Το ελάχιστο που περιμένει κανείς από τον Αντώνη Σαμαρά είναι να βγεί να καταδικάσει το δημοσίευμα του "VETO" για την Ντόρα Μπακογιάννη.
Όχι τα συνήθη περί πολιτικών πολιτισμών , όχι στις ακραίες εκφράσεις, δεν συμφωνούμε με προσωπικές επιθέσεις και παρόμοια πληκτικά , αλλά με σαφή και απερίφραστο τρόπο να περιγράψει αυτό που στην πραγματικότητα είναι το εν λόγω κείμενο.΄Ενα εμετικό, ρατσιστικό, φασιστικό κατασκεύασμα που όποιους σκοπούς και να εξυπηρετεί εναντίον της υποψήφιας αρχηγού, τελικά καταφέρνει να προσβάλλει όλους μας για τον τρόπο που λειτουργεί ένα κομμάτι της δημοσιογραφίας στην χώρα μας και για τον τρόπο που δεν αντιδρά το υπόλοιπο.
Γιατί, πρωτίστως ,εμάς αφορά το φαινόμενο αυτό και δευτερευόντως τούς πολιτικούς. Άλλοι γιατί προτιμούν να στρουθοκαμηλίζουν, άλλοι γιατί δεν αντέχουν την τρομοκρατία που ασκούν αυτοί οι κύριοι και οι όμοιοί τους (κυρίως μέσα από τις τηλεοπτικές τους εκπομπές ) και κάποιοι ,πιο θλιβεροί ,για λόγους ανταγωνισμού , τελικά αφήνουμε την αθλιότητα τόσο ανεμπόδιστη που στο τέλος φαίνεται φυσιολογική.
΄Ενας συστηματικός μιθριδατισμός , δηλαδή, στον οποίο υποβαλλόμαστε από τα μέσα της δεκαετίας του '90 μέχρι σήμερα και που έχει οδηγήσει αυτού του είδους την δημοσιογραφία από το περιθώριο στο νομιμοποιημένο προσκήνιο και την κοινωνική αποδοχή. Οι δε ελάχιστοι που αντιδρούν είναι οι γραφικοί και ενοχλητικοί για την βολή των υπολοίπων ,μικρά υστερόγραφα της τρέχουσας δημοσιογραφικής ύλης που πια τα προσπερνάμε γιατί έχουμε αρχίσει να μοιάζουμε στο τέρας.