Οι διάλογοι των υπευθύνων της Πυροσβεστικής την ώρα της τραγωδίας στο Μάτι και της αγωνίας στην Κινέτα, υποτίθεται ότι θα έπρεπε να μας προκαλέσουν σοκ. Και πράγματι, είναι λογικό ο πολίτης να θυμώνει όταν μαθαίνει ότι εκείνες τις στιγμές οι αξιωματικοί του Σώματος υιοθετούσαν κοινό υβρεολόγιο, αναφερόμενοι σε ανθρώπους που έχαναν τις ζωές τους στις φλόγες.
Ναι, φυσικά το «Άσε να καούν τα όρνια» που εκστόμισε αξιωματικός, είναι εξοργιστικό. Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι τι τελικά έπραξε αυτός ο αξιωματικός εν ώρα καθήκοντος. Ανήκει άραγε σε αυτούς που έλαβαν λάθος αποφάσεις στην πιο κρίσιμη στιγμή ή συμμετείχε με αυτοθυσία στην προσπάθεια κατάσβεσης; Ενδεχομένως να έγιναν και τα δύο. Διότι αν βάλεις από τη μία τις εικόνες των Πυροσβεστών που μάχονται στις φλόγες και από την άλλη τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες, αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό που μένει τελικά δεν είναι ο επαγγελματισμός, αλλά το φιλότιμο. Πυροσβέστης είναι αυτός που βρίζει στο τηλέφωνο, πυροσβέστης είναι και εκείνος που στέκεται απέναντι στη φωτιά. Σε αυτόν τον τόπο είναι τελικά, το φιλότιμο που έρχεται και σώζει τα πράγματα. Ο επαγγελματισμός βρίσκεται πάντα σε σχετική σπανιότητα.
Η κοινή γνώμη είναι ασφαλώς θυμωμένη και με τις ποινικές διώξεις που ασκήθηκαν κατά των υπευθύνων του κρατικού μηχανισμού. Τα αδικήματα είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα, όχι επειδή οι δικαστικές αρχές επιδεικνύουν επιείκεια, αλλά επειδή δεν υφίσταται το στοιχείο του δόλου και του προσωπικού οφέλους που θα στοιχειοθετούσαν το κακούργημα. Ούτως ή άλλως και με αυτές τις κατηγορίες, η καμπάνα μπορεί να ηχήσει δυνατά. Ο πρώην νομάρχης Ηλείας και ο πρώην δήμαρχος Ζαχάρως καταδικάστηκαν σε δέκα χρόνια φυλάκιση για της πυρκαγιές του 2007. Με αναστολή. Ασφαλώς η μεγαλύτερη τιμωρία ήρθε από την απαξίωση που τους επεφύλαξαν οι συμπατριώτες τους. Ας ελπίσουμε ότι το ίδιο θα συμβεί και τώρα.
Και ας μη ξεχνάμε ότι η πιο χυδαία, η πιο ανήθικη πράξη εκείνου του δράματος, το θεατρικό σκετς του κυβερνητικού επιτελείου, δεν γίνεται να τεθεί σε δικαστική κρίση. Το θράσος, ο κυνισμός και η ύβρις εκείνων των ανθρώπων, με πρώτο τον Πρωθυπουργό, δεν θα μπουν στο ζύγι. Και οι υπαίτιοι συνεχίζουν να κουνάνε το δάχτυλο με το θράσος της μαϊμούς που φόρεσε ένα ψεύτικο στέμμα και παριστάνει τον βασιλιά.
