Ξέρω, έγιναν πολύ πιο σημαντικά πράγματα μέσα στο 2015: οι πνιγμοί στο Αιγαίο, οι επιθέσεις στο Παρίσι, οι τριπλές εκλογές και οι τριπλές πιρουέτες του Τσίπρα…
Αλλά δεν μπορώ να αγνοήσω το γεγονός πώς για πρώτη φορά στην Ελληνική και Παγκόσμια Ιστορία γυρίστηκε από εμάς η ακριβότερη κινηματογραφική, τηλεοπτική και ειδησεογραφική υπερπαραγωγή όλων των εποχών. Σε σχέση με το ρεκόρ των «Πειρατών της Καραϊβικής» που στοίχησαν 380 εκατομμύρια δολάρια και τον «Τιτανικό» που κόστισε 200, το blockbuster «Γιάνης εναντίον Eurogroup» στοίχησε στο ελληνικό κράτος πάνω από 80 δισεκατομμύρια ευρώ. Συγκρινόμενη δε με τη φετινή υπερπαραγωγή «Star Wars – the Force awakens», που είχε προϋπολογισμό μόνο 200.000 $ η «Βαρουφακειάς» κόστισε όσο 400 Star Wars – ταινία που στο πρώτο πενθήμερο της παγκόσμιας προβολής της εισέπραξε 529 εκατομμύρια!
Πρωταγωνιστής: μία μοναχική κωμικοτραγική φιγούρα, ο περιλάλητος Γιάνης, που μονοπώλησε επί ένα εξάμηνο την ελληνική και διεθνή δημοσιότητα, για να καταλήξει σταρ στο διεθνές κύκλωμα των διαλέξεων. Αμφιλεγόμενος τόσο, που αν υπήρχε Νόμπελ αμφισβήτησης, θα ήταν αναμφίβολα δικό του. Ποτέ δεν έχουν διατυπωθεί τόσο αποκλίνουσες απόψεις για το έργο ενός ανθρώπου.
Κωμική φιγούρα σίγουρα – πράγμα που υπογράμμιζε και με την εμφάνισή του και τον ακραίο ναρκισσισμό του. Τραγική όμως, γιατί;
Διότι, άσχετα με το show, ο Γιάνης είχε μία άποψη για την Ευρωζώνη γενικά και το Ευρω-πρόβλημα της Ελλάδας ειδικότερα, που ήταν σοβαρή και τεκμηριωμένη. Πίστευε πως η Ευρωζώνη σαν σύλληψη έχει σαθρά θεμέλια και η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημά της μέσα από τις προτεινόμενες λύσεις.
Όμως οι απόψεις του ήταν εντελώς αντίθετες με την ισχύουσα σήμερα πραγματικότητα. Η αποδοχή τους θα προϋπέθετε αλλαγή όλης της κατάστασης. Σαν να ζεις στο τριακοστό όροφο ενός ουρανοξύστη και να ζητάς νέα θεμέλια. Που σημαίνει να κατεδαφιστεί όλο το κτήριο για να χτιστεί από την αρχή.
Ήταν απόλυτα φυσικό οι δεκαοκτώ συνάδελφοί του στο Eurogroup, να απορρίπτουν το γκρέμισμα των πάντων (χωρίς κανένας να είναι βέβαιος για το αποτέλεσμα). Το περίεργο είναι πως ο Γιάνης δεν έμοιαζε να καταλαβαίνει το τερατώδες μέγεθος της απαίτησής του. Και ενώ ο Τσίπρας εγκαίρως συνειδητοποίησε το ανεδαφικό της δικής του πρότασης «να αλλάξει την Ευρώπη», ο Βαρουφάκης επέμενε όχι μόνο στις ιδέες του αλλά και στην ειρωνική υπεροψία του.
Και ο τραγικός και ο κωμικός ήρωας δημιουργούνται από την σύγκρουση με την πραγματικότητα. Αν η σύγκρουση έχει βάθος, προκύπτει τραγωδία. Αν εξελίσσεται στην επιφάνεια, είναι κωμική. Η σύγκρουση του Γιάνη είχε και τα δύο.
Υ. Γ. Μετά το blockbuster, έρχεται πάντα, το sequel. Ο Βαρουφάκης επανέρχεται τον Φεβρουάριο με δικό του πανευρωπαϊκό κόμμα. Αλίμονό μας!
Την κάρτα αυτή την είχα στείλει στο τέλος του 1973, μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Παλιοί φίλοι την θυμούνται και την ξαναχρησιμοποιούν. Νομίζω πως δικαιούμαι και εγώ να την ανασύρω από το αρχείο μου – ταιριάζει πολύ για φέτος




Το ποσο σαθρά θεμέλια εχει η Ευρωζώνη μονο αν εισαι πανιβλακας δεν το αποδέχεσαι… Περιμένετε και θα δείτε… Μην σκέφτεστε το θέμα μονο απο την οικονομική πλευρά( εκει ξεκινά η τραγωδία όσον αφορά στις αδύναμες χώρες και συνεχίζει η “κωμικό τραγωδία ” με το μεταναστευτικό!!!!) γελάει καλυτερα οποιος γελάει τελευταίος και πραγματικά ευχομαι αυτός
να μην ειναι ο Βαρουφακης…!
Δυστυχώς η ”Βαρουφακιάδα”, μόνο ως παρωδεία Star Wars, μπορεί να αντιμετωπιστεί.
O ”Τzentai” Βαρουφάκης, από ότι φαίνεται, πήγε στη μάχη χωρίς… φωτόσπαθο.
¨Οσο για τον Λορδο Σιθ Σόιμπλε. πάίζει τη ”Σκοτεινή πλευρά της Δύναμης” στα δάκτυλα, κι ας μοιάζει περισσότερο με ….Γιόντα.
Δίδαγματα;
!) Η ομορφιά του ”ήρωα”, τα μούσκουλα και τα ακροβατικά στη μάχη, δεν είναι ποτέ αρκετά.
Στο τέλος νικά ο πραγματικά δυνατότερος και ας μη γεμίζει το μάτι (ή την Οθόνη) !
2) Μόνο σε ”φανταζέ” Αμερικάνικες Υπερπαραγωγές νικά πάντα ”ο καλός”, ασχέτως της αναλογίας ισχύως.
Στη πεζή πραγματικότητα, τα ”Death Stars”, δεν ανατινάζονται από ρομαντικούς επαναστάτες ή έστω, αμφιλεγόμενους πολιτικάντηδες και οικονομολόγους.
Ας κάνει κόμμα πανευρωπαϊκό,ας κάνει παγκόσμιο,ας κάνει διαγαλαξιακό,ας κοσμήσει όσα εξώφυλα περιοδικών life style τραβάει η καρδούλα του, και του υπαγορεύει το υπερφίαλο εγώ του.Υπουργός οικονομικών στην χώρα του να ΜΗΝ ξαναγίνει.
Αυτό.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά: αρκούσε να απειλείσει ο Σόιμπλε τον Τσίπρα με έξοδο από το ευρώ. Μόλις ο Τσίπρας συνειδητοποίησε ότι με την έξοδο από το ευρώ ρίσκαρε την πρωθυπουργική καρέκλα ο φίλος Γιάνης εκπαραθυρώθηκε- και ο Τσίπρας έγινε ήρωας όχι μόνο των αριστερών αλλά και των δεξιών!
Το ότι τα σχέδια του Γιάνη τα επικροτούσαν κορυφαίοι οικονομολόγοι όπως ο Krugman ότι ο Γιάνης αναφερόνταν και στους φιλελεύθερους Hayek και Friedman και ότι αυτά που έλεγε είχαν κάποια σοβαρή βάση να μην το πολυκουράζουμε. Εδώ είναι Βαλκάνια άλλωστε, είσαι ότι δηλώσεις και ότι σε κόψουμε…
Καλή χρονιά σε όλους,απ΄όποιο έτος και να την αρχίσουμε, 1973 και παλαιότερα, ευχομαι επισης να ξανανταμώσουμε, κάπου πού μας θέλουν.
Εγώ θα ευχηθώ τα λιγότερα να μην είναι λιγότερα σε αυτούς που πάντα είναι/ήταν στην απέξω, αλλά κυρίως σ’ αυτούς που ο θάνατός μας είναι η “ευρώπη τους”.
Χαχαχα! Ωραιότατο! Βαρουφακειάδα (κατ΄εντολή Τσίπρα) αξίας 80.000.000 δις ευρώ που πληρώνουν οι ΄Ελληνες!!!
Λέω , γιατί δεν έχει σημασία ότι ο Τσίπρας τελευταία στιγμή υποχώρησε. Σημασία έχει ότι, ως αγράμματος που είναι, πείστηκε απ΄τον δήθεν ειδικό-οικονομολόγο (Βαρουφάκη) ότι οι ανοησίες που σκέφτονται γίνονται πράξη και ότι υπάρχει ΚΑΙ άλλος δρόμος πλην αυτού των Ευρωπαίων. Ο Τσίπρας απλώς απεδείχθη, έστω τελευταία στιγμή, πιο υπεύθυνος τενεκές από τον Βαρουφάκη βλέποντας ότι, με τον δρόμο που ακολουθούν, η Ελλάδα σίγουρα θα λιμοκτονήσει και θα ενταχθεί στον εξαθλιωμένο τρίτο κόσμο κι έτσι άλλαξε ρότα προς τον δρόμο της πραγματικότητας κι όχι των φαντασιώσεων που ακολουθούσαν μέχρι τότε οι σαλεμένοι ιδεοληπτικοί.
υσ.: Συμφωνώ απολύτως για το πόσο κωμικός είναι. Κωμικός στα πάντα, ακόμα και στο ντύσιμό του, άξιος μόνο για σάτιρα με χοντρό γέλιο θα΄λεγα. Αλλά, γιατί αμφιλεγόμενος ο Βαρουφάκης? Αριστερός τενεκές είναι, άρα αναχρονιστής, ιδεοληπτικός κι εκτός πραγματικότητας. Το ότι τον εγκρίνουν κάποιοι αριστεροί, οικονομολόγοι και μη (διεθνώς), δεν θα πει τίποτα. Το ίδιο αριστεροί τενεκέδες, που κόλλησαν στις απόψεις ενός αιώνα πριν, είναι ΚΑΙ αυτοί. Δεν υπάρχουν αριστεροί τενεκέδες μόνο στην Ελλάδα, απλώς η Ελλάδα έχει τους περισσότερους. Επίσης, δεν θα πει τίποτα το ότι επικαλείται δήθεν φιλελεύθερες απόψεις, λέγοντας καταρχήν αριστερές ανεδαφικές αρλούμπες.
Αγαπητε κε Δημου, ωραιο το κειμενο σας, ατυχεστατη ομως η καρτα σας! Οχι μονο οι ευχες σας το ’73 δεν επιασαν, αλλά ηρθε η καταστροφη του ’74 στην Κυπρο που οδηγησε στο ναα υπαρξουν τελικα … περισσοτερα απ’ολα οσα αναγραφετε στην καρτα οτι θα θελατε λιγοτερα. Ως ο εμπνευστης του “Δεν Ξεχνω”, μου φαινεται πως εδω ξεχασατε, ή τουλαχιστον δεν το σκεφτηκατε καλα. Η ευχετηρια καρτα σας ειναι ατυχεστατη. Επισης, μια και δεν επαληθευθηκε τοτε, ισως να φερνει και … κακη τυχη για το νεον ετος!
Πόσο κωμικοτραγικό ακούγεται να ισχυρίζεται κάποιος αρθρογράφος ότι ο Βαρουφάκης είχε και έχει μια “σοβαρή και τεκμηριωμένη πρόταση” και ταυτόχρονα να τον ειρωνεύεται με τον τρόπο που το κάνει ο Δήμου; Δηλαδή αν δεν είχε τέτοια πρόταση τι θα του έσερνε; Ή τι θα έπρεπε να σέρνει σε όσους άλλους πολιτικούς πρώτης γράμμης εφάρμοσαν πολιτικές που ούτε σοβαρές ούτε τεκμηριωμένες ήταν; Εκτός αν ο Δήμου ισχυρίζεται ότι δυο εντελώς διαφορετικές πολιτικές προτάσεις και φιλοσοφίες για την εξήγηση και την αντιμετώπιση της Κρίσης μπορούν να είναι ταυτόχρονα σοβαρές και τεκμηριωμένες. Προσωπικά μου φαίνεται αντιφατικό αν όχι σχιζοφρενικό.
Νίκο, δεν μας άρεσε το “μαζί τα φάγαμε”, δεν μας άρεσε ούτε ο “λιτός βίος”. Τώρα δεν μας αρέσει και η “οικουμενική”. Τι θέλουμε; Ελληνειάς