Μπορεί αυτήν την στιγμή η χώρα να αντιμετωπίζει σοβαρότερα προβλήματα, όμως ο πολιτικός τζόγος δεν σταματά ποτέ και τα ταμπλό στα οποία εκτυλίσσεται είναι πολλά.
Ενα από αυτά είναι και η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, μέσω της οποίας αναμένεται να παίξει τα πολιτικά του χαρτιά ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η απόφαση και η πρωτοβουλία, ως γνωστόν, ανήκει στον Πρωθυπουργό.
Και υπ’ αυτήν την έννοια είναι τουλάχιστον περίεργο να κάνει δική του πρόταση κάποιος άλλος. Πόσω μάλλον από τη ΝΔ και μάλιστα θεσμικός.
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης έσπευσε λοιπόν να προτείνει Πρόεδρο. Και δεν είναι άλλος από τον σημερινό ένοικο της Ηρώδου Αττικού, 21.
Είπε ο κ. Κακλαμάνης την Τετάρτη στον «Θέμα 104,6»: «Οταν έχεις έναν άνθρωπο, που ιδεολογικά προέρχεται από την παράταξή σου και μπορείς να τον εκλέξεις με 240 ψήφους, δεν χρειάζεται να ψάχνεις γι’ άλλον».
Και συνέχισε λέγοντας ότι είναι εφικτή μια τέτοια ευρεία πλειοψηφία και ότι δεν μπορούμε να πάμε σε τρίτη ψηφοφορία για να βγάλουμε Πρόεδρο. Στη συνέχεια, χαρακτήρισε «απολύτως επιτυχημένη τη θητεία» του κ. Παυλόπουλου, σχολιάζοντας ότι δεν ξέρει πού θα βρισκόταν η Ελλάδα εάν το καλοκαίρι του 2015 δεν ήταν στην Προεδρία της Δημοκρατίας ο σημερινός ένοικος της Ηρώδου Αττικού 21.
Θα μπορούσαν όλα αυτά να είναι απλώς μία συζήτηση άνευ σημασίας, αφού άλλος αποφασίζει. Δεν αποκλείεται και να κάνει κάποιες παραπλήσιες σκέψεις ο κ. Μητσοτάκης, αν και θα είχε τους λόγους του να μην ψηφίσει τον κ. Παυλόπουλο το 2015: προφανώς δεν τήρησε από καπρίτσιο τέτοια στάση.
Δεν παύει όμως να υπάρχει μία παραδοξότητα όταν ένας θεσμικός παράγων προτρέχει και ανακατεύεται σε θέματα που δεν είναι της αρμοδιότητάς του.
Μπορεί φερ’ επείν να εκληφθούν τέτοιου είδους παρεμβάσεις ως μήνυμα προς τον Πρωθυπουργό. Οτι, δηλαδή, μία μερίδα βουλευτών της ΝΔ, είτε αυτοχαρακτηρίζονται «καραμανλικοί», είτε όπως αλλιώς θέλουν, δεν θα ψήφιζαν κάποια άλλη πρόταση του κ. Μητσοτάκη. Τραβηγμένο, αλλά όχι και αβάσιμο…
Από την άλλη, καλό είναι να εκφράζονται προσωπικές απόψεις, αλλά όχι και να παρουσιάζονται τόσο ηρωϊκά τα πράγματα για το καλοκαίρι του 2015.
Γιατί μπορεί ο σημερινός Πρόεδρος να έπαιξε στην κρίσιμη στιγμή τον ρόλο του, αλλά είχε προηγουμένως αποδεχθεί να διεξαχθεί εκείνο το θλιβερό δημοψήφισμα με αυτό το αδιανόητο ερώτημα:
«Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25.06.2015 και αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία συγκροτούν την ενιαία πρότασή τους;
Το πρώτο έγγραφο τιτλοφορείται «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond» («Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και πέραν αυτού») και το δεύτερο «Preliminary Debt sustainability analysis» («Προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους»). Όσοι από τους πολίτες της χώρας απορρίπτουν την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ/ΟΧΙ. Όσοι από τους πολίτες της χώρας συμφωνούν με την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ/ΝΑΙ»…
