Στις 25 Οκτωβρίου του 1944 το αμερικανικό πολεμικό πλοίο USS Johnston χτυπήθηκε από ένα ιαπωνικό πολεμικό στη Θάλασσα των Φιλιππίνων. Δύο ημέρες νωρίτερα, στη συγκεκριμένη περιοχή είχε ξεκινήσει η μεγαλύτερη ναυμαχία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (η ναυμαχία στο νησί Λέιτε) στην οποία συμμετείχε το USS Johnston.
Πολεμικά πλοία των ΗΠΑ και της Αυστραλίας αντιπαρατέθηκαν με τον ιαπωνικό στόλο. Στόχος ήταν να ανακαταληφθούν νησιωτικές περιοχές που αποτελούσαν «γέφυρα» της Ιαπωνίας με τις χώρες από τις οποίες προμηθευόταν πετρέλαιο και βιομηχανικά προϊόντα. Στο USS Johnston υπήρχε πλήρωμα 327 ναυτών και κατάφεραν να επιζήσουν οι 181 μετά το χτύπημα που δέχτηκε το σκάφος τους. Το πλοίο βυθίστηκε και κατέληξε σε βάθος 6,5 χλμ.
Μέχρι που το 2019 ένα ρομποτικό βαθυσκάφος καταδύθηκε στην περιοχή που είχε γίνει η ναυμαχία και εντόπισε το USS Johnston. Ομως το πλοίο βρισκόταν σε βάθος το οποίο δεν μπορούσε να προσεγγίσει το βαθυσκάφος.
Οπως αναφέρει σε δημοσίευμα του το περιοδικό Smithsonian, οργανώθηκε μια νέα επανδρωμένη αυτή τη φορά αποστολή.
Η εταιρεία Caladan Oceanic που έχει ιδρύσει ο πρώην αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ Βίκτορ Βέσκοβο οργάνωσε την αποστολή αυτή. Ο ίδιος ο Βέσκοβο, που έχει αφιερωθεί στην εξερεύνηση των ωκεανών, ηγήθηκε της αποστολής πιλοτάροντας το προηγμένο βαθυσκάφος που χρησιμοποιήθηκε για αυτό τον σκοπό.
Πραγματοποίησε αρκετές καταδύσεις σε ορισμένες από τις οποίες πήρε μαζί του τον μηχανικό Σέιν Ινγκλερ και σε άλλες τον ιστορικό Παρκς Στίβενσον για να βοηθήσουν στην εξερεύνηση αλλά και στην καταγραφή εικόνων από το ναυάγιο, το βαθύτερο που γνωρίζουμε.
Εκτός από εντυπωσιακές εικόνες που κατέγραψαν, οι εξερευνητές διαπίστωσαν ότι το πλοίο βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση εξαιτίας της έλλειψης οξυγόνου και μόλυνσης σε αυτά τα βάθη, παράγοντες που προκαλούν διαβρώσεις στα μέταλλα. Δεν εντοπίστηκαν κάποια ευρήματα από το πλήρωμα (αντικείμενα ή σκελετοί), ενώ επίσης δεν είναι ακόμη γνωστό αν θα υπάρξει επόμενη αποστολή προσέγγισης του ναυαγίου.
