Εκοψα το τσιγάρο πριν ένα χρόνο έχοντας πρόβλημα με τις φωνητικές μου χορδές και γνωρίζοντας ότι το τσιγάρο τις ερεθίζει. Το μόνο που χρειάστηκε για να το κόψω ήταν να το αποφασίσω.
Από την άλλη, όπως κάθε σωστό πρεζόνι, ξέρω ότι μέσα μου θα μείνω για πάντα καπνιστής. Θα ξυπνάω, όπως ξυπνάω, τις νύχτες κάνοντας τα δάχτυλα μου στο V της νίκης υποκρινόμενος ότι τραβάω ρουφηξιές, θα τραβάω βαθιές αναπνοές όταν κάποιος έχει ανάψει κοντά μου και κυρίως ποτέ μα ποτέ δεν θα:

1) Σουφρώσω την μυτούλα.
2) Κουνήσω το χεράκι σαν να κάνω αέρα.
3) Κάνω παρατήρηση στο μεθεπόμενο τραπέζι ότι έρχεται ο καπνός και με ενοχλεί ή τέλος πάντων με οποιονδήποτε τρόπο διακόψω, ενοχλήσω ή σταματήσω κάποιον που απολαμβάνει το τσιγάρο του.

Πριν λοιπόν η υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου προχωρήσει στο σχέδιο της για αυστηρή εφαρμογή της απαγόρευσης του καπνίσματος σε όλους τους δημόσιους χώρους μήπως θα πρέπει να λάβει υπ’ όψιν της ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου εκλέχθηκε στην Ελλάδα και όχι πάντα health conscious Μινεσότα;

Ότι γίνανε κυβέρνηση επειδή τους εξέλεξαν οι πολίτες μιας κατ’ εξοχήν θεριακλίδικης χώρας και όχι θανατοφοβικοί αμερικάνοι. Και αν το επιχείρημα είναι ότι οι ασθένειες από το κάπνισμα επιβαρύνουν την υγεία και τα δημόσια ταμεία εκτός του ότι ποτέ δεν εκχώρησα στο κράτος το σώμα μου, νομίζω ότι την δημόσια υγεία επιβαρύνουν οι σκολιώσεις από όσες φοράνε τακούνες και οι ανατάξεις από όσους πέφτουν από τα ποδήλατα.

Αϊντε γιατί κυβέρνηση είπαμε να βγάλουμε και όχι να κάνουμε εισαγωγή από UFO…