Με τους παρανοϊκούς, που αιματοκύλισαν τον Νοέμβρη το Παρίσι και τώρα τις Βρυξέλλες, δεν βγαίνει άκρη. Οποιος είναι αποφασισμένος να γίνει κομμάτια για να τιμωρήσει άλλους στο όνομα του (όποιου) θεού, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Οσοι βομβαρδισμοί κι αν γίνουν κατά των ισλαμοφασιστών στη Συρία, όσα μέτρα κι αν πάρουν οι αστυνομίες στην Ευρώπη.
Επομένως, το μοναδικό ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν η παράνοια, το μίσος και ο θρησκευτικός φανατισμός, οι «αρετές» των ισλαμοφασιστών, μπορούν να νικήσουν τη Δημοκρατία και την ανεκτικότητα, που χαρακτηρίζουν τον δυτικό κόσμο. Αυτός είναι ο «πόλεμος» που γίνεται στην Ευρώπη.
Ναι, αυτή η Ευρώπη, στην οποία ζούμε, έχει κάμποσα κουσούρια: λιτότητα, φτώχεια, ανεργία και τώρα τελευταία κλειστά σύνορα. Για τους απαιτητικούς ευρωπαίους πολίτες όλα αυτά την καθιστούν προβληματική και, για κάποιους, απωθητική. Ομως, ας σκεφθούμε ότι, παρόλα αυτά και με όλα αυτά, η Ευρώπη είναι μια όαση στον παγκόσμιο χάρτη. Είναι η περιοχή του κόσμου που θέλουν να ζήσουν οι φτωχοί και κατατρεγμένοι όλου του κόσμου.
Στις ευρωπαϊκές χώρες ζουν και εργάζονται εκατομμύρια άνθρωποι από όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Μπορεί να μην αντιμετωπίζονται παντού σαν τους γηγενείς, μπορεί να εμφανίζονται κρούσματα ρατσισμού, αλλά αυτός δεν είναι ο κανόνας. Ακόμα και στη δοκιμαζόμενη από την οικονομική κρίση Ελλάδα, όπου έχουμε και φαινόμενα Μανωλάδας, εκατομμύρια οικονομικοί μετανάστες έζησαν αρμονικά με τους ντόπιους. Το ελληνικό σύστημα υγείας δεν πετάει κανέναν ξένο έξω από τα νοσοκομεία του, το σύστημα κοινωνικής προστασίας (παιδικοί σταθμοί, επιδόματα) ισχύει και για τους ξένους.
Ο πόλεμος, λοιπόν, δεν είναι με τους λίγους ή περισσότερους ισλαμοφασίστες, που ανατινάζονται και σκορπούν το θάνατο στο όνομα του όποιου θεού. Ετσι κι αλλιώς, αυτού του είδους η παράνοια δύσκολα αντιμετωπίζεται
Αυτή είναι η Ελλάδα, αυτή και η Ευρώπη. Τα εκατομμύρια μουσουλμάνοι, που φεύγουν από τις πατρίδες τους, προτιμούν την Ευρώπη για να ζήσουν. Η Ευρώπη έχει προηγμένο δικαιϊκό σύστημα, που δεν κόβει χέρια και κεφάλια όσων καταδικάζονται για αδικήματα, όπως γίνεται στις θρησκευτικές δικτατορίες των -πλούσιων και μη- μουσουλμανικών χωρών.
Ποια σύγκριση μπορεί να γίνει; Οι άνθρωποι από τον υπόλοιπο κόσμο, που έχουν επιλέξει να ζουν στην Ευρώπη, γνωρίζουν καλά πώς ζουν αυτοί και πώς οι δικοί τους στις χώρες καταγωγής τους. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας πόλεμος με αυτούς.
Φυσικά, μέσα στα τόσα εκατομμύρια, δεν μπορεί να λείπουν οι παρανοϊκοί είτε εισαγόμενοι είτε ντόπιοι. Είναι αυτοί που θέλουν να μεταφέρουν το θρησκευτικό μίσος και τον φανατισμό στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, στις οποίες ζουν εκατομμύρια συμπατριώτες τους. Είναι αυτοί που μισούν τις ανοιχτές κοινωνίες, γιατί θέλουν να τις κάνουν σαν τις δικές τους: κλειστές, φανατικές, θρησκευτικές δικτατορίες, ανελεύθερες, καταπιεστικές ιδιαίτερα για τις γυναίκες.
Είναι πολύ πιθανό τα χτυπήματα αυτά των ισλαμοφασιστών να φέρουν αλλαγές στον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής. Να ενισχύσουν τα ρατσιστικά, ξενοφοβικά και ακροδεξιά κόμματα, δείγματα ήδη υπάρχουν. Το χειρότερο θα είναι να «δικαιώσουν» ηγέτες χωρών αυτής της κατηγορίας, που ήδη πρωτοστατούν για το κλείσιμο των συνόρων, με αφορμή και τις προσφυγικές μεταναστευτικές ροές.
Η Ευρώπη έχει μεγάλη παράδοση δημοκρατίας και ανεκτικότητας απέναντι στο ξένο και το διαφορετικό. Μοιραία θα επηρεαστεί από τα χτυπήματα αυτά. Αλλά η Ευρώπη δεν μπορεί να γίνει περίκλειστο φρούριο. Δεν μπορεί να γίνει μισαλλόδοξη και ρατσιστική. Γιατί τότε οι παρανοϊκοί, που χτυπάνε αεροδρόμια, μετρό και θέατρα, θα έχουν πετύχει το στόχο τους. Θα μας έχουν κάνει σαν τα μούτρα τους.
Ο πόλεμος, λοιπόν, δεν είναι με τους λίγους ή περισσότερους ισλαμοφασίστες, που ανατινάζονται και σκορπούν το θάνατο στο όνομα του όποιου θεού. Ετσι κι αλλιώς, αυτού του είδους η παράνοια δύσκολα αντιμετωπίζεται. Ομως, αυτή η παράνοια δεν μπορεί να νικήσει, όσα τρομοκρατικά χτυπήματα κι αν κάνει.
Ο πόλεμος που θα έχει να αντιμετωπίσει από εδώ και στο εξής η Ευρώπη θα είναι μεταξύ των αξιών της ανοιχτής κοινωνίας και του μίσους. Αυτός ο πόλεμος πρέπει να κερδηθεί.
..και θα κερδηθεί!!!!!!
Η ΕΕ είναι η κόλαση επί της γης και αυτό αποδεικνύεται από ότι η Αν.Ευρώπη θέλει να φύγει τρέχοντας. Το ότι θέλουν να έρθουν Αφγανοί που έχουν το δεύτερο χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο στον κόσμο δεν μου λέει τίποτα. Στην ΕΕ γιατί τους υποσχέθηκαν άσυλο. Όπως Πακιστανοί Μπαγκλαντεσιανοί και Ινδοί πάνε για δουλειά στην Κίνα και στην Σ.Αραβία. Η διαφορά είναι ότι η ΕΕ δεν τίμησε τις υποσχέσεις της και τους έκλεισε στη Ελλάδα. Ακόμα δεν έχουν αποφασίσει αν δέχονται άσυλο ή όχι. Η πολιτική αυτή έχει στοιχίσει 17.000 νεκρούς. Το 90% μεταξύ Ιταλίας και Λιβύης. Αυτό είναι ντροπή για όποιον θέλει να συγκαταλέγεται στο ανθρώπινο γένος.
Όταν ο Hobbes* συνάντησε τα επιχειρήματα που αναρτήθηκαν τις τελευταίες ημέρες στο protagon, αναθεώρησε και αναφώνησε: “Ήμαρτον! Έλαθον! Τελικά μπορεί, ναι μπορεί να υπάρξουν τέχνες, γράμματα και κοινωνία, έστω και αν το κράτος δεν προστατεύει τους πολίτες του τη στιγμή που οι φανατικοί τους βομβαρδίζουν στα σπίτια τους**. Αρκεί να είμαστε ανεκτικοί! Και, προπάντων, να μην είμαστε ισλαμοφοβικοί***! Αφού το γράφει ο κος Ταδε στο protagon, έτσι είναι!”.
* Hobbes, (1661) ‘Leviathan’, chapter XIII: “[…] Whatsoever therefore is consequent to a time of war, where every
man is enemy to every man, the same consequent to the time wherein men live without other security than what their own strength and their own invention shall furnish them withal. In such condition there is no place for industry, because the fruit thereof is uncertain: and consequently no culture of the earth; no navigation, nor use of the commodities that may be imported by sea; no commodious building; no instruments of moving and removing such things as require much force; no knowledge of the face of the earth; no account of time; no arts; no letters; no society; and which is worst of all, continual fear, and danger of violent death; and the life of man, solitary, poor, nasty, brutish, and short. […]”
** Αλήθεια, μία ερώτηση προς όλους εκείνους που αναφέρετε διάφορες απίθανες εξιστορήσεις, για να δικαιολογήσετε τις βόμβες. Το Βέλγιο, που έχει υποδεχθεί τόσους μουσουλμάνους από τη 10ετία του 70, τί τους έφταιξε;
*** Προσωπικά, αν μου έθεταν το δίλημμα αν θα ήθελα να είμαι ναζι-φοβικός ή ναζι-ανεκτικός, στο Β’ ΠΠ, δε θα το σκεφτόμουν. Χίλιες φορές ισλαμοφοβικός και ας χοροπηδάτε!
Συμφωνούμε μ’ αυτά που λέτε, αλλά πείτε μας πως γίνεται ενα παιδάκι βομβιστής?? Πόσο εύκολο ειναι για ένα παιδι, που σκάει μια δυτική βόμβα στο σχολείο και σκοτώνει δεκάδες φίλους του, να οδηγηθεί σ αυτόν τον ακραίο δρόμο?
Ποιος είναι ο εχθρός;;Για να κερδίσεις έναν πόλεμο οφείλεις να γνωρίζεις ποιον πολεμάς.
Δεν υπάρχει καλή βόμβα. Και τα παιδιά που τη ρίχνουν είναι κακά, σε όποια θρησκεία ή ιδεολογία κι αν ανήκουν. Ειδικά όταν επιθυμία τους είναι να σκοτώσουν άλλους, όχι μόνο τον αρρωστημένο τους εαυτό. Η θέση τους είναι σε φυλακή, ψυχιατρείο και μνήμα… πουθενά αλλού.