Το τελευταίο μυθιστόρημα του “πατριάρχη” της κατασκοπευτικής λογοτεχνίας, δεν απογοητεύει όπως το “Απόλυτοι Φίλοι” (2004). Ο Λε Καρέ δεν προσαρμόστηκε εύκολα στα νέα δεδομένα της διεθνούς κατασκοπείας, όπως ακριβώς συνέβη και με τις μυστικές υπηρεσίες που πρωταγωνιστούν στα περισσότερα μυθιστορήματά του. Χρειάστηκε σχεδόν δύο δεκαετίες και μερικές μέτριες προσπάθειες για να βρεί τον δρόμο του, ο οποίος φαίνεται ξεκάθαρος στο “Ο νο.1 Καταζητούμενος” (Most Wanted Man): Η σύγχιση που επικρατεί στις τάξεις της διεθνούς αντιτρομοκρατίας,είναι ο μεγάλος σύμμαχος των απανταχού τρομοκρατών.