει να πάρει το πόδι της από το νησί. Την οριστική έξοδο δεν υπάρχει κανένας τρόπος να την εξαφαλίσει. Οι Τούρκοι ανά πάσα στιγμή μπορούν να εφεύρουν λόγους για τους οποίους δεν το κάνουν και κανείς δεν μπορεί να τους υποχρεώσει. Είναι αυτονόητο πως αυτός που έχει παραβιάσει και παραβιάζει τις συνθήκες πρέπει να κάνει τα μεγαλύτερα βήματα ως ένδειξη καλής θέλησης. Ο άλλος έχει κάθε λόγο να διατηρεί επιφυλάξεις. Αν μου φας χρήματα σε 2-3 εμπορικές συμβάσεις είναι λογικό να σου ζητήσω όλα τα χρήματα μπροστά προκειμένου να προχωρήσω σε άλλη συμφωνία! Μπορεί να διαπραγματευθούμε άλλους όρους αλλά όχι αυτό. Κάποια πράγματα ναι είναι αδιαπραγμάτευτα.
Ακόμα κι αν η Τουρκία δεν δικαιολογείται να έχει θεμιτές ανησυχίες για την ασφάλεια, αν τις παρουσιάσει έτσι η ε/κ πλευρά οφείλει να τις δεχτεί ως διαπραγματευτικό δεδομένο. Δεν μπορείς να απορρίψεις με το έτσι θέλω τις αξιώσεις του άλλου, ειδικά αμφισβητώντας την ειλικρίνειά του. Αυτό που για σένα είναι αυτονόητο για εκείνον δεν είναι και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για αυτό.
Αυτό που μπορείς να κάνεις, είναι να βάλεις τις, θεμιτές ή αθέμιτες, επιδιώξεις του στο πλαίσιο που εσύ θέλεις. Αν η Τουρκία εγείρει θέμα ασφάλειας εσύ το δέχεσαι και προτείνεις τρόπους να διαφυλαχτεί η ασφάλεια. Αν είναι ειλικρινής η ανησυχία τότε θα δεχτεί να συζητήσει τις εναλλακτικές. Αν επιμείνει στην αρχική της θέση να διαφυλαχτεί η ασφάλεια αποκλειστικά και μόνο με τον τρόπο που προτείνει τότε φαίνεται πως δεν επιδιώκει συμφωνία.
Σε κάθε περίπτωση το “εγώ αυτό απαιτώ και κόψτε το λαιμό σας” δεν είναι διαπραγμάτευση και όποιος το κάνει, συνειδητά ή όχι, οδηγεί την συζήτηση σε αδιέξοδο. Αν θέλεις αυτό το αδιέξοδο επειδή δεν εμπιστεύεσαι τους Τούρκους τότε πρέπει να παραδεχτείς πως δεν θέλεις λύση.
Και στο Κόσοβο δεν ζούσαν αρμονικά, παρόλο που είναι ίδια “ζωολογικά είδη”. Και λοιπόν; Στην Ελβετία ζουν αρμονικά εδώ και αιώνες. Στη Μέση Ανατολή οι διαφορετικές φυλές σκοτώνονται εδώ και αιώνες. Είναι διαφορετικά “ζωολογικά είδη”; Τι εξυπνάδες είναι αυτές κ. Μαρίνη;
Η Νότια Αφρική είναι ενιαίο ανεξάρτητο κράτος εδώ και 100 χρόνια. Στην Κύπρο συζητάμε με ποιους όρους θα γίνει η ενοποίηση. Τι σχέση έχει η μία περίπτωση με την άλλη; Σε πολλές χώρες του κόσμου ζουν διαφορετικές εθνότητες αρμονικά. Σε άλλα μέρη πάλι όχι. Τι νόημα έχει αυτή η συζήτηση;
Ωραία, να πάτε στις διαπραγματεύσεις και να τους το προτείνετε να δούμε τι θα πουν. Εμένα τι μου το λέτε;
Δεν θέλω να επαναλάβω τα ίδια. Νομίζω πως Ελληνικά γνωρίζεις και μπορείς να κατανοήσεις την ουσία του μηνύματος μου. Επισημαίνω πως λύση χωρίς εγγυήσεις είναι δυνατόν να υπάρξει και αυτό είναι το αυτονόητο που πρέπει να ζητήσεις από κάποιον που και έχει εισβάλλει και έχει παραβιάσει συνθήκες και είναι εξαιρετικά πολεμοχαρής και επιθετικός. Εσύ μας λες πως είναι αδιάλλακτο να ζητάμε να μη μπει στο ίδιο δωμάτιο το λιοντάρι με τα παιδιά μας και να αρκεστούμε στις διαβεβαιώσεις πως το μέχρι χθές άγριο λιοντάρι έγινε ήμερο. Συγγνώμη αλλά με ευσεβείς πόθους δεν κάνεις διπλωματία ούτε εξασφαλίζεις δικαιώματα.
“Αυτό που για σένα είναι αυτονόητο για εκείνον δεν είναι”
Σαφώς και δεν είναι τη στιγμή που θέλει να είναι και μέσα και έξω! Και τι να κάνουμε εμείς για αυτό; Αν μας ζητήσει και ολόκληρη τη πρωτεύουσα να του την δώσουμε επειδή αυτό δεν είναι αυτονόητο για τον Πασά Ερντογάν; Για Ευρωπαϊκό κράτος μιλάμε. Πρέπει να είναι σε θέση μόνο του να εξασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών. Αν αποδεχόμαστε επί της αρχής πως δεν είναι σε θέση να το κάνει για ποιά ενωποίηση μιλάμε;;; Αν δεν μπορεί να διασφαλίσει η ίδια η Κύπρος την ασφάλεια χωρίς εγγυήσεις η ενωποίηση ΔΕΝ γίνεται εξ’ ορισμού
Η συνθήκη Daytone προήλθε ως αμερικανικό προϊόν που αφού έσπειρε θρήνο και θύματα με σκοπό τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και έφερε τριχοτόμηση της Βοσνίας, όπως και φτώχεια στον λαό της τότε. Εγώ δεν μιλάω για τέτοιο καθεστώς διχοτόμησης της Κύπρου.Αυτό επιθυμούν η ΗΠΑ και η ΕΕ όπως αποδείχτηκε.
Μιλάς για παραχώρηση εδαφών. Εγώ δεν αποδέχομαι διχοτομημένη Κύπρο με παραχώρηση εδαφών αλλά για ενιαία Κύπρο. Αν απομονωθεί η Τουρκία μπορεί να υπάρξει αυτό το κράτος, που θέλω να πιστεύω και οι λαοί το θέλουν.
“Και πώς κατοχυρώνεται η ισονομία και ισοπολιτεία; Σε ένα ενιαίο κράτος οι τ/κ θα είναι μειοψηφία και συνεπώς η κυβέρνηση θα είναι πάντα ε/κ”
Όταν το κράτος είναι ανεξάρτητο, δημοκρατικό και ενιαίο Κυπριακό, θα αποτελείται ΜΟΝΟ από πολίτες όχι από μειοψηφίες, αυτό βέβαια προϋποθέτει ανάπτυξη συνείδησης “Κυπριακής” και όχι συνείδηση της κάθε πλευράς. Οι λαοί από μόνοι τους αποβάλλοντας τους προστάτες που τους ρήμαξαν μπορούν να το κατορθώσουν όταν υπάρχει ένα ενιαίο Σύνταγμα και ενιαία κυβέρνηση που τους αντιμετωπίζει ΄όλους ως Κύπριους πολίτες.Αντιθέτως οι εγγυήτριες δυνάμεις αποδειχτηκαν προστάτες νταβατζήδες που εμπόδισαν την ειρήνη ανάμεσα σε αλλόθρησκους πολίτες, διχοτόμησαν το κράτος τους και τους υποχρέωσαν να ζουν στην φτώχεια, την προσφυγιά και το μίσος. Η Τουρκία έκανε τον πόλεμο όχι ο λαός της Κύπρου της κάθε πλευράς.
“ε/κ πολίτες θα προσφύγουν μαζικά σε ε/κ δικαστήρια για να διεκδικήσουν περιουσίες και αποζημιώσεις”
Αν αφήσουν την Κύπρο να γίνει ελεύθερο, ανεξάρτητο και ενιαίο κράτος, που θα αντιμετωπίσει όλους σαν πολίτες της, τότε μπορεί να τα ρυθμίσει. Τότε και οι δυο πλευρές πολιτών θα είναι σε θέση αμοιβαία να συμβιβαστούν κοιτάζοντας το μέλλον. Γι αυτό μίλησα να μοιραστεί γη και σπίτια σε όλους όσους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους και τότε κανείς δεν θα προσφύγει. Αυτό μπορεί και να ρυθμιστεί τώρα.Μετά από 40-50 χρόνια, δεν μπορεί να δημιουργείς νέα προσφυγιά. Μπορείς όμως να αποκαταστήσεις τους πρόσφυγες
Η διχοτόμηση δεν είναι λύση για τους λαούς. Ενισχύει την πιθανότητα μελλοντικών ρήξεων, χειρότερων υποθέτω και την διατήρηση της φτώχειας και του μίσους
“Επισημαίνω πως λύση χωρίς εγγυήσεις είναι δυνατόν να υπάρξει”
Αυτό πώς το ξέρεις; Μιλάς για κάτι που δεν έχει γίνει ακόμα οπότε μόνο εκτιμήσεις μπορούμε να κάνουμε.
Προσπαθείς να με πείσεις πως αυτό που λες είναι αυτονόητο και σου απαντώ πως δεν πρέπει να πείσεις εμένα, εγώ σε πιστεύω. Οι Τούρκοι όμως έχουν άλλη άποψη κι αυτό δεν μπορείς να το αλλάξεις, όσο αυτονόητο κι αν σου φαίνεται. Δεν διαφωνώ μαζί σου αλλά ότι και να λέμε εμείς δεν αρκεί για να καμφθεί η Τουρκία. Δεν υπάρχει κάποιο πανανθρώπινο δίκιο και δεν υπάρχει κανείς για να το επιβάλλει.
Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να σκεφτείς τι είναι προτιμότερο: Να καταρρεύσουν οι διαπραγματεύσεις με αφορμή το θέμα των εγγυήσεων ή να βρεθεί ένας συμβιβασμός για να προχωρήσουν; Δεν έχει εύκολη απάντηση αυτή η ερώτηση. Η μη λύση έχει κόστος. Σκέψου το εξής: Ο τουρκικός στρατός είναι ήδη εκεί και δίχως συμφωνία δεν θα φύγει. Δηλαδή βάζεις σαν προϋπόθεση την αποχώρηση του στρατού και δέχεσαι να καταρρεύσουν οι διαπραγματεύσεις. Μα αν καταρρεύσουν οι διαπραγματεύεις ΔΕΝ θα φύγει ο στρατός. Δέχεσαι να χάσεις αυτό που θεωρείς τόσο σημαντικό επειδή έβαλες όρο να μην το χάσεις! Βάζεις μια κόκκινη γραμμή και την παραβιάζεις εσύ ο ίδιος!
Για να χρησιμοποιήσω το παράδειγμά σου, το λιοντάρι δεν θα μπει στο δωμάτιο επειδή θα το δεχτείς εσύ. Το λιοντάρι είναι ήδη μέσα στο δωμάτιο κι εσύ αποφασίζεις να φύγεις και να το αφήσεις εκεί με τα παιδιά σου. Η θέση σου δεν είναι ορθολογική. Αυτό που θέλεις είναι να εξασφαλίσεις την ασφάλεια των παιδιών. Ε, τότε κάνε αυτό. Βρες τον τρόπο να ξεδοντιάσεις το λιοντάρι ή να το κοιμήσεις και να το βγάλεις σηκωτό. Μην είσαι σίγουρος πως αυτό δεν μπορεί να γίνει. Διάβασε το παρακάτω:
http://www.kathimerini.gr/884836/article/epikairothta/kosmos/eurasia-group-gia-kypriako-oi-eggyhseis-kai-oxi-to-edafiko-odhghsan-sto-nayagio
Αν αληθεύει αυτό που λέει και ο Ερντογάν θέλει την παραμονή του στρατού κυρίως για επικοινωνιακούς λόγους αλλά ταυτόχρονα θέλει τη συμφωνία, τότε η ε/κ πλευρά δεν πρέπει να βάλει σε καμία περίπτωση κόκκινη γραμμή για τις εγγυήσεις. Είναι απολύτως βέβαιο πως μπορεί να βρεθεί τρόπος να ικανοποιηθούν και οι δύο πλευρές.
Edit: Σύμφωνα με το tvxs η διαπραγμάτευση κατέρρευσε εξαιτίας του Κοτζιά
http://tvxs.gr/news/ellada/beto-kotzia-me-apeili-paraitisis-piso-apo-adieksodo-sto-kypriako
Σύμφωνα με το δημοσίευμα Αναστασιάδης και Ακιντζί είχαν συμφωνήσει σε σταδιακή αποχώρηση των στρατευμάτων, Τσίπρας και Ερντογάν το είχαν δεχτεί αλλά ο Κοτζιάς έβαλε βέτο απαιτώντας να συμφωνηθεί ακριβές χρονοδιάγραμμα πριν από οποιαδήποτε συμφωνία.
Πόσο σίγουρος είσαι πως φταίνε οι Τούρκοι που δεν έγινε η συμφωνία;
Πρώτα από όλα κανείς δεν είπε ότι το Κυπριακό είναι ένα εύκολο πρόβλημα. Για αυτό άλλωστε όταν διαφωνούν κάποιοι για ένα θέμα χωρίς να συμφωνούν έχει βγει η έκφραση “το Κυπριακό θα λύσετε?”.
Άρα προσφανώς δεν υπάρχει κάποια καλή λύση είτε συμβεί το Α είτε το Β. Όχι τέλεια, ούτα καν καλή.
Η δική μου προσωπική γνώμη είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να αποχωρήσει (προσωρινά έστω για το ορατό μέλλον, σαν πρώτο βήμα) από τον ρόλο του “εγγυητή” της ασφάλειας της Κύπρου ακόμη και αν παραμείνει η υπάρχουσα κατάσταση με τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής.
Πρώτον τα τουρκικά στρατεύματα είναι Κυπριακό πρόβλημα και όχι ελληνικό, και το Κυπριακό πρόβλημα είναι διεθνές πρόβλημα και όχι ελληνοτουρκικό. Και δεύτερο είναι αστείο το δόγμα του “εννιαίου αμυντικού χώρου” Ελλάδας-Κύπρου όταν όλοι γνωρίζουν ότι πρακτικά δεν υφίσταται κάτι τέτοιο. (άμα είχαμε αεροπλανοφόρα, εναέρια τάνκερ, αεροπορική υπεροχή κτλ δηλαδή τον 6ο στόλο των ΗΠΑ ή τον στόλο της Βόρειας θάλασσας των Ρώσων οκ)
Άρα πρακτικά η Ελλάδα ούτε μπορεί να εγγυηθεί κάποια ασφάλεια της Κύπρου, ουτε και χρειάζεται να θέλει να κάνει κάτι τέτοιο. Κύπριοι σόρρυ αλλά καλύτερα και για εσάς είναι να προσαρμόσετε την διπλωματία σας στην πραγματικότητα.
Και αν έστω η de facto κατάσταση μετατραπεί σε de jure πάλι τους Κύπριους αφορά (και τις δύο πλευρές) και δικό τους θέμα είναι να επιλέξουν αν θέλουν να ενωθούν ή όχι. Αλλά ακόμη και αν επιλέξουν να ενωθούν με εγγυητή της σταθερότητας την Τουρκία, εγώ προσωπικά δε βλέπω τον λόγο γιατί η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει σε αυτό τον ρόλο. Η όλη κατάσταση είναι νοσηρή επειδή το θέλει η Τουρκία, αν θέλουν οι Κύπριοι ας διαλέξουν αυτή την ένωση που τους προσφέρει η Τουρκία με εγγυήτρια την ίδια, δικαίωμα τους θεωρώ ότι είναι, αλλά και εμείς ως ξεχωριστό κυρίαρχο Κράτος δεν έχουμε την υποχρέωση να ακολουθήσουμε.
Τα τουρκικά στρατεύματα αν θα φύγουν ή όχι και πως, δεν βλέπω πως είναι το μείζον για την Ελλάδα. Αυτό είναι θέμα της Κύπρου, της Τουρκίας, και της διεθνούς κοινότητας. Ας μείνουν. Θα δούμε.
ΥΓ: Αυτά τα λέω σαν προσωπικές απόψεις δεν τα λέω για να δασκαλέψω τους άλλους. Ούτως ή άλλως δεν έχω παρακολουθήσει λεπτομερώς το θέμα των διαπραγματεύσεων γιατί ως κάτοχος ελληνικού διαβατηρίου και όχι κυπριακού δεν με αφορά και άμεσα παρά μόνο έμμεσα. Και σκέφτομαι τι είναι καλύτερο για την Ελλάδα, και όχι για την Κύπρο, αν αυτά τα δύο ταυτίζονται καλώς αλλά αν είναι να πω τι γνώμη μου για το τι είναι πιο καλή επιλογή θα σκεφτώ τα συμφέροντα τα δικά μας και όχι απαραίτητα ολόκληρου του ελληνισμού. Φυσικά και να βοηθούμε τους Κύπριους όπως μπορούμε να ειρηνεύσουν αλλά πραγματικά δεν νομίζω ότι έχουμε συμφέρον να είμαστε εγγυητές.
Δεν αποκλειεται καθόλου!!
Δεδομένου οτι οι “μεταρρυθμιστες” τυπου Κυριακου σταυροκοπιουνται και προσεύχονται υπο το βλεμμα των καμερων μαλλον ο Ορθοδοξος Θεουλης ψηφιζει “μεταρρυθμιση”.
Ε, ο Σημιτης πρωταρχηγος της “μεταρρυθμισης” ηταν, καπως παραπανω θα μετραει ο λογος του στον Κυριο υμων. Και στην Παναγια ενδεχομενως. Δε ξερω με το Αιγαιο και την Ευρωπαϊκή Ενωση ποιος απο τους δυο ασχολειται κυριως.
Ομολογώ πολυ ευστοχη παρατήρηση.
Μπραβο.
Γεωργία, όπως ακριβώς και στις πολιτικές σου απόψεις, μιλάς για μια ουτοπία, ένα καταπληκτικό μέρος που υπάρχει στη φαντασία σου αλλά δεν το έχει δει ποτέ κανένας ούτε ξέρει κανένας πώς να φτάσει εκεί. Συνεπώς δεν έχει νόημα η συζήτηση. Δεν μπορώ να σου αποδείξω πως αυτό που λες δεν γίνεται όπως δεν μπορώ να αποδείξω σε έναν πιστό χριστιανό πως δεν υπάρχει παράδεισος. Δεν μπορώ επίσης να σε πείσω πως έχω καλύτερη πρόταση γιατί δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από τον παράδεισο. Συνεπώς, αδιέξοδο. Σε χαιρετώ και τα λέμε.
Αν κατάλαβα καλά, η ελληνoκυπριακή πλευρά παλεύει για ένα σχέδιο, κάπως χειρότερο από το σχέδιο Ανάν, καθώς αποδεικνύεται πως όσο περνά ο καιρός, η πιθανότητα κάποιας επανασύστασης μια μορφής ενιαίας Κύπρου ως κρατικής οντότητας, εξαερούται. Και τα πανηγύρια τότε που «δεν παρέδιδε κράτος για να λάβει κοινότητα» όπως διακήρυττε ο ηρωικός Πρόεδρος;
Υπάρχει και η αλλαγή βάσης της λύσης του προβλήματος : αποδοχή της διχοτόμησης έναντι επιστροφής εδαφών.
Οι “απορριπτικοί” μπορεί να το σκέφτονται αλλά δεν το λένε ανοιχτά.
Σας διαψεύει η πραγματικότητα
Ουδέποτε συνέβη κάτι τέτοιο εξαιτίας της συμφωνίας της Μαδρίτης. Μια συμφωνία η οποία παρεμπιπτόντως ψηφίστηκε από το σύνολο της Ελληνικής βουλής, πλην ΚΚΕ
γιατι ρε ;; επειδη θα πεσει το εθνικισταριο να μας φαει ;; λοιπον…. πρωτα ομως, ας μας πει καποιος…. αν ειχαμε δεχτει (ντε γιουρε) την διχοτομηση…δηλ. το κρατος του βορρα…..θα μπορουσε νομικα, να διεκδικει μεριδιο απο τους πορους ;;
ΑΝ ΟΧΙ, τοτε γιατι να μην τους την βγουμε, απο κει που δεν το περιμενουν ;; φανταζεστε την πλακα ;; να τους αναγνωριζουμε εμεις, και αυτοι να μην το θελουν !!!!!!!!!!…. ΠΩΣ ;;;; ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ,,,,,
για να μην θιξουμε εδω, το ποσο εκσυγχρονησε την κυπριακη οικονομια η εισβολη…. ρωτηστε τον Μηλιο να σας το πει… αυτος μας τα απεδειξε αυτα….τοτε, απο τις σελιδες του *σχολιαστη*…. θυμασαι μπιστη ;;;
οποτε παλι κατι τουρκικο, θα την απογειωσει και παλι….η τουρκια ως -μη- παραγωγος τεχνολογιας, η οικονομια της συν τω χρονω θα πεφτει, και της κυπρου ως εκ των πορων θα ανεβαινει, οποτε στο μελλον, αν θελουμε ακομη επανενωση του νησιου, αυτη να γινει τοτε, τοτε που θα ειναι καλυτερα τα πραγματα για την κυπρο….. πρεπει λοιπον, να τους κοπει το χερι στους πορους,,,, αν αυτο γινει με το ντε γιουρε της διχοτομησης… ε τοτε ας αρχιζουμε να αλληθωριζουμε κι ετσι…και να δουμε, ποιος θα χασει τελικα…. αλλα απο τα εθνικιστικα μας κομπλεξ, μπορουμε να απαλλαχθουμε ;; εμ δεν μπορουμε….και σαυτο ακριβως εγκειται και το κυπριακο απο γεννησιμιου του, απο την μητρα του που λεμε…..ε ναι μπρε…