Χαρισματικός, μποέμ, συνομιλητής που στροφάρει, με υποδόρια αίσθηση χιούμορ και μία ιδιόρρυθμη διαθεσιμότητα που ενώ δείχνει πως είναι μαζί σου και μιλάτε μπορεί η σκέψη του να πετάει και μίλια μακριά.

Συναντηθήκαμε στα γραφεία παραγωγής της εκπομπής του σ ένα απομονωμένο αίθριο στο Χαλάνδρι. Μια σύγχρονη ιδιότυπη αυλή θαυμάτων σε ηλεκτρονική εκδοχή. Πίνουμε καφέ στον φθινοπωρινό ήλιο, εκείνος έχει βγάλει τα παπούτσια του κι ένα καλαθάκι εναέρια «περνάει» με συρματόσχοινο τα tapes από το μοντάζ στη σύνταξη πάνω από τα κεφάλια μας. Στο πάνω μπαλκόνι ο Παύλος Τσίμας μας καλημερίζει.
Η συζήτηση ξεκινά χαλαρά Τον ρωτάω για μια φήμη που τον ήθελε για πολλά χρόνια να πουλάει κουλούρια στα δικαστήρια. Δεν το αρνείται, χαμογελάει και μου λέει πως ποτέ δε προσπάθησε να το «πουλήσει». Ο Σταύρος δεν είναι μελό. Είναι cool, ψύχραιμος. Την επόμενη θα έφευγε για το ταξίδι του στην Αμερική για την εκπομπή- αφιέρωμα στις εκλογές της 4ης Νοεμβρίου. Μου εξηγεί γιατί διάλεξε ως προορισμό του το Σικάγο.

«Δεν έχω πάει ποτέ στο Σικάγο, το διάλεξα γιατί μου αρέσει πολύ από τις ταινίες κι όπως μου είπαν είναι ιδανικό σκηνικό γιατί συνδυάζει τη γκλαμουριά του Χόλλυγουντ με τις συνοικίες της απόλυτης εξαθλίωσης. Κατά σύμπτωση ο Ομπάμα είναι από το Σικάγο. Οι «πρωταγωνιστές» μου στο πλαίσιο των αμερικανικών εκλογών θα είναι το άλλο πρόσωπο της Αμερικής, όχι οι επίσημοι! Οι μαύροι των γκέτο, οι απόκληροι του συστήματος, αλλά και οι «θείες μας από το Σικάγο», εκείνες που πήγαν για να παντρευτούν και σήμερα είναι οπαδοί του Ομπάμα η του Μακ Κέην. »

-Πως διαλέγεις τους «πρωταγωνιστές» σου;
-Στη φετινή version της εκπομπής ασχολούμαι με υποσύνολα, με κλειστές κοινωνίες, όπως π.χ οι μαύρες πόρνες η οι συμμορίες πιτσιρικάδων στο internet.Όταν ασχολείσαι μ ένα υποσύνολο έχεις τη δυνατότητα να αποδώσεις καλύτερα την εικόνα του ν ακούσεις περισσότερες από τις αλήθειες του.

-Είσαι προετοιμασμένος για το τι θα αντιμετωπίσεις η υπάρχει έκπληξη και για σένα στις έρευνές σου;
-Έχω ασκήσει τη δυνατότητα ν ακούω και να προσεγγίζω τον άλλον. Αυτό είναι η κληρονομιά μου, γιατί πάντα κινήθηκα στο μεταίχμιο. Είμαι παιδί εσωτερικών μεταναστών από την Κρήτη, έζησα στην Αγία Βαρβάρα . Όταν μεγαλώνεις σε μία γειτονιά που οι μισοί είναι πόντιοι και οι υπόλοιποι κρητικοί και τσιγγάνοι, πρέπει να μάθεις να τους ακούς, δεν γίνεται αλλιώς. Έμαθα να «ακούω» και να μην εκπλήσσομαι Ήμουν κι εγώ ένας από αυτούς! Δεν έζησα σε ρετιρέ, ήμουν κι εγώ στο υπόγειο. Η καλλιέργεια της αγάπης του άλλου δεν έγινε από κανένα βάθρο, δεν έκανα κοινωνιολογική προσέγγιση, απλά αυτοί ήταν οι φίλοι μου! Από μικρός δούλευα ευκαιριακά στα δικαστήρια και κυκλοφορούσα ανάμεσα σε υπόκοσμο, εγκληματίες, τραβεστί, ότι φανταστείς.

– Πως τα κατάφέρες να αποφύγεις τον εγωκεντρισμό στο οποίο παγιδεύονται κάποιοι συνάδελφοί σου και «πρωταγωνιστές» σου να είναι πάντα οι άλλοι;
– Το κλειδί για να σε εμπιστευτούν είναι να ξέρεις ν ακούς , να έχεις ένστικτο να αξιολογείς με ποιόν αξίζει να ασχοληθείς. Αν σπαταλιέσαι με ανθρώπους που δεν έχουν τίποτε να σου πουν, δεν κάνεις τίποτε ! Πέρασα μία εβδομάδα ανάμεσα σε πουτάνες, αμέσως όμως ξεκαθάρισα ποιες είχαν ενδιαφέρον και ποιες όχι. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δεν έχω άλλα προσόντα, το μόνο προσόν μου είναι το ένστικτο. Δεν έχω ακαδημαϊκή καριέρα, δεν ξέρω ξένες γλώσσες, το προσόν μου είναι ότι ακούω τον κόσμο κι έχω πολύ ανεπτυγμένο ένστικτο.

-Τι θα μπορούσες να έχεις γίνει αν δεν είχες γίνει δημοσιογράφος;
-Έγραφα από μαθητής σε διάφορες εφημερίδες. Στην έκθεση ήμουν πολύ κακός, γι αυτό και δεν κατάφερα να περάσω στο Πανεπιστήμιο. Δεν έχω κανένα πτυχίο. Είναι αστείο γιατί πολλοί μου είπαν κάποια εποχή να μπω στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο να πάρω πτυχίο. . . Αρνήθηκα, επειδή δεν ενδιαφερόμουν να γίνω δημόσιος υπάλληλος οπότε θα έπρεπε να αποκτήσω το απαραίτητο πτυχίο! Παρότι ζω μέσα στα βιβλία, διαβάζω πολύ και το μόνιμο πρόβλημά μου είναι το που θα βάλω τα βιβλία μου, δεν είμαι υπέρ των τυπικών διπλωμάτων, εφόσον δεν μπόρεσα να το κάνω όταν έπρεπε.

-Η πορεία σου στη δημοσιογραφία από την αρχή υπήρξε επιτυχημένη;
-Δε δυσκολεύτηκα καθόλου , ακολούθησα μία πορεία που ποτέ δεν είχα φανταστεί. Δεν ήξερα που βρίσκεται η πλατεία Συντάγματος, και σ αυτό κυριολεκτώ, μέχρι 18 χρόνων δεν ήξερα καν το κέντρο της Αθήνας! Η μόνη πλατεία που ήξερα ήταν της Αγίας Βαρβάρας και μετά του Εσταυρωμένου στο Αιγάλεω, άντε και λίγο από Πειραιά. Τις γκόμενες τις πηγαίναμε στον Πειραιά, ήταν πιο καθωσπρέπει. Δεν είχα την αίσθηση του κέντρου της πόλης, για μένα ήταν ένας άλλος κόσμος. Όταν μπήκα δειλά στη δημοσιογραφία, η αίσθηση αυτού του «άλλου κόσμου» ,ευτυχώς, εξακολούθησε να υπάρχει και τελικά ποτέ δεν εντάχθηκα απόλυτα! Γι αυτό έχω κάνει τα πιο «περίεργα» πράγματα. Έχω παραιτηθεί από το « Βήμα της Κυριακής » και την « Ελευθεροτυπία»! Επειδή είχα βαρεθεί.

-Ένοιωθες σιγουριά επειδή σε περίμενε η επόμενη δουλειά;
-Δεν είχα βρει άλλη δουλειά! Σπανίως βρίσκω το επόμενο κλαδί για να πιαστώ! Όταν κάτι μου τελειώνει δίνω το τέλος, χωρίς να έχω δημιουργήσει περιβάλλον για εναλλακτική επιλογή. Από το 2002 ως το 2004 δούλεψα στη ΝΕΤ. Όταν άρχισαν να γκρινιάζουν και να παρεμβαίνουν δεν μπορούσαν να πιστέψουν πως εγώ, ο πιο καλοπληρωμένος τότε, ο οποίος είχε φύγει από το Mega για να πάει εκεί, θα έφευγα στη μέση της σεζόν ! Ήταν σίγουροι πως δεν θα τολμούσα να φύγω Νοέμβριο μήνα! Κι όμως το έκανα!

– Δεν έχεις αγωνία να διατηρήσεις τις δουλειές σου;
-Ποτέ δεν είχα την αίσθηση πως είναι πολύ σημαντικά όλα αυτά! Ξέρω πως δε θα χαθώ! Πως είναι όταν φεύγεις από μία σχέση όταν τελειώνει; Λένε για σας τις γυναίκες πως εγκαταλείπετε μία σχέση μόνο όταν έχετε βρει την επόμενη. Δεν πιστεύω πως είναι ο κανόνας για σας, είναι μάλλον παραφιλολογία ! Εγκαταλείπω μία δουλειά όπως και μία σχέση, όταν μου περάσει το ενδιαφέρον, χωρίς αγωνία όμως για το αν θα υπάρξει επόμενη. Αν υπάρξει, θα υπάρξει, αλλιώς θα γίνω . . .κηπουρός! Θα ήθελα να γίνω κηπουρός, θα ήθελα να φύγω για μερικά χρόνια και να κάνω ένα χειρονακτικό επάγγελμα. Καθαρίζει το μυαλό! Τα δύο αγαπημένα μου επαγγέλματα είναι κηπουρός και ξυλουργός. Θα μπορούσα να γίνω και τα δύο. Κηπουρός, όχι με την έννοια του να καλλιεργώ βουκαμβίλιες η τριαντάφυλλα, αλλά να είμαι αγρότης να έχω ελιές η να καλλιεργώ αμπέλια στην Κρήτη. Είναι πρόκληση!

-Μία τέτοια πρόκληση υπήρξε και το εστιατόριό σου, το «Αλάτσι»;
-Είμαι πολύ επιπόλαιος, ωστόσο δεν είναι αντιληπτό, γιατί η επιπολαιότητά μου γυρίζει θετικά. Η ιδέα να κάνω το « Αλάτσι» γεννήθηκε ένα βράδυ στη γιορτή μου, όταν πήγα με μία παρέα συναδέλφων δημοσιογράφων και πολιτικών σ ένα κρητικό μαγαζί και φάγαμε χάλια. Το εντυπωσιακό ήταν πως εκείνοι πίστεψαν πως φάγαμε καταπληκτικά. « Θα φτιάξω ένα εστιατόριο για να σας δείξω πως είναι το πραγματικά καλό κρητικό φαγητό!» τους είπα. Έτσι έγινε το « Αλάτσι», από μία πλάκα. Και δεν πήρα μία έτοιμη ομάδα ενός εστιατορίου, έστησα δική μου ομάδα Εχω ταλέντο στο να δημιουργώ ομάδες από ανθρώπους που δεν ξέρω πολύ καλά, αλλά τους φαντάζομαι ως μέρος ενός παζλ.

-Υπάρχει μυστικό στην επιτυχία σου η είναι μόνο θέμα χαρακτήρα;
-Οι επιλογές μου ορίζονται από αυτό που μου αρέσει, από αυτό που θέλω. Δεν είμαι κανένας ακτιβιστής της δημοσιογραφίας, ωστόσο πρώτα αποφασίζω τι θέλω και αυτό καθορίζει την εξέλιξη. Όταν πήγα στο Mega τους είπα το πως θέλω να κάνω τους «Πρωταγωνιστές» . Στην αρχή κάποιοι στραβομουτσούνιασαν και μου αντιπρότειναν να κάνω πολιτική εκπομπή. Το αρνήθηκα, τους είπα πως θα κάνω αυτό που είχα φανταστεί. Γενικά υπάρχει αδυναμία στο να τολμήσουμε να δοκιμάσουμε καινούργια πράγματα. Το καθοριστικό βαρίδι στην ελληνική κοινωνία είναι η άρνηση να κάνουμε καινούργια πράγματα ,το παρελθόν μας και ο διπλανός. Μετράει πολύ το τι έχει κάνει ο διπλανός , ώστε να τον μιμηθούμε, γι αυτό και άνθρωποι που θα έπρεπε να τολμούν, δεν το κάνουν!

-Στην ελληνική τηλεόραση ζούμε το αναμενόμενο. Η επανάληψή δίνει ασφάλεια
-Ισχύει η σιγουριά πως εφόσον αρέσει αυτό που κάνουν οι άλλοι , θα πρέπει να το κάνουμε κι εμείς. Ποτέ δεν μπόρεσα να το κάνω! Ακολουθώ άλλους δρόμους. Η αναζήτηση του διαφορετικού για μένα δεν είναι τέχνασμα. Σημαίνει ότι αν επιλέξω να κάνω μια καλύτερη εκδοχή σε κάτι που κάνει ήδη κάποιος άλλος θα υποφέρω! Όποιος δεν διαλέγει νέους δρόμους αργοπεθαίνει, αυτό για μένα είναι motto ζωής.

– Σήμερα στόχος είναι η αύξηση του εισοδήματος και τα νούμερα τηλεθέασης. Είσαι εξαίρεση;
-Δεν ξεκινώ από τη διάθεση να είμαι εξαίρεση, απλά δε βρίσκω λόγο να κάνω ότι θα έκαναν και οι άλλοι. Τώρα για παράδειγμα που πάω στην Αμερική με ρωτούν:« Δε θα πάρεις συνέντευξη από έναν νομπελίστα, από έναν καθηγητή Πανεπιστημίου;» Μα αφού αυτά θα τα κάνουν άλλοι και τα κάνουν καλύτερα, γιατί θα πρέπει να τα κάνω κι εγώ; Εγώ θέλω να προσεγγίσω μ έναν άλλο τρόπο την Αμερική. Πάμε στοίχημα όμως πως κι η δική μου ματιά θα ενδιαφέρει κάποιο κόσμο και θα πετύχει;

-Είσαι το ίδιο cool και ψύχραιμος και στην υπόλοιπη ζωή σου;
-Είμαι, γι αυτό ζω ευτυχισμένος. Η συνεχής αναζήτηση μικρών καινούργιων πραγμάτων με κρατάει ζωντανό στη δουλειά, στο σπίτι μου, στους φίλους μου, στο δρομολόγιο που θα πάω το πρωί με την κόρη μου.

– Πως είναι η σχέση σου με την κόρη σου;
-Έχουμε μπει σε πολύ ωραίους δρόμους. Είναι 13 χρόνων και ζούμε την μετάβαση από την παιδική ηλικία στην εφηβεία. Βιώνουμε το ξύπνημα της γυναίκας. Μου αρέσουν πολύ τα μεταίχμια, οι γέφυρες, τα σημεία που ενώνουν δύο κόσμους . Άρα , και οι μεταιχμιακές ηλικίες έχουν πάρα πολύ ενδιαφέρον. Η κόρη μου είναι μισό παιδί και μισό έφηβη αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον και νομίζω πως θα παραμείνει και παιδί. Η αθωότητα θα υπάρχει πάντα. Για να είναι ευτυχισμένη θα παραμείνει παιδί όπως και ο πατέρας της!

-Έχετε κολλητή σχέση;
-Είμαστε κολλητοί, ωστόσο υπάρχουν και όρια τα οποία δεν εντάσσονται στο φιλικό κλίμα. Είμαι αυστηρός διαπαιδαγωγός,. Κάποιοι γονείς είναι χύμα κι αφήνουν τα παιδιά στη λογική του «όσα πάνε κι όσα έρθουν». Εγώ δεν είμαι έτσι. Βάζω όρια Τα παιδιά πρέπει να νοιώθουν πως κάποιος κρατάει το τιμόνι και τους λέει για παράδειγμα πως « στις έντεκα πάμε για ύπνο».Αν δεν γίνει αυτό έχουμε πρόβλημα και πιθανόν να υπάρξει και κάποια τιμωρία. Το επόμενο πρωί όμως θα είμαστε μια χαρά!

-Τα πας καλά με τις γυναίκες;
– Εξαιρετικά! Μεγάλωσα ανάμεσα σε γυναίκες! Έχω τρεις αδελφές Είχα πολλές φίλες από μικρός και οι συμμαθητές μου νόμιζαν πως ήμουν μεγάλος εραστής! Έφευγα από το σχολείο με τα κορίτσια χέρι-χέρι. Με εμπιστευόντουσαν οι φίλες μου, μου έδειχναν τα καινούργια ρούχα τους, μου έλεγαν τα μυστικά τους. Περιστοιχίζομαι από γυναίκες. Μπορεί να βγούμε για φαγητό με τη μητέρα μου, τις τρεις αδελφές μου, την κόρη μου, τη γυναίκα μου και την κόρη της γυναίκας μου που είναι σχεδόν 25 χρόνων. Συχνά συμβαίνει, αν έρθει και κάποια φίλη μας, να βγαίνω μόνος άντρας με δέκα γυναίκες!

-Είσαι το στυλ του άντρα που σκανάρει τις γυναίκες γύρω του;
-Ναι, συνεχώς παρατηρώ! Αναζητώ την ευτυχία και τη δυστυχία στα πρόσωπα τους , προσπαθώ να τα ερμηνεύσω. Έχω πει στο εαυτό μου- κι ελπίζω να το κάνω σύντομα- πως θα κάνω ένα βιβλίο για τις γυναίκες. Ξέρω καλύτερα τη γυναίκα από ότι τον άντρα. Έχω πολλές φίλες που βγαίνουμε ,συζητάμε μου στέλνουν sms και ζητούν συμβουλές για τα γκομενικά τους !Είμαι κορυφαίος σύμβουλος στα ερωτικά των φιλενάδων μου!

-Έχεις ανασφάλειες;
-Φοβάμαι τον ξαφνικό θάνατο. Ότι θα χτυπήσει το τηλέφωνο και θ ακούσω κάτι κακό. Ίσως επειδή ο πατέρας μου πέθανε πολύ ξαφνικά! Ωστόσο τα πράγματα που για άλλους στοιχειοθετούν ανασφάλεια και φόβο ,για μένα, είναι ευτυχία. Λένε κάποιοι « αν κάνεις κάτι κι αποτύχεις;» Δεν επιδιώκω την αποτυχία, ωστόσο θέλω να ζήσω όλα τα σενάρια στη ζωή μου. Σου είπα πως θέλω να γίνω γεωργός και δε θα ήθελα να το κάνω στα εβδομήντα μου! Θέλω να κάνω ανοίγματα στη ζωή μου. Άρα η ανασφάλεια που συνεπάγεται για άλλους το επαγγελματικό, σε μένα δεν ισχύει

– Πως σου φαίνεται το κλίμα που επικρατεί στην τηλεοπτική ενημέρωση;
– Η ενημέρωση στη χώρα έχει κακοποιηθεί από τη συνεχή αίσθηση προεκλογικού κλίματος που κυριαρχεί. Γίνονται εκλογές κι αμέσως μετά κάνουν πανελ για το πότε θα ξαναγίνουν εκλογές και πως θα γίνει ο ανασχηματισμός. Τα δελτία ειδήσεων έχουν χαρακτήρα πολιτικής αντιπαράθεσης, κι απασχολούνται με το αν είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός ο Παπανδρέου από τον Καραμανλή, ο Τσίπρας από τον Παπανδρέου κι ο Καρατζαφέρης από τον Καραμανλή. Η οιονεί προεκλογική ατμόσφαιρα που επικρατεί δεν επιτρέπει στους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους ν ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας. Για τους πολιτικούς όλα μπαίνουν στο βωμό της σύγκρουσης και για τους δημοσιογράφους στο βωμό του επίπλαστα σημαντικού. Λες σ ένα πολιτικό από το χώρο του ΠΑΣΟΚ « Βρείτε τα με τη Νέα Δημοκρατία να κάνετε σχολεία» Και σου απαντάει « Μα τώρα που πέφτουνε;» Το ίδιο έλεγαν οι Νεοδημοκράτες επί Σημίτη. Λες σ ένα δημοσιογράφο ν ασχοληθεί με τα σχολεία σου λέει: « Καλά είσαι μαλάκας, εδώ υπάρχει σύγκρουση του Παπανδρέου με τον Καραμανλή κι εγώ θ ασχοληθώ με τα σχολεία;»

-Και τι προτείνεις;
-Τα μεγάλα προβλήματα της χώρας θέλουν συναινετικές επιλογές. Το περιβάλλον, η παιδεία, η οικονομία δεν είναι δεξιά η αριστερά προβλήματα ,αλλά προβλήματα εθνικής συνεννόησης. Όταν έχουμε τις περισσότερες παράνομες χωματερές από όλη την Ευρώπη και δεν δίνεται λύση, τι μ ενδιαφέρει εμένα η έξυπνη ατάκα του Τσίπρα η του Καρατζαφέρη; Θα πρέπει να υπάρξει εθνική συνεννόηση. Υπάρχουν πολιτικοί που εκτιμώ και διατρέχουν οριζόντια το πολιτικό σύστημα. Είναι λάθος να φοβόμαστε να αποδεχτούμε ότι οι ικανοί και καλοί σ αυτή τη χώρα ανήκουν στο ίδιο κόμμα. Επειδή τα προβλήματα της χώρας είναι πρωτογενή πρέπει να υπάρξει συμμαχία των καλών, είμαι υπέρ της συμμαχίας του καλού, όχι απαραίτητα ως διακομματική συνεργασία αλλά ως υπόγεια συνομωσία του καλού ενάντια στο κακό.

-Είσαι θρησκευόμενος;
-Όχι, ωστόσο κατανοώ την ανάγκη των ανθρώπων να πιστεύουν ! Κατανοώ την ανάγκη της μητέρας μου να πηγαίνει στην εκκλησία και μ αρέσει να πηγαίνω μαζί της το Πάσχα, όμως δε μ αρέσει ν αναζητώ τις λύσεις στο υπερπέραν. Αναζητώ λύσεις στο παρόν! Δε μ ενδιαφέρει η συζήτηση για μέλλουσες ζωές, για θαύματα και επιφωτήσεις. Όλα αυτά είναι ενάντια στο αξιακό μου πιστεύω. Οι Έλληνες πιστεύουν πως χωρίς να κάνουν κάτι, κάποια στιγμή θα γίνει ένα θαύμα και θα λυθούν όλα. Δεν έχει σημασία τι γίνεται τώρα , γιατί θα γίνει η Δεύτερη παρουσία και θα περνάμε όλοι καλά. Αυτά καθησυχάζουν κάποιους άλλους, όχι όμως εμένα!

-Σ απασχολεί κάτι σε σχέση με το μέλλον σου;
– Όχι! Μ απασχολεί μόνο να είμαι ζωντανός και να κάνω πράγματα που μου αρέσουν! Έχω ανάγκη την επιτυχία , θέλω το χειροκρότημα αυτών που επιλέγω. Δε θέλω αναγκαστικά και με κάθε κόστος το χειροκρότημα όλων, αντίθετα θέλω το χειροκρότημα κάποιων. Το έχω ανάγκη για να επιβιώσω. Επειδή κάνω πράγματα με επιμονή και κόπο, θα ήθελα την επόμενη μέρα να ξέρω πως σε κάποιους άρεσαν!