Αυτή τη στιγμή που γράφω ο φίλος Αντρέας από το Λονδίνο μου λέει ότι τα polls δείχνουν Bremain. Μια χαρά θα πεις. Μέχρι την προηγούμενη Πέμπτη το πρωί τα polls έδειχναν ότι η πλειονότητα των Βρετανών μας κουνούσε μαντήλι. Εκείνη την ημέρα ένας παρανοϊκός ακροδεξιός κατακρεούργησε την Jo Cox, μια θαρραλέα βρετανή βουλευτή, μαχητική υπέρμαχο του Remain. Αυτό, το πρωτοφανές για την Βρετανία πολιτικό έγκλημα, λένε οι αναλυτές, γύρισε το κλίμα και τη δυναμική του Brexit. Με άλλα λόγια μας λένε ότι αν αποτραπεί απόψε το βράδυ η απομάκρυνση της Βρετανίας από την ΕΕ, αυτό μάλλον θα το χρωστάμε στην ακούσια θυσία της Jo Cox.
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την φιλελεύθερη, αντιπροσωπευτική δημοκρατία; Η δυναμική του Brexit δημιουργήθηκε από τον εξτρεμιστικό, δημαγωγικό και χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα λόγο των Βρετανών λαϊκιστών και ανασχέθηκε ή θα ανατραπεί από ένα τρομερό έγκλημα για το οποίο, εμμέσως, ευθύνονται ηθικά οι ίδιοι.
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την ουσιαστική λειτουργία της δημοκρατίας, πολύ περισσότερο όταν συμβαίνουν στην κοιτίδα της, με την μορφή που την εννοούμε σήμερα; Τι αξία θα έχει και πόσο ουσιαστικά θα επηρεάσει το αποτέλεσμα τις εξελίξεις στη Βρετανία και την υπόλοιπη Ευρώπη; Τι αξία θα έχει σε βάθος χρόνου το αποτέλεσμα ενός διχαστικού δημοψηφίσματος κατά το οποίο, το μέλλον μιας ηπείρου επηρεάζεται, όχι από τη λογική και τα επιχειρήματα, αλλά από το θυμικό και τον λαϊκίστικο εξτρεμισμό.
Το βρετανικό δημοψήφισμα είναι μια από τις πολλές δοκιμασίες που έρχονται σε μια Ευρώπη και έναν κόσμο που μοιάζει να μην έχει προσανατολισμό, στόχους, όραμα, προοπτική
Θα πω κάτι το οποίο πολλοί υποψιάζονται, αλλά ίσως φοβούνται να συνειδητοποιήσουν. Στις σημερινές ιδιαίτερα συνθήκες τα δημοψηφίσματα δεν είναι πάντα μια γνήσια και ψύχραιμη έκφραση της λαϊκής βούλησης και κυριαρχίας. Τις περισσότερες φορές είναι ο δημοκρατικοφανής μανδύας της ποδηγέτησης μιας εν γένει δυσαρεστημένης και φοβισμένης κοινής γνώμης από τον λαϊκίστικο εξτρεμισμό. Στην ουσία υπονομεύουν τις βάσεις της σύγχρονης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας αποκλείοντας τη δυνατότητα του ψύχραιμου διαλόγου, των συμβιβασμών και συναινέσεων, της μελέτης των συνεπειών με στόχο τη βέλτιστη λύση. Μάλιστα όσο πιο χαλαροί, λάιτ και αναξιόπιστες είναι οι θεσμικές λειτουργίες μιας χώρας, τόσο πιο αναξιόπιστο και το αποτέλεσμα της διαδικασίας. Παράδειγμα το περυσινό δημοψήφισμα-φάρσα στη χώρα μας.
Ανεξάρτητα από το αποψινό αποτέλεσμα η Βρετανία αλλά και η Ευρώπη δεν θα είναι οι ίδιες. Οι δαίμονες έχουν απεγκλωβιστεί και σχηματοποιούν ένα νέο δυσμενές σκηνικό. Μέσα ή έξω από την Ευρώπη, ο λαϊκισμός και στη Βρετανία διαμορφώνεται σε δύναμη εξουσίας που θα επηρεάζει το πολιτικό σκηνικό εντός της αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Οι συνέπειες για τους ίδιους τους Βρετανούς δεν θα είναι μόνον οικονομικές. Ο πολιτικός ανορθολογισμός θα αποκτήσει σημαντικό -αν όχι κυρίαρχο- λόγο στη χώρα που μέχρι πριν λίγα χρόνια φαινόταν αδύνατον. Πώς θα αντιδράσουν οι άλλες εθνότητες; Πόσο εξασφαλισμένη θα είναι η ενότητα του ΗΒ στο εγγύς μέλλον;
Στην υπόλοιπη Ευρώπη έχουμε Ισπανία με εκλογές, λαϊκισμό και εθνικιστικά αποσχιστικά δημοψηφίσματα. Ας κοιτάξουμε τη Γαλλία, τον πρόχειρα κρυμμένο κάτω από τα άχυρα μεγάλο ασθενή Ιταλία, την Αυστρία, τις αυταρχικές ρωσσοφοβικές νεοδημοκρατίες της Βαλτικής και της Κεντροανατολικής Ευρώπης, την Τουρκία του Ερντογάν, την εγκλωβισμένη Ρωσία του Πούτιν, την παράλυτη Ελλάδα και από την άλλη πλευρά έναν υποψήφιο πρόεδρο των ΗΠΑ που κάνει τον Μπους τον νεότερο να μοιάζει με σοφό.
Το βρετανικό δημοψήφισμα είναι μια από τις πολλές δοκιμασίες που έρχονται σε μια Ευρώπη και έναν κόσμο που μοιάζει να μην έχει προσανατολισμό, στόχους, όραμα, προοπτική. Και όταν δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα μοιάζουν όλο και περισσότερο με αυτό που περιγράφει ο Μαρκ Μαζάουερ για τον μεσοπόλεμο στη «Σκοτεινή Ηπειρο».
Γι’ αυτό σας λέω. Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος. Το δημοψήφισμα της Πέμπτης δεν θα σημάνει ούτε λύτρωση, ούτε άμεση καταστροφή.
Οταν οι χώρες ξεκόλλαγαν από την βρεταννική Αυτοκρατορία και οδηγούντο κατά κρημνών, ουδείς το ονόμαζε υποτιμητικά «λαϊκισμό και εθνικιστικά αποσχιστικά δημοψηφίσματα»! Όλοι ωνόμαζαν την υπόθεσι Εθνική ανεξαρτησία και Αυτοδιάθεσι. Εκεί παρέδιδες στο Η.Β. την Εθνική σου ανεξαρτησία και εις αντάλλαγμα ελάμβανες προστασία, χρήματα, ανάπτυξι και πολιτισμό! Στα Επτάνησα οποιοδήποτε έργο αξίας έγινε (όπως η μεγάλη γέφυρα του Αργοστολίου) στους Αγγλους δεν οφείλεται;;
Αλήθεια!! Τώρα το να θέλης Εθνική ανεξαρτησία είναι κακώς νοούμενος εθνικισμός; Κι όταν τόθελε το Πακιστάν ήταν καλό;
Τώρα οι χώρες παρεχώρησαν την Εθνική τους ανεξαρτησία στην Ε.Ε. και τί έλαβαν ως αντάλλαγμα; Οικονομική εξόντωσι, ανασφάλεια και χλευασμό! Μας έλεγαν ότι τα σύνορα μας είναι σίγουρα πιά, “σύνορα της Ευρώπης”: Όμως στα Ιμια ΟΥΔΕΙΣ εσκέφθη καν να καλέση την Ε.Ε. να υπερασπισθή τα σύνορά μας! Μόνον τρελλοί περίμεναν να σπεύσουν Ιταλοί Λαγκουνάριοι ή Άγγλοι πεζοναύτες! Κι όταν η Ελλάς υπό το βάρος του ευρώ επτώχευσε εγνώρισε και γνωρίζει μόνον εξευτελισμούς και λοιδωρίες!
Και η λυδία λίθος του πράγματος: Λέγουν οτι η Ε.Ε. είναι καλή γιά την οικονομία: Πείτε μας: Ποία χώρα εντός της Ε.Ε. εβελτίωσε το επίπεδόν της; Η Αγγλία; Η Φινλανδία; Η Ιταλία; Η Ελλάς;
Και κάτι άσχετο: εσείς έχετε ήδη καταλήξει εις συμπεράσματα διά τις συνθήκες του φόνου της Jo Cox;; Qui bono?
Κάνετε λογικά λάθη κύριε Μαρίνη. Οι χώρες που ξεκόλαγαν από την Βρετανική Αυτοκρατορία ήταν κατακτήσεις με στρατιωτικά μέσα ή εξαγωρές σαν να ήταν οικόπεδα! Π.χ η Κύπρος αγοράστηκε έναντι χρημάτων από τους Τούρκους! Στην Ευρώπη οι χώρες άρχισαν μία διαδικασία πολιτικοοικονομικής ένωσης οικιοθελώς! Αυτό είναι μία μεγάλη διαφορά! Είναι φρικτό ψέμα ότι οι χώρες παρέδωασν την εθνική τους ανεξαρτησία στην ΕΕ! Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο! Οι χώρες κρατούν πεισματικά την εθνική τους ανεξαρτησία και ειδικά οι μεγαλύτερες, προσπαθούν, ακόμη μέσω αυτού του θεσμού, να ηγεμονεύσουν τις μικρότερες και οι μικρές να κοροιδέψουν όσο μπορούν τις μεγαλύτερες! Το Ευρωκοινοβούλιο και ο πρόεδρος της Κομισιόν , έχουν καταστεί από τα εθνικά κράτη, διακοσμητικά, όργανα, τα οποία ασκούν τυπικό και τελετουργικό έργο και όχι εξουσία ουσίας! Οποιαδήποτε ”οικονομική εξόντωση”, ΄άνασφάλεια” και ”χλευασμός”, οφείλεται ακριβώς στη μη παραμέρηση του εθνικισμού υπέρ της ένωσης! Το ότι π.χ στη ΕΕ δεν δέχονται να υπερασπίσουν τα σύνορα ” Ιταλοί Λαγκουνάριοι ή Άγγλοι πεζοναύτες”, αυτό οφείλεται στο ότι οι μεν νιώθουν Ιταλοί και οι δε Αγγλοι και προς το παρρόν υποσυνειδητα τουλάχιστον , δέχονται ως σύνορα όχι τα σύνορα της Ευρώπης , αλλά τα σύνορα της Ιταλίας ή της Αγγλίας. Η δε Έλληνες,, όπως και πολλοί άλλοι λαοί της Ευρώπης ,πάμε και ένα βήμα παραπάνω!. Δεν αισθανόμαστα απλά Έλληνες, αλλά αρεσκόμαστε και να φορτώνουμε τα λάθη και τις ”εθνικές” αδυναμίες μας στους άλλους! Η Ελλάδα δε πτώχευσε υπό το βάρος του Ευρώ. Πτώχευσε γιατί παρότι ενώ υιοθέτησε το Ευρώ, υπογράφοντας τους αντίστοιχους όρους, (χωρίς την παρουσία Αγγλικών Γαλλικών ή Γερμανικών κανονιοφόρων στο Πειραιά), δεν τήρησε τίποτε από αυτά που υπέγραψε! Αντιθέτως οι Ελληνικές κυβερνήσεις παρουσίασαν το Ευρώ ως ένα ”δώρο” με το οποίο θα αποκτούσαμε πρόσβαση σε φτηνό δανεισμό, και σκληρό νόμισμα, χωρίς να τονίσουν επαρκώς τις υποχρεώσεις δημοσιονομικής πειθαρχίας, μεταρυθμίσεων και λοιπών αλλαγών που απαιτούνταν, για να λειτουργήσει το Ευρώ ως κοινό νόμισμα και να φροντίσουν να κάνουν τα απαραίτητα ώστε αυτό το νόμισμα να γίνει ένα ευρωπαικό νόμισμα λειτουργικό και για την Ελληνική οικονομία. Δεν μας είπε κανείς να κάνουμε αυτά που κάναμε, ψηφίζοντας αυτούς που ψηφίσαμε, π.χ ,να δανειζόμαστε ασύστολα και να εκτοξεύσουμε τα ελλέιματα και τις δαπάνες, αντί να κάνουμε δημοσιονομική πειθαρχία! Ούτε να βαφτίζουμε ”θεομηνίες”, τις απαιτήσεις των τρακτερόβιων και λοιπών συμπαθών κατά τα άλλα κοινωνικών ομάδων. Να θεωρήσουμε τα χρήματα της ένωσης , απά χρήματα που μας στέλνουν οι κουτόγραγκοι για να τα φάμε, αντί να τα αξιοποιήσουμε επί της ουσίας υπέρ υμών, ή ότι τα υποτιθέμενα σύνορα της Ευρώπης, που θέλουμε οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι να υπερασπίζονται με το στρατό τους,βοηθήσαμε με την πολιτική της εκλεγμένης κυβέρνηση΄ς μας, να γίνουν, ”μπάτε σκύλοι”, αλέστε, πουλωντας κουτοπόνηρα αυτή τη στάση ανθρωπισμό με ξένα κόλυβα! Και φυσικά , ‘οταν τέθηκε ζήτημα φύλαξης των ”Ευρωπαικών συνόρων τόσο εμείς, όσο και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ξεφτιλίσαμε την έννοιά τους και καλέσαμε το ΝΑΤΟ ή τους…Τούρκους να τα υπερασπισθούν για λογαριασμό μας!! Αυτά είναι τα προβλήματα! ¨Οτι οι Γερμαναράδες θεωρούν ακόμη το Ευρώ ιδιοκτησία τους και Γερμανικό Μάρκο, οι Γάλλοι Γαλικό Φράνκο, οι Ιταλοί Ιταλική λιρέτα και εμείς…. σκληρή Δραχμή αλλά Σιμίτη! ¨Οτι οι Αγγλογάλλοι παραβίασαν με θράσσος τη συνθήκη του Μάαστριχτ όταν τους βόλευε και γίνονται βασιλικότεροι του βασιλαίως σε θέματα δημοσιονομικής πειθαρχίας, όταν πρόκειται για κράτη ή κρατίδια όπως είναι η Ελλάδα και η Κύπρος. ¨Όταν ”Ευρωπαιστές” όπως οι Γάλλοι και οι Ολανδοί καταψηφίζουν το Ευρωσύνταγμα και οι Αγγλοι ζητούν Brexit και τορπιλίζουν και αυτοί το κοινό νόμιασμα και την Ενωση με εθνικιστικά κριτήρια! Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ο εθβικισμός και ότι πρόρχεται από αυτόν κάνει την Ευρωπαική Ιδέα να καταρέει. Αν δεν υπάρξει ομοσπονδιακή, ενωτική λογική, η Ενωμένη Ευρώπη είναι κενό γράμμα και πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ των ισχυρών. Αυτοί που ψηφίζουν λαικιστές και Ευρωσκπτικιστές, απλά δεν αισθάνονται Ευρωπάιοι, αλλά Εθνικιτές. Αυτός είναι ο μόνος και αληθινός λόγος που αποτυνχάνει η Ενωση! Τα υπόλοιπα είναι κούφια λόγια!
Όπως διαδίδεται η “Πλεύση Ελευθερίας” θα ζητήσει την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στον δοκιμαζόμενο Βρετανικό λαό …
Διόρθωση οχι οι Αγγλογάλλοι, οι Γαλλογερμανοί παραβίασαν τη Συνθήκη Μάστριχτ ειδικκά το όριο του 3% του ελλείματος που ήταν ένα από τα κριτήρια σύγκλισης της συνθήκης!
ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ ΟΜΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ Η ΕΥΡΩΠΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΘΑ ΑΝΑΙΡΟΥΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΜΕΜΠΤΟΣ Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ, ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΑΦΗΣΑΜΕ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑΚΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΙΝΔΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ ΓΙΑ “ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ”!!